7w
A victim's testimony on an illegal biomedical implants' project
A victim's testimony on an illegal biomedical implants'project
INTRO
Since the issue is sensitive, the author suggests that you set the translation on, and copy the contents by the use of an external cam recording the screen. And in order not to be tracked for obtaining info. Perhaps access by a public PC would be ideal. May I inform that already I have sent this info to plenty of recipients, including the Press and Politia bodies. Thus, many people might be accessing this info from all over the globe. Be patient, and sneakious. For precaution reasons. And do inform the Authorities.
The nowadays era includes the rapid technology evolution.
An evolving as this is the subject of this set of information.
This consists of an illegal action, should I complain and since the use on me is criminalic. Which action involves the placement of tech equipment (implants) on body. The actual illegality stands due to the fact that I am not informed of the placements, which means that I have not agreed in any such action and of my participation in the project, as law predicts - as in Greek Constitution at article 5 in paragraph 5. In addition, harsh actions are taken against me, by the use of the tech and of the behaviours chosen which are vividly against me and against the flow of my life and of my consciousness.
The last consists of a project they are having, a fact I know by them confessing this to me - also in the view of mass and constant thrushing of me. In fact, they would wish to always claim a truthful-seeming element, so as real teror covers the victim's senses. As their apparent principle, they tend to confess their intentions in order for the victim to hold subconscious tendensies in favour of the required issue - as a result of expectation of victim compromisations due to ache induce through the implants' mediovalent use. Perhaps this rule they operate under assisted my observations of various issues - since they confess something and then require relevant opinion on how to, such as on how to construct the best approach in order to set constrains to society and to individuals under the profit of them 'rulling'around.
They are also perorming and other activities through their occupating about or at my existence. These unfortunately also form ritualistic actions - as few recent examples will show at my recent texts after my move out of my parents' hospitality' provide, at the Blogspot place I am keeping of recent reporting messages - which of messages many only exist at the blog account's Docs the app Keep stores. They use pigeons.
More 'corpi' is run in this environment. A 'truth-appearing'one exists, also utilising concepts towards influencing the individual - either as negatively or as organising crime mainly towards the unexpecting individual and in rather slow or instant pace.
A main one, according to my perception, is the actual medical use of the implants, rather than any psychological influence set perhaps even by sociologists or better, for me to identify and evaluate about.
Something seen in my previous texts is the fact that I experienced a misleed about spiritual instances. Apart of the awe that indeed appeared at later times, and before finally manage to perhaps allow or by accident to receive a stimuli by the self query that indeed seems technical, and how would this be possible? I was magicised, which this allowed the creation of them relevant actions and forms of subjects for some to observe and study.
Apart of this, perhaps and another misfunction appeared to insistingly exist.
It involves the run of their educative or even general sessions' functional actions.
This perhapas involves a type of html's 'tr' phenomenon (separate column raw - of set of data and what elements), forcing some dependancy and any relevand system forbidnesses, or misoperations about - since my having left of the fine tuned surround of my parents house setups. Concerning the use of a users' built of a something like an area, a 'home', or 'map' (with perhaps amasing 'time' in a single person's life of building and batch actions' set creating or perhaps and artfully decorate an environment.
[*Though, should I comment that it is not obligatory to load the graphic and show or use this interface in order to 'actualise' anything such as at inner and inner interfaces, or decorations used as a psycholigical or informative trigger or for study-use during night-sleep time]) with users' dependencies' reaching areas or tools in this graphical interphase (such as visit commands or app running and basic functions such as messaging or even save* at some cases [* I suspect, which I also refer about somewhere at recent texts, that illegal users with no save capability are run somehow - perhaps involving a 'thieve' of a stars' and Space software depending on movements of elements and transfer as mimic move implements to elements here - and those some to be observing' visitors or demo or other type of licence users]]
Perhaps structurally I exist as a part of a tool object - mainly objects, for the miserable plenty, and which are urgently found by actions for credits existing 'in' (such as for actions' bandwidth credit obtain, or the presence at a synchronous action perhaps also seen in yoga performances where I refer to those in my texts) are ownings of a single specific user, relating the grand/main environment of the each session time 'around' (similarly to cell or row different attribute ability of an html table - at notes there are refers to html or relative words). I guess all actions in this software are as this, i.e. each action or object (such as batch file lines or image folder entrance) is a specific owner's asset. Perhaps even including the commands of the prompt line (which 'keyboard' tool, assigned to a user, might actually be an opening of a form to send. Thus, each user actually might be assessed the sum of graphic interface (the movements of the graphic character who illustrates human gestures to pantomimise the outcome, such as 'found' or not) along to the access to a specific command request or specific text to select from as her or his input ability without keyboard possibility also perhaps due to already occupied, nothing much more than that 'formish' issue I do believe there they are or were having, troubleshooting psychologically my mind and tolerations and fear and uncertainty induce.) [To my impression, the map of the now running whole environment' area is a single user - perhaps a default attribute at any user creation is the define of actions in order to fill the user's object capability spaces. So, a chief exists, who also sets braves, and slaves - I have a refer about slaves and nasty human body parts terms of other human body parts - perhaps in accordance to the 'dark power' motivatory scheme which in the past it credidised individual users in accessing awareness or communicative abilities or what else, perhaps towards 'defence' (of the spiritual going ons - a situation of perhaps 2004, which I noticed heavily in 2013, having induces since 2011 and hearable only since 2008, whilst vibrations to spots such as the vowels and the neck and mouth palate must have been on since early 1997 at least). Relating the last, of the past situation of the sudden spiritual upgrade, I should mention that I include refers in my texts along to a photo somewhere, which show Taxi vehicle plate number consisting of the triple 'six'. This was made as a tranfer from the old 'TK' subject to the nowadays 'PIA' and forms, such as pix, pii, and other beautiful particles such as reo and so. Where taxis got the number particle. Thus, after some time, perhaps a decade, taxis should be carrying the strength around. A mere CB attribute for the senses of the informed, or the uninformed user. In my essay there are four categories I have identified as possible for the users' state.
Something to say about this is that I have heard, through my inner 'in'
[which I located in the ears, but now I suspect that in the upper nose the speakers might be]
that some of the traineers have realised, through my assumptions and records in text, that a 'thing' that was climbing (I did not realise if in or out) the calf was a digital phenomenon. By own experience I can realise the overall relief, despite any rise to any aching or harrasement element (such as serene sound' variations (the 'hum'/χαμ I refer at), or technical by patch penis constant stimulation (Peridromos, no, Priapos - some humour of an industry of alobi the theosophical necessities) as I have heard of some to go crying about. And at myself they perform, excessively at sleep, also along to seassure performs during sex time. And at some previous era someone asked me about cryogenic, which was suggested to them as what they will perform to the same them, in order to follow a tenet, of possibly a most recent belief set, about a circle that will be missed and them have nothing to be afraid of any (culturaly brought, what is been said) possibilities of this harm or the other to the soul when time comes to set away. What one could say at that?
To the reading eye of a third person the induce of psychology experting in the constructions of the above should be obvious. I claim various specialist areas to be applied, along to any induce of medicine and the way to (which I have no idea of how it is done, though have a look at 'accident' (possible keywords : ατυχημα, μηχανακι, δουλεια, πηγαινα δεξια, πισω δεξια πορτα, δαχτυλο, μπλε, κοκκινο, κοκκινο ματζεντα, δευτερολεπτα)), which would be make up art, nursing, dermatology, neurology, psychiatry and of othet medical subjects, theosophy, phsychology, acupuncture, signal handling, and perhaps more such as lawyers or them evaluators. Which last perhaps for these recent times they have performed changes, which I sometimes suspect whilst at others 'deep soul'. For the last I have to complain that a reason for my harassement, and so as to appear at elements such as the face as tireness or better, might be the correlation to third persons (being in the, set by me as I say and elsewhere now, category of the ones that think that they carry minimal technology and by pray or other techniques, such as solomonic and worse, to induce either protection or inview). Which the researchors of those people's states and perhaos of the current stage in believing anything, do not wish to ruin this obsessional spiritual fruit obtaining tenent and involvement seek with me. And only for fruit to relieve burdens of them, set to be observed or for long run effects of induce, or to add to bucket for uses such as drugs obtain (see recent texts' keyword 'doly/ντόλυ/ντολι', 'κρακ').
__
The subject of the project-action is presented as follows. This consists of my assumptional judgement.
The whole project relies to few basic elements. These are independent of the others, and are included within the broad subject of ¨training¨, under the concept of corpi\corpora (corpi plural).
These are the main alibi for the expansion and the distribution of tech and accompanied actions to societies.
The corpi I have identified that they are in existence are :
a. The investigation of the telepathetic communication between animals, along to their convincement to participate to the realisation of anyone's inner thought.
b. The investigation of spiritual attributes, relating to scientific notices of correlations of vivid\traceable\noticable. Attributes such as the ¨bad e\third eye¨, the ¨bad tongue¨, the chackras, and so are investigated.
c. Based on the above, the mimication of such feels\actions of spiritual essences. In order to convince persons that the actual inner voice speaks and guides them relating to actions, such as a business behaviour or the vote selection at elections, not being limited in such big issues but also at trivial and under the concept of a total manipulation, generally speaking.
d. The training of teams involved in the following : Drone handling, the system handling, vice police training of personnel (including harsh sex and humiliations such as excrement oral consuming which also relates to the (b.) and for the observing by various spiritualwise participating specialists.
e. The training in secret information recognising, which they named ¨parceing¨(data package sending).
f. The convincement that they indeed have located\traced prophecies. This is a navigated of results attempt.
I have written plenty of report messages, that they illustrate the situation. They consist of my conclusions and assumptions. Along to refers of what I have been shown in the visual environment, and of what I have heard, such as nicknames mentioned. Along to explanations of the system and of functions, which sometimes I have the impression that they were not meant to be told to me, but for a technical reason of inability of mute, I also heard.
Since I have not yet mentioned the tech involved, I should do now.
The tech on body consists of systems that conjunct, but they must be independent. I have identified the following :
a. The visual system.
b. The hearing system.
c. The connection system.
d. The body manipulation system.
I will refer to each.
a. The visual system.
The system involves tech placed on the head. By it, signal may enter the system which results in optical impressions. Letters and words may be seen (referring to what I have experienced so far), which might be mere information or elements with run ability, such as a script.
The system includes a lense set, possibly being a thin film. This covers all pupil and iris, along to 1-2 millimeters on the white area of the eye.
A projection by the nose sides might be the spot that carries the signal to the vision. The spots are on the top of the nose, next to the eye. There is an equipment within the nose, which by will can affect the breath flow which is conjunct to the spiritual (yoga, mainly) conceptions such as the nostril in use each time. This equipment vibrates, causing an unpleasant and stressful feel, and it also produces burning heat, which also is being used customly so as to subjegate\punish the individual. The signal might be infrared beam.
I have heard that 2 systems exist. The one receives data from the internet, such as a suitable to the system type of image and video. The other receives teleoptic signal similar to cable TV stream. The signal that carries the info is radio, since TV and internet wireless signals are indeed radio. I have the suspicion that they might be using LW radio signal – this I have heard that it is it, from noises such as ¨tak¨ that are being heard frequently as I move the body or the head or I place hands together in open palms similar to pray position.
b. The hearing system.
The system involves the placement of tiny speakers within the ear canal. Most possibly, the ear flaps have patches that assist the remote access. Through this system, the concept of ¨strong\enlighten inner voice¨ is performed. This exists in conjunction to pretended attributes through the corpus of spiritual ¨alpha wave¨ uplifting of inner self abilities, by some parts of the system that are announced to the person, such as the reassurance of a mere sound in ear that causes all this uplifting and of the accompanied abilities. An ability is the meet of other persons in this visual platform. There, the person sees graphical three dimensional body copies of the other persons, which the person is assured that they exist in the ¨hyper environment¨ that humen normally do not see and now it is open for access.
This may lead to the fact that indeed the criminals were seeking to induce a mass miracle experience for people handling the system. Such as the observation of any object in front of them, being seen by each person that is watching by his or her angle of view (i.e. a burning tree to be seen by one standing next to, and also by one in a bulding balcony watching from far away, where they both see a tree and flames seen by their specific angle – we all are experienced of the possibility of graphical interfaces of software such as games so as to understand this).
Also, tiny speakers might be hidden at places of body which might be inspected by animals, such as flying birds, and in order to convince them of chackras being speaking alone, independent of the will and actions of a person.
c. The connection system.
Apart of the connectivity and of the operational requirements, the whole body system is built\placed in order to convince advanced spiritual techniques' holders of the truthfulness of the system, referring to the chackras and to other elements such as the mexican magic theories.
The system uses the nails of the body to hide connection elements. The hair sacs are used for magnetic elements placement, which cause major\vivid heat and burn issues to the head.
Olives are used as spots. These might not reflect actual connectivity pathways, but they might assist somehow. Though, the prime reason for existing might be of the other users' impression that indeed they are connected there, at the relative chackras and ¨microchackras¨. Much invention has been induced, which follows few inconsistencies, mainly relating to placements – some spots could not be patched correctly, thus they used the concept of transpose by slight, i.e. the belly button might be slightly more left or right than the theory expected, and perhaps under excuses such as vast participation of connecting, or the dual character of the god and daemons, etc.
I have realised that maps exist. When a major person arrives, taking the control, the map of the around area, the city, is loaded. I have met plenty of instances that confess that other people have set other details in the maps. An example is the confuse of the cemetery door, just after Farsalon st., where the user thought that I looked at the hebrew door, which locates further inner on the vertical right hand side road, whilst I looked at the military personnel door, which is exactly on the road. The user did not know that, but had the impression that the other door was actually the one I looked at, then I heard a comment and then I realised the confusion that happened (the insident is included in a report message).
d. The body manipulation system.
The whole system must also be a remote control of tech that alters the look. Either by changing the style, such as by causing an ache which results in another style in standing or walking, or the actual face look. The face has patches on the forehead, the eyebrows, the nose, the chin, the chicks, and the lashes and eye lids. I have images that show circumstantial skin on the chicks whilst a next day image does not show something. The skin pull might be happening by magnets on the inside of the mouth such as on the gums, which pulls the chicks in, thus appearing an awkward hole on the left chick. And I have an image that shows the swollen of the top of the eyebrows, whilst a next image the same day (after few minutes) show that the swollen is disappeared – they did not realise I was doing selfies, where I noticed the swollen eyebrows and yelled something, which caused a reversed\canceled action which I also photoed (the images exist in this website).
Many issues I have faced so far. Such as the open of the fingers when I was holding a notebook laptop, which has an external keyboard input, which fell and got ruined – at the time it happened, in 2015 or 2016, it could not even open, and these days it opens but I cannot get in and the shop where I asked said that nothing can happen in order to recall the bios to initial in order to load by the keyboard USB in order to refresh the system by format – they do not let me have a typing tool at home in order to be able to write the reports not.
I will soon separate the messages and refer to the technical details, which I expect that will offer to me realisational extends. And, I will refer to the behavioural issues, which do appear the users as monsters seeking the antichrist.
I understand that the whole seems rather weird and that it seems as the fantasy of a crazy person. Though, professionals of the mind using high edge technology appear a secret project as something that is brought by a spiritual rise, and in addition, that some of those researchers of the spiritual outcomes have indeed located and reached situations or people that have been mentioned in prophecies.
May I comment that the existence of this report is to inform the public and the Politias' bodies.
As an editorial>
The nowadays era includes the rapid technology evolution.
An evolving as this is the subject of this set of information.
This consists of an illegal action, should I complain and since the use on me is criminalic. Which action involves the placement of tech equipment (implants) on body. The actual illegality stands due to the fact that I am not informed of the placements, which means that I have not agreed in any such action and of my participation in the project, as law predicts - as in Greek Constitution at article 5 in paragraph 5. In addition, harsh actions are taken against me, by the use of the tech and of the behaviours chosen which are vividly against me and against the flow of my life and of my consciousness.
The last consists of a project they are having, a fact I know by them confessing this to me - also in the view of mass and constant thrushing of me. In fact, they would wish to always claim a truthful-seeming element, so as real teror covers the victim's senses. As their apparent principle, they tend to confess their intentions in order for the victim to hold subconscious tendensies in favour of the required issue - as a result of expectation of victim compromisations due to ache induce through the implants' mediovalent use. Perhaps this rule they operate under assisted my observations of various issues - since they confess something and then require relevant opinion on how to, such as on how to construct the best approach in order to set constrains to society and to individuals under the profit of them 'rulling'around.
They are also perorming and other activities through their occupating about or at my existence. These unfortunately also form ritualistic actions - as few recent examples will show at my recent texts after my move out of my parents' hospitality' provide, at the Blogspot place I am keeping of recent reporting messages - which of messages many only exist at the blog account's Docs the app Keep stores. They use pigeons.
More 'corpi' is run in this environment. A 'truth-appearing'one exists, also utilising concepts towards influencing the individual - either as negatively or as organising crime mainly towards the unexpecting individual and in rather slow or instant pace.
A main one, according to my perception, is the actual medical use of the implants, rather than any psychological influence set perhaps even by sociologists or better, for me to identify and evaluate about.
Something seen in my previous texts is the fact that I experienced a misleed about spiritual instances. Apart of the awe that indeed appeared at later times, and before finally manage to perhaps allow or by accident to receive a stimuli by the self query that indeed seems technical, and how would this be possible? I was magicised, which this allowed the creation of them relevant actions and forms of subjects for some to observe and study.
Apart of this, perhaps and another misfunction appeared to insistingly exist.
It involves the run of their educative or even general sessions' functional actions.
This perhapas involves a type of html's 'tr' phenomenon (separate column raw - of set of data and what elements), forcing some dependancy and any relevand system forbidnesses, or misoperations about - since my having left of the fine tuned surround of my parents house setups. Concerning the use of a users' built of a something like an area, a 'home', or 'map' (with perhaps amasing 'time' in a single person's life of building and batch actions' set creating or perhaps and artfully decorate an environment.
[*Though, should I comment that it is not obligatory to load the graphic and show or use this interface in order to 'actualise' anything such as at inner and inner interfaces, or decorations used as a psycholigical or informative trigger or for study-use during night-sleep time]) with users' dependencies' reaching areas or tools in this graphical interphase (such as visit commands or app running and basic functions such as messaging or even save* at some cases [* I suspect, which I also refer about somewhere at recent texts, that illegal users with no save capability are run somehow - perhaps involving a 'thieve' of a stars' and Space software depending on movements of elements and transfer as mimic move implements to elements here - and those some to be observing' visitors or demo or other type of licence users]]
Perhaps structurally I exist as a part of a tool object - mainly objects, for the miserable plenty, and which are urgently found by actions for credits existing 'in' (such as for actions' bandwidth credit obtain, or the presence at a synchronous action perhaps also seen in yoga performances where I refer to those in my texts) are ownings of a single specific user, relating the grand/main environment of the each session time 'around' (similarly to cell or row different attribute ability of an html table - at notes there are refers to html or relative words). I guess all actions in this software are as this, i.e. each action or object (such as batch file lines or image folder entrance) is a specific owner's asset. Perhaps even including the commands of the prompt line (which 'keyboard' tool, assigned to a user, might actually be an opening of a form to send. Thus, each user actually might be assessed the sum of graphic interface (the movements of the graphic character who illustrates human gestures to pantomimise the outcome, such as 'found' or not) along to the access to a specific command request or specific text to select from as her or his input ability without keyboard possibility also perhaps due to already occupied, nothing much more than that 'formish' issue I do believe there they are or were having, troubleshooting psychologically my mind and tolerations and fear and uncertainty induce.) [To my impression, the map of the now running whole environment' area is a single user - perhaps a default attribute at any user creation is the define of actions in order to fill the user's object capability spaces. So, a chief exists, who also sets braves, and slaves - I have a refer about slaves and nasty human body parts terms of other human body parts - perhaps in accordance to the 'dark power' motivatory scheme which in the past it credidised individual users in accessing awareness or communicative abilities or what else, perhaps towards 'defence' (of the spiritual going ons - a situation of perhaps 2004, which I noticed heavily in 2013, having induces since 2011 and hearable only since 2008, whilst vibrations to spots such as the vowels and the neck and mouth palate must have been on since early 1997 at least). Relating the last, of the past situation of the sudden spiritual upgrade, I should mention that I include refers in my texts along to a photo somewhere, which show Taxi vehicle plate number consisting of the triple 'six'. This was made as a tranfer from the old 'TK' subject to the nowadays 'PIA' and forms, such as pix, pii, and other beautiful particles such as reo and so. Where taxis got the number particle. Thus, after some time, perhaps a decade, taxis should be carrying the strength around. A mere CB attribute for the senses of the informed, or the uninformed user. In my essay there are four categories I have identified as possible for the users' state.
Something to say about this is that I have heard, through my inner 'in'
[Which I located in the ears, but now I suspect that in the upper nose the speakers might be.]
that some of the traineers have, through my assumptions and records in text, realised that a thing that was climbing (I did not realise if in or out) the calf was a digital phenomenon. By own experience I can realise the overall relief, despite any rise to any aching or harrasement element (such as serene sound' variations (the 'hum'/χαμ I refer at), or technical by patch penis constant stimulation (Peridromos, no, Priapos - some humour of an industry of alobi the theosophical necessities) as I have heard of some to go crying about. And at myself they perform, excessively at sleep, also along to seassure performs during sex time. And at some previous era someone asked me about cryogenic, which was suggested to them as what they will perform to the same them, in order to follow a tenet, of possibly a most recent belief set, about a circle that will be missed and them have nothing to be afraid of any (culturaly brought, what is been said) possibilities of this harm or the other to the soul when time comes to set away. What one could say at that?
To the third reading eye the induce of psychology experting in the constructions of the above should be obvious. I claim various specialist areas to be applied, along to any induce of medicine and the way to (which I have no idea of how it is done, though have a look at 'accident' (possible keywords : ατυχημα, μηχανακι, δουλεια, πηγαινα δεξια, πισω δεξια πορτα, δαχτυλο, μπλε, κοκκινο, κοκκινο ματζεντα, δευτερολεπτα)), which would be make up art, nursing, dermatology, neurology, psychiatry and of othet medical subjects, theosophy, phsychology, acupuncture, signal handling, and perhaps more such as lawyers or them evaluators. Which last perhaps for these recent times they have performed changes, which I sometimes suspect whilst at others 'deep soul'. For the last I have to complain that a reason for my harassement, and so as to appear at elements such as the face as tireness or better, might be the correlation to third persons (being in the, set by me as I say and elsewhere now, category of the ones that think that they carry minimal technology and by pray or other techniques, such as solomonic and worse, to induce either protection or inview). Which the researchors of those people's states and perhaos of the current stage in believing anything, do not wish to ruin this obsessional spiritual fruit obtaining tenent and involvement seek with me. And only for fruit to relieve burdens of them, set to be observed or for long run effects of induce, or to add to bucket for uses such as drugs obtain (see recent texts' keyword 'doly/ντόλυ/ντολι', 'κρακ').
The subject of the projects are presented as follows. This consists of my assumptional judgement.
The whole project relies to few basic elements. These are independent of the others, and are included within the broad subject of ¨training¨, under the concept of corpi\corpora (corpi plural).
These are the main alibi for the expansion and the distribution of tech and accompanied actions to societies.
The corpi I have identified that they are in existence are :
a. The investigation of the telepathetic communication between animals, along to their convincement to participate to the realisation of anyone's inner thought.
b. The investigation of spiritual attributes, relating to scientific notices of correlations of vivid\traceable\noticable. Attributes such as the ¨bad e\third eye¨, the ¨bad tongue¨, the chackras, and so are investigated.
c. Based on the above, the mimication of such feels\actions of spiritual essences. In order to convince persons that the actual inner voice speaks and guides them relating to actions, such as a business behaviour or the vote selection at elections, not being limited in such big issues but also at trivial and under the concept of a total manipulation, generally speaking.
d. The training of teams involved in the following : Drone handling, the system handling, vice police training of personnel (including harsh sex and humiliations such as excrement oral consuming which also relates to the (b.) and for the observing by various spiritualwise participating specialists.
e. The training in secret information recognising, which they named ¨parceing¨(data package sending).
f. The convincement that they indeed have located\traced prophecies. This is a navigated of results attempt.
I have written plenty of report messages, that they illustrate the situation. They consist of my conclusions and assumptions. Along to refers of what I have been shown in the visual environment, and of what I have heard, such as nicknames mentioned. Along to explanations of the system and of functions, which sometimes I have the impression that they were not meant to be told to me, but for a technical reason of inability of mute, I also heard.
Since I have not yet mentioned the tech involved, I should do now.
The tech on body consists of systems that conjunct, but they must be independent. I have identified the following :
a. The visual system.
b. The hearing system.
c. The connection system.
d. The body manipulation system.
I will refer to each.
a. The visual system.
The system involves tech placed on the head. By it, signal may enter the system which results in optical impressions. Letters and words may be seen (referring to what I have experienced so far), which might be mere information or elements with run ability, such as a script.
The system includes a lense set, possibly being a thin film. This covers all pupil and iris, along to 1-2 millimeters on the white area of the eye.
A projection by the nose sides might be the spot that carries the signal to the vision. The spots are on the top of the nose, next to the eye. There is an equipment within the nose, which by will can affect the breath flow which is conjunct to the spiritual (yoga, mainly) conceptions such as the nostril in use each time. This equipment vibrates, causing an unpleasant and stressful feel, and it also produces burning heat, which also is being used customly so as to subjegate\punish the individual. The signal might be infrared beam.
I have heard that 2 systems exist. The one receives data from the internet, such as a suitable to the system type of image and video. The other receives teleoptic signal similar to cable TV stream. The signal that carries the info is radio, since TV and internet wireless signals are indeed radio. I have the suspicion that they might be using LW radio signal – this I have heard that it is it, from noises such as ¨tak¨ that are being heard frequently as I move the body or the head or I place hands together in open palms similar to pray position.
b. The hearing system.
The system involves the placement of tiny speakers within the ear canal. Most possibly, the ear flaps have patches that assist the remote access. Through this system, the concept of ¨strong\enlighten inner voice¨ is performed. This exists in conjunction to pretended attributes through the corpus of spiritual ¨alpha wave¨ uplifting of inner self abilities, by some parts of the system that are announced to the person, such as the reassurance of a mere sound in ear that causes all this uplifting and of the accompanied abilities. An ability is the meet of other persons in this visual platform. There, the person sees graphical three dimensional body copies of the other persons, which the person is assured that they exist in the ¨hyper environment¨ that humen normally do not see and now it is open for access.
This may lead to the fact that indeed the criminals were seeking to induce a mass miracle experience for people handling the system. Such as the observation of any object in front of them, being seen by each person that is watching by his or her angle of view (i.e. a burning tree to be seen by one standing next to, and also by one in a bulding balcony watching from far away, where they both see a tree and flames seen by their specific angle – we all are experienced of the possibility of graphical interfaces of software such as games so as to understand this).
Also, tiny speakers might be hidden at places of body which might be inspected by animals, such as flying birds, and in order to convince them of chackras being speaking alone, independent of the will and actions of a person.
c. The connection system.
Apart of the connectivity and of the operational requirements, the whole body system is built\placed in order to convince advanced spiritual techniques' holders of the truthfulness of the system, referring to the chackras and to other elements such as the mexican magic theories.
The system uses the nails of the body to hide connection elements. The hair sacs are used for magnetic elements placement, which cause major\vivid heat and burn issues to the head.
Olives are used as spots. These might not reflect actual connectivity pathways, but they might assist somehow. Though, the prime reason for existing might be of the other users' impression that indeed they are connected there, at the relative chackras and ¨microchackras¨. Much invention has been induced, which follows few inconsistencies, mainly relating to placements – some spots could not be patched correctly, thus they used the concept of transpose by slight, i.e. the belly button might be slightly more left or right than the theory expected, and perhaps under excuses such as vast participation of connecting, or the dual character of the god and daemons, etc.
I have realised that maps exist. When a major person arrives, taking the control, the map of the around area, the city, is loaded. I have met plenty of instances that confess that other people have set other details in the maps. An example is the confuse of the cemetery door, just after Farsalon st., where the user thought that I looked at the hebrew door, which locates further inner on the vertical right hand side road, whilst I looked at the military personnel door, which is exactly on the road. The user did not know that, but had the impression that the other door was actually the one I looked at, then I heard a comment and then I realised the confusion that happened (the insident is included in a report message).
d. The body manipulation system.
The whole system must also be a remote control of tech that alters the look. Either by changing the style, such as by causing an ache which results in another style in standing or walking, or the actual face look. The face has patches on the forehead, the eyebrows, the nose, the chin, the chicks, and the lashes and eye lids. I have images that show circumstantial skin on the chicks whilst a next day image does not show something. The skin pull might be happening by magnets on the inside of the mouth such as on the gums, which pulls the chicks in, thus appearing an awkward hole on the left chick. And I have an image that shows the swollen of the top of the eyebrows, whilst a next image the same day (after few minutes) show that the swollen is disappeared – they did not realise I was doing selfies, where I noticed the swollen eyebrows and yelled something, which caused a reversed\canceled action which I also photoed (the images exist in this website).
Many issues I have faced so far. Such as the open of the fingers when I was holding a notebook laptop, which has an external keyboard input, which fell and got ruined – at the time it happened, in 2015 or 2016, it could not even open, and these days it opens but I cannot get in and the shop where I asked said that nothing can happen in order to recall the bios to initial in order to load by the keyboard USB in order to refresh the system by format – they do not let me have a typing tool at home in order to be able to write the reports not.
I will soon separate the messages and refer to the technical details, which I expect that will offer to me realisational extends. And, I will refer to the behavioural issues, which do appear the users as monsters seeking the antichrist.
I understand that the whole seems rather weird and that it seems as the fantasy of a crazy person. Though, professionals of the mind using high edge technology appear a secret project as something that is brought by a spiritual rise, and in addition, that some of those researchers of the spiritual outcomes have indeed located and reached situations or people that have been mentioned in prophecies.
May I comment that the existence of this report is to inform the public and the Politias' bodies.
BODY
mirrorish content from fullreportimplantsonbody.blogspot.com
BIOEXPERIMENT REPORT
Report of illegal secret bioexperiment being run in Larisa Greece
[2026 comment. The following is text which contains both few elements of constructual assumptions on tech and other elements, and spontaneous-speed texts which inform of any nickname heard or other elements such as a clolour and shape or behavioural abnormalities and requests and expressions' tendencies. In the folowing text, which does not include this year's texts which also hold some technology reference of observations on heavy use and actions of the criminals against me which happend to be by the so speaking realisable noticeably. I intend to include the rest of the texts - now found through athanasiosreport dot godaddysites dot website.]
Home
BLOG
[ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΩΣ ΤΟ BLOG/ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΙΣΤΟΤΟΠΟΥ. ΘΑ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ ΟΠΟΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΕΤΑΙΡΩ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Η’ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΑΝΕΤΕ SCROLL ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ-ΠΡΟΛΟΓΟ]
1. Γραφικά bundles, εικόνα και ήχος, και φακοί
Bundles
Έχω καταλάβει ότι το γραφικό πρόγραμμα που είμαι (graphics bundle) αυτό τον καιρό εμπεριέχει κότες και πάπιες[2014-2020 more or less]. Ένα προηγούμενο ήταν εκείνο με τα κουνέλια (πρόσφατα το αναγνώρισα με τον χαρακτηρισμό ‘κουνέλια’, παλιά το έβλεπα ως ‘τους πρίγκηπες’) όπου κάτι (εκτρομαχτικό) συνέβαινε με τα δόντια του κουνελιού (στην αναφορά μου αν θυμάμαι καλά λέω κάτι για κάποιον με πλατιά δόντια κουνελιού, έναν πρίγκιπα του κακού), και στο bundle αυτό άκουσα ότι οι χαρακτήρες είναι 5 (σε πεντάλφα) ενώ τώρα είναι 4.
Άκουσα ότι υπάρχουν 14 bundles, αν και πιστεύω ότι πρόκειται για παραλλαγές των ίδιων βασικών bundle. Για παράδειγμα, αν σε ένα bundle ο χαρακτήρας κόμικ έχει το δικαίωμα να φοράει ρούχα με τσέπες ώστε να βάζει εκεί αντικείμενα (ή πληροφορίες;) που βρίσκει, ένα άλλο δεν επιτρέπει παρά να κουβαλάς μόνο στα χέρια ότι βρίσκεις, και αυτό μάλλον το χαρακτηρίζουν ως ξεχωριστό bundle.
Έχω την εντύπωση ότι τα bundles ‘τρέχουν’ παράλληλα, δηλαδή ένας χρήστης βλέπει το ίδιο αντικείμενο ως λ.χ πάπια και ένας άλλος χρήστης ως λ.χ. κουνέλι. Δεν έχω καταλάβει τι ασυμβατότητες προκαλεί (αν προκαλεί) λ.χ. κάτι να είναι εμφανές στο ένα bundle ενώ όχι στο άλλο.
Συγκεκριμένα, για τα δόντια του κουνελιού, όταν κοιτάς το πρόσωπο για κάμποσα δευτερόλεπτα τότε κάνει ζουμ στο στόμα. Τα δόντια γίνονται περισσότερα από 2, και υπάρχουν σε βάθος σαν να περνάς πρώτα από τον πρώτο ο οποίος στέκεται μπροστά από κάθε δόντι το οποίο πλέον μοιάζει με πόρτα ή κολώνα, και μπαίνοντας προς τα μέσα υπάρχουν και οι υπόλοιποι. Η αρχική αυτή σκηνή (την οποία κοίταξα το πολύ για 5″) μου θύμισε αμέσως μια σκηνή από το Ulysses 31, το παλιό καρτούν διαστήματος, όπου σε ένα επεισόδιο τα σώματα του αδερφού της εξωγήινης μαζί με την ομάδα του στέκονταν αιωρούμενοι σαν μαγεμένοι-υπνωτισμένοι μέσα σε ένα δωμάτιο, σε μια τέτοια διάταξη σωμάτων αναφέρομαι.
Ίσως μετά από όσα συνέβησαν-με τις καταγραφές μου, να έχω μπει σε ένα γραφικό περιβάλλον sandbox, όπου οι χαρακτήρες χειρίζονται όλοι από έναν χρήστη (πιθανώς με εποπτεία ή βοήθειες) παρά όπως παλιά με καλούμενους κανονικούς χρήστες.
Εικόνα και ήχος
Για τον ήχο να πω ότι παρατήρησα ότι αν στέκομαι κοντά σε λεωφορείο ή ιδίως σε οδοκαθαριστικό όχημα, τότε το μπούκωμα στα αυτιά παύει ή κοπάζει χαρακτηριστικά. Επίσης, όταν περνάω κοντά από περιπολικό της αστυνομίας τότε παύουν καί οι οπτικές εντυπώσεις, μάλλον από δευτερολέπτων παύση του σήματος.
Έχω την εντύπωση ότι η εικόνα και ο ήχος αποστέλλονται συγχρονισμένα μεν, από διαφορετικού τύπου πηγή δε και πιθανώς και προς διαφορετικά υλικά πάνω μου.
Φακοί
Όσο για το ίσως υπάρχουν περισσότερες από μία στρώσεις φακού, θα αναφέρω ότι πρόσεξα μια εικόνα σε καφετί κίτρινες αποχρώσεις, και μια σκούρα μπλε μάζα να λαμβάνει το σχήμα που εμφανιζόταν πριν στο καφετί περιβάλλον, μεταθέτοντας την υφή του (ας πούμε) υφάσματος σε από κάπως ξύλινη χαρωπή σε κάπως βελούδινη με μικρές ίνες σαν μαλλιά βαθιά μπλε και σαν τη βαθιά θάλασσα εκτρομαχτική, όσο γαλήνια και να είναι το βράδυ.
Για να το παρατηρήσω αυτό συντέλεσαν πιστεύω 3 inputs, η δική μου βεβαιότητα ότι δεν αντικρίζω έναν δαίμονα τη στιγμή αυτή, η ίσως ήπια ή αμελής ή ενπρόσπαθη (ή για όποιον λόγο) διάθεση του χρήστη, και το πιθανό ζουμ ή γωνία κλίσης μου (της οπτικής μου).
Ένα πρόσφατο οπτικό ερέθισμα (25/01/22 περίπου 12:00) είναι η εμφάνιση της N.A. (με τα σγουρά μαλλιά – υπήρχαν δύο), μιας παλιάς συμμαθήτριας μου από την Πάφο, της οποίας αν θυμάμαι καλά ο πατέρας ήταν στρατιωτικός. Αν είναι και η ίδια, τότε ίσως πρόκειται για κάποιο άτομο της σχολής της, το οποίο τη συμπαθούσε και θέλησε να ασχοληθεί μαζί της σε επίπεδο καλής λεπτομέρειας καί στην κίνηση πλέον της μορφής. Ένα άτομο που έχουν επίσης ασχοληθεί είναι μια φίλη μου η Δ. Η τελειοποίηση είναι πρόσφατη, και δεν έχει σχέση με τα inputs που είχα όταν την είχα πρωτογνωρίσει εκείνης και του φίλου της κάποιων πενιχρών απόδοσης σκίτσων και ίσως φωτογραφιών. Έχω κάνει την υπόθεση ότι ο σχεδιασμός συμβαίνει μόνο online, απευθείας στο δίκτυο δηλαδή. Αυτό πηγάζει από εντυπώσεις μου σχετικά με το ότι κάποιος που χειρίζεται εκείνη τη στιγμή δεν έχει αρκετό χρόνο ώστε κάτι (κάτι να μου δείξει ή κάτι να πάμε να δούμε – σημειώνω ότι πάντα ήμουν αρνητικός σε κάθε πρόκληση) να συντελεστεί, και από το πάθος για απόκτηση ενδιαφέροντος πάση θυσία, το οποίο με έκανε να σκεφτώ ότι κάποιου τύπου έκτακτη ανταμοιβή κυνηγάνε. Κατά το παρελθόν έχω δει ότι άτομα κάνουν έργα τέχνης απίστευτης λεπτομέρειας σε σημεία μέσα στον χώρο της πλατφόρμας.
Καθώς, εικάζω ότι, ανά bundle στέκονται κάποια άτομα, πιθανώς όχι αναφέροντας εκείνους που έχουν συνδεθεί σε σημεία στο σώμα (κατά τα chackras, έχω ακούσει), έχω την εντύπωση ότι ορισμένα άτομα συνδέονται απλώς για να υπάρχουν και πιθανώς με Η/Υ, αποκτώντας χρόνο ώστε να συντελούν εργασίες στο δίκτυο, τις οποίες επίσης απολαμβάνουν στο δικό τους οπτικό περιβάλλον, άλλες στιγμές ή σε άλλες βάρδιες.
2. Γεγονός με «thank you» από άγνωστο στο παρελθόν
Κάποια στιγμή στο παρελθόν (να ήταν κοντά στο 2015-16;) μια γυναίκα στο δρόμο μού ψέλλισε «thank you» με τα χείλη της, από μια απόσταση 5-6 μέτρα και ενώ την κοιτούσα. Έκανα λίγες υποθέσεις.
Αφενός θα μπορούσε να εννοεί ότι «οκ και εσύ είσαι ωραίος και σε ευχαριστώ που ήδη με κοιτάς 5 δευτερόλεπτα ενώ περπατάμε αντίθετα στον δρόμο», αλλά μάλλον κάτι άλλο συνέβη. Είτε απευθυνόταν σε εκείνον που στέκεται (θεωρητικά, και πιθανώς σε σχέση με το σημείο σύνδεσης ή το πώς οι υπόλοιποι κοιτάνε εμένα και τί βλέπουν) πάνω μου, έχοντας μια ευκαιρία να το εκφράσουν προσωπικά με διακριτικότητα, είτε μου είπε ευχαριστώ έχοντας κατά νου το βόλεμα που έχει υπάρξει, και το ότι μάλλον και εγώ συμμετέχω απλά δεν θα το ανακοινώσουμε παρά θα συνεχίσει η δραστηριοποίηση.
Αρκετά αργότερα στα έτη άκουσα ότι παίζει το σενάριο για θεώρησης μου ενός ανθρώπου με παρελθοντικές αναφορές. Αυτό θεωρώ ότι έχει στηθεί προς ορισμένους μέσω χρήσης του τεχνολογικού εξοπλισμού. Έτσι και με κοιτάνε με αμείωτο ενδιαφέρον, πιθανώς οι ίδιοι οι πλανεμένοι βρισκόμενοι στη θεώρηση ότι με έχουν ανακαλύψει, ενώ άλλοι ίσως να θεώρησαν ότι θα ήταν μια δοκιμή φάρσα ώστε και να θεωρηθεί ότι έχει πλέον ολοκληρωθεί αυτή η παλαιά ιστορία. Και αυτό παράλληλα με οποία ακαδημαϊκή παρατήρηση των επιδράσεων πάνω μου όλων αυτών των δεδομένων και θεωρήσεων.
3. Πιθανό bit rate των βίντεο
Τα οπτικά σήματα τον καιρό αυτό είναι περισσότερο εικόνες (λ.χ. κορεσμένου χρώματος φωτογραφίες) όπου 2-3 γρήγορα παιγμένες συντελούν σε μια βραχεία κίνηση της εικόνας. Περεταίρω, τα βίντεο στέκουν σαν φωτογραφίες (σαν σταθερές εικόνες-μη ξεφεύγοντας από το στυλ της κίνησης με τις φωτογραφίες), με πολύ χαμηλό rate όπως 2/sec. Τα κόμικ (οι σχεδιασμένοι χαρακτήρες) δεν έχουν επηρεαστεί σε οπτική ονειρική όμορφη απόδοση, αν και δεν έχω παρατηρήσει μεγάλες ή έντονες κινήσεις, αναφερόμενος στο τελευταίο κόμικ που παρατήρησα με τη μια φίλη μου που αναφέρω πιο πάνω.
4. Επιμέρους πληροφορίες για τις τρύπες στον ουρανίσκο
Για τις τρύπες στον ουρανίσκο να πω ότι εμφανίστηκαν το 2014 ή έπειτα. Αυτό το σχετίζω με το ότι αναφέρω πως είχα σχετική οπτική επιβολή από το 1997 και έπειτα, με βεβαιότητα το 2018 και αναφέρω γεγονός με μια είδηση σε εφημερίδα. Συνεπώς, δεν προκαλεί το εξάρτημα στον ουρανίσκο την οπτική απόδοση. Θεωρώ ότι κάτι συμβαίνει με το βάθος της μύτης όπου εκεί τύχει να νιώσω γαργάλημα ή όξυνση κατά κάποια όξυνση προβολής [θεωρώ ότι πάντα είναι on και έστω σε επίπεδο πολύ λεπτής γραμμής σε κάποιο δυσδιάκριτο σημείο. Έχω επίσης σκεφτεί ότι δεν συμβαίνει προβολή φωτός μέσα στο μάτι, αλλά ότι κάπου εμφανίζεται η εικόνα και κάτι σαν κάτοπτρο ανακλά την εικόνα στο μάτι, ενώ τεχνική βοήθεια και ίσως και η προσπάθεια επίτευξης του χρήστη να συντελούν στη συνήθεια της βέλτιστης οπτικής παρατήρησης.
5. Εννοιολόγηση της συναίσθησης ‘Σύνδεση’
Όταν λέω ‘σύνδεση’ εννοώ την έναρξη οπτικών ερεθισμάτων ή ερεθισμάτων μέσω των patch, λ.χ. αναγούλα στο στομάχι κατά το κάπνισμα [Κατά μια αναγούλα έχω ακούσει μια γυναικεία φωνή να λέει εκνευρισμένη πρωί πρωί «ήχο!». Εννοούσε να ακουστεί επίσης, καθώς εγώ έκανα τη σύσπαση στο στομάχι αλλά δίχως τον σύνηθες ήχο του λαιμού που συνοδεύει μια τάση για εμετό.].
Αν η σύνδεση μεταξύ 2 σημείων (2 patch) διακοπεί, λ.χ.αν μπει το χέρι στον αυχένα και εμποδίσει τη σύνδεση μεταξύ των 2 ώμων ή μασχαλών ή αν σηκωθεί το αριστερό πόδι ψηλά, τότε παύει για ελάχιστα δευτερόλεπτα η σύνδεση (το εκάστοτε εφέ). Πιθανολογω ότι μετά της διακοπής δύναται να επιλεγεί άλλο σημείο συσχέτισης (λ.χ. από τον αυχένα στην πλάτη ή το σαγόνι, κτλ). Έχω κάνει την υπόθεση ότι οι χρήστες συνδέονται με τη σύνδεση να έχει ένα σημείο αναφοράς πάνω στο σώμα (μου). Θεωρώ ότι η οπτική (ίσως καί οι δυνατότητες) του εκάστοτε χρήστη επηρεάζεται από το σωματικό (μου) σημείο σύνδεσης (περεταίρω της πιθανής σύνδεσης με το κεντρικό μηχάνημα ώστε και να υφίσταται αλληλεπίδραση – αν και θεωρώ ότι ορισμένοι δύναται να συνδεθούν δίχως πρόθεση (ή ίσως δυνατότητα κανονικής) αλληλεπίδρασης), πιθανώς ενασχολούμενοι με άλλα αντικείμενα στο δίκτυο, ή έχοντας για τη βάρδια βάση εδώ ώστε να πηγαίνουν προσωρινά σε άλλα υποκείμενα και να επιστρέφουν.
6. Αλλαγή κιλών σωματικού βάρους
Εδώ και ένα τρίμηνο περίπου έχω αρχίσει να βάζω κιλά. Για πάνω από 2 έτη τρώω σχεδόν το ίδιο πολύ, με σουβλάκια να αποτελούν την βάση της διατροφής μου λόγω εργασίας ως διανομέας φαγητού. Δεν έχω υποψιαστεί τί προκαλεί αυτή τη διαφοροποίηση.
7. Χρωματισμοί
Ανά τα χρόνια έχω διακρίνει ορισμένους χρωματισμούς.
Δεν υπάρχει πρόβλημα να χρησιμοποιούν οποιοδήποτε χρώμα σε οποιαδήποτε περίπτωση [Πρόσφατα είδα κάποια φωτογραφία να παίρνει φωτισμό πορτοκάλι φωσφορίζων, ενός χιμπατζή, με παράλληλη φωνητική παρέμβαση ‘μα είμαι πίθηκος, γιατί δεν με πιστεύεις;’]. Πιθανώς αυτό να έγινε λόγω sandbox περιβάλλοντος το οποίο μπήκα κάπως πρόσφατα και έπειτα της εκκίνησης αυτού του website, το οποίο μάλλον έχει άλλες δυνατότητες (ή και όχι, το οποίο το θέτω ως προβληματισμό) από το τυπικό περιβάλλον.
– Μπλε
Ο μπλε, έχω αναφέρει στο τελευταίο άρθρο της αναφοράς (το πρώτο μετά το Introduction) ότι πιθανώς να πρόκειται για ξεχωριστή ανεξάρτητη στρώση φακού, ενώ μια κιτρινοκαφετί αποτελεί την άλλη στρώση.
Θεωρώ ότι οι στρώσεις είναι μηχανικές και όχι software, γιατί έχω διακρίνει ορισμένα χαρακτηριστικά (τα οποία οι ερευνητές αποδίδουν, με υπνομαθειες πιθανώς) για κάθε χρωματισμό.
Ο μπλε αποδίδει την αχανή θεότητα. Ότι δαίμονα μορφής χώρου, όπως πόρτες, γραμμές και σχήματα έχουν βάση το μπλε, το περιβάλλον του δέους.
Παλιά μου λέγανε για διαμάντια (αναφέρω σε αναφορά), όπου το μπλε ήταν της πνευματικής απόδοσης (μαντική, θεοσκεψια).
– Πράσινο
Η πράσινη απόχρωση μου έχουν πει είναι υπηρεσιακή. Θυμίζει κάπως το πράσινο των κυαλιων βραδιού.
Το πράσινο διαμάντι ήταν το συνηθέστερο να φοράει κάνεις, ενώ σε έθετε σε μια μέτρια (?) κατάσταση.
– Καφέ
Η καφέ απόχρωση έχει μέσα και το κίτρινο. Έχω δει 2 φορές πλήρως καφέ περιβάλλον. Είχε στο texture τετραγωνάκια ενώ η μορφή μιας φίλης κατά το Λύκειο υπήρχε στον χώρο, ο οποίος ήταν το δωμάτιο μου – δίχως να έχω διακρίνει κάτι άλλο τα 3-4″ που το κοιτούσα, πριν το μάτι εστιάσει (μέσα του) σε κάτι άλλο (λάβει μια άλλη θέση) και το καφέ περιβάλλον απομακρυνθεί [Κάνω μια υπόθεση. Ενώ είδα – το δωμάτιο μου σε τόνους του μόκα απαλούς και σε κάπως πιο σκούρα την χαρακτηριστική μορφή της κοπέλας η οποία στεκόταν στα γόνατα της πλάγια προς εμένα με πρόσωπο στην ανατολή, η οποία δεν θυμάμαι πως έστρεψε το κεφάλι μα γύρισε μόνο εκείνο και μου χαμογέλασε, μετέπειτα σκεφτόμουν. Έχω δει παρέμβαση σε σκέψη μου, αλλά ίσως ορισμένες παρατηρητικες ενέργειες να απαιτούν μη ενασχόληση με το active input (σε αντίθεση με κάποιο passive το οποίο εικάζω ότι πάντα υπάρχει εφόσον υπάρχει ο στημένος τεχνικός εξοπλισμός στο γύρω ή απώτερο περιβάλλον). Οπότε καθώς σκεφτόμουν το γεγονός, δεν θυμάμαι τι ακολούθησε (επικαλύπτοντας το μπερδεμα, για εκείνους, στην ουσία στρέφοντας με (γραφιστικά) προς άλλη μεριά της όλης πλατφόρμας και ίσως των επιπέδων χρήστη ή bundle, με το ανάλογο ακολουθο zoom και όσο σύντομα σε νέα ιστορία – την οποία, πλέον, αν μόνο θέλω στρέφω ουσία και την παρακολουθώ.]. Έχω ακούσει για το περιβάλλον αυτό ότι αποτελεί τη μηνυματιερα, όπου βλέπεις τα μηνύματα από άλλους, ενώ τα μηνύματα που στέλνεις είναι άλλη διαδικασία από μάλλον άλλο περιβάλλον.
Καθώς όλα είναι εικαστικά, δεν έχει παρά ίσως ιατρική σημασία το αν θα μπει καφέ ή κόκκινο χρώμα. Ο καθένας θα έφτιαχνε τα δικά του.
Δεν θυμάμαι καφέ διαμάντι. Όμως κατά τη συνέχεια είχα αποκτήσει διαμαντιέρα, όπου περίεργων σχημάτων και συνδυασμών χρωμάτων διαμάντια υπήρχαν σε πληθώρα, με την πληροφορία ότι ένα μόνο συγκεκριμένο να μην επιλέξεις να πάρεις ως θανατηφόρο.
– Κίτρινο
Το κίτρινο είναι το χρώμα του καλού θείου. Στο μάτι υπάρχει μια κίτρινη βουλιτσα, όπου όταν ανάβει ενοχλεί πολύ. Το άναμμα της βουλιτσας, να πω, συνοδεύεται συχνά από σφίξιμο σα μαγνητισμό στο σαγόνι ή ηλεκτριση του, συναισθησεις σε όλο το πεπτικό σύστημα ως και στις φωνητικές χορδές – όπου υποθέτω την εκπομπή κάποιου παλμού ή κύματος. Η βούλα ανάβει ώστε να στρέφει/αποστρέφει το διαφόρων ειδών (λ.χ. της δημιουργίας ή αλλαγής σκέψης/φαντασίωσης, ή την ώθηση για ίδια προσπάθεια αποφυγής κάποιου οπτικού θέματος).
Στις αναφορές μου υπάρχει κείμενο σχετικά με κάποιο ποντίκι, το οποίο δρα ως οπτικός ανιχνευτής.
Το κίτρινο πιθανολογώ ότι σχετίζεται με την άγια εικόνα την οποία αναφέρω στις αναφορές μου. Καθώς πιθανολογω ότι οι φακοί είναι διπλής στρώσης, υποπτεύομαι ότι ανά τις δυνατότητες ορισμένοι χρήστες να έχουν μόνο τη μια στρώση, ανάλογα.
Το κίτρινο διαμάντι ήταν μια γλυφή κατάσταση, είχα ακούσει κατά το 2013, όπου δεν θα το πολυ-προτιμούσα.
– Κόκκινο – πορτοκάλι
Με έντονο πορτοκαλίζων κόκκινο έχω δει δήθεν μεγάλες πνευματικές οντότητες, καθώς και (μέσω Αυτών) τις αληθινές σε εικόνα μορφές χρηστών (το οποίο άκουσα να αποκαλουν ‘κάρτα’, λέξη που έχω ακούσει πολλές φορές να αναφέρεται).
Υποθέτω ότι για τους περισσότερους από εκείνους – όπου ιδέα δεν έχουν για το τί ακραίο συμβαίνει από ορισμένους χειριστές ανά την περίσταση, δεν έχει εννοιολογηθεί οποία σύνδεση με το κακό, παρά αποτελεί παράγωγο των ελάχιστων υλικών πάνω τους και υπαρκτή πνευματική ανάταση σε αγγελικό επίπεδο.
Καθώς αναφέρω αυτά, θα υποθέσω ότι το bundle με τον κόκκορα να είναι της κίτρινης στρώσης, ενώ το αντίστοιχο του σε κουνέλι να είναι της μπλε.
Το κόκκινο διαμάντι ήταν της επιθετικότητας.
8. Φρύδια
Μελετάνε τις κινήσεις των φρυδιών σε σχέση με την πρόθεση λόγου από το υποκείμενο/θύμα μέσω κάποιου ερεθίσματος (input).
Πολύ φοβάμαι ότι δεν μελετάνε το τί το φρύδι αποκρίνεται ανά το ερέθισμα. Αλλά, κυρίως, το που (σε ποια θέση) θα πάει το φρύδι από μόνο του (με τεχνική ώθηση) ώστε το σύνολο του οργανισμού να θεωρήσει ότι αφού το φρύδι πήρε θέση (λ.χ. ναι-όχι, φοβάμαι, κτλ.) τότε όντως το input να μη δείχνει ερέθισμα εξωτερικό αλλά η ίδια η πηγαία αυθόρμητη τάση. Με λίγα λόγια, μελετάνε την πλάνη, σε σχέση με την εσώτερη προέλευση των εξωτερικών ερεθισμάτων.
9. Γεγονός – σχετικά με την κωδική φράση μου «Αυτά» κατά τις προφορικές αναφορές μου προς όποιον ακούει
Σήμερα 02/02/22 είχα ορισμένες οπτικοακουστικές εντυπώσεις το πρωί που ξύπνησα, κάπως πιο έντονες/επίμονες (ή καλοσχεδιασμένες). Εκκίνησα να τις αναφέρω με δυνατή φωνή (με στόχο την πιθανή παρακολούθηση του ηχείου του τηλεφώνου μου, εξαιτίας των αναφορών μου προς φορείς).
Κάποια στιγμή δεν είχα περεταίρω να πω. Συνήθως λέω «αυτά», ότι δηλαδή αυτά είχα να πω. Αυτή τη φορά είπα «και δεν έχω άλλα να πω» ή κάτι παρεμφερές, δίχως τη λέξη αυτά. Κάποιος απευθύνθηκε σε κάποιον άλλο στα αγγλικά, λέγοντας «he didn’t say ‘Those’», ενώ η κανονική μετάφραση θα ήταν ‘that is all’. Ο άλλος αποκρίθηκε κάτι ανάλογο με «he finished, why didn’t you press the f* button?».
Το παράδειγμα (το γεγονός) μού ενδεικνύει ότι το πάτημα του οποίου κουμπιού είναι δυνατό προκειμένου να τελεστεί οποία λειτουργία, ανεξάρτητα το ότι ίσως να επιθυμούσαν πάντοτε μια ομαλή διεξαγωγή (μέσω των αυτοματοποιήσεων τις οποίες προσφέρει το software), πιθανώς ‘χτίζοντας’ (καλλιεργώντας) το σύστημα (software, bot, εκάστοτε κόμικ χαρακτήρας, κτλ.) μέσω των αυτοματοποιημένων διεξαγωγών.
Με γνώμονα την άνω περιγραφή, καθώς και από άλλες παρατηρήσεις του παρελθόντος, είμαι σε θέση να πω ότι μάλλον και οι ίδιοι αναγνωρίζουν ότι δεν ‘τρέχει μια’ (δεν έχει ελάχιστη σημασία) αν διακοπεί αναπάντεχα κάποια λειτουργία (να χαθεί ο έσω άνθρωπος (κόμικ χαρακτήρας) στο σύμπαν, κτλ.). Πλέον βεβαίως των όσων αποτελεσμάτων υπάρξουν μέσα στο περιβάλλον (λ.χ. απώλεια ενός αντικειμένου ή προσωρινά ιδιότητας/τίτλου) και οποίες φυσικοφανείς επιπτώσεις στο άτομο (όπως ζαλάδα, πονοκέφαλο, φοβίες, κτλ.) προερχόμενες από το τεχνητό σύστημα πνευματικής υπόστασης επιπτώσεων.
10. Πιθανά σημεία patch στο κεφάλι
Παρατήρησα ότι για την έναρξη διαδικασιών (συναίσθηση εκκίνησης των οπτικών διαδικασιών δικτύου) ίσως να απαιτείται κάποιος τύπου ήχος. Αυτός δεν ακούγεται, έκανα υπόθεση ότι πρόκειται για ήχο, και τον διαπίστωσα ως παλμό. Η θέση είναι εκατέρωθεν πάνω από τα πτερύγια των αυτιών, περίπου 4 πλάγια δάχτυλα πάνω. Ενώ πιθανώς η έναρξη να ήρθε πρώτα στην αριστερή μεριά και έπειτα από ίσως 1/3 του δευτερολέπτου και στην άλλη. Δεν γνωρίζω το τι υπάρχει εκεί, πιθανώς κάποια αναγνώρισης patch, πάνω στο δέρμα ή σε κάποιον θύλακα τρίχας.
11. Διάφορες αναφορές και περιστατικά
@ Τι σημαίνει ότι ένας χαρακτήρας προσεγγίζει, στο τρισδιάστατο γραφικό περιβάλλον; Πώς επιδρούν τα patch, και πως εξομοιώνουν λ.χ. κακό/ισχυρό τρίτο μάτι;
Για να μπορεί να υπάρχει ένας ήχος θα πρέπει να συνοδεύεται και από εικόνα, να φτάνει η εικόνα στον προορισμό της και να γίνεται αντιληπτή. Τις σημερινές εποχές (της μελέτης του οφθαλμού) το εφαρμόζουν καθαυτού, ο ήχος να εμφανίζεται μόνο αν η εικόνα ‘κεντράρει’. Πιθανώς τις παλιότερες εποχές να βάζαμε κάτι οπτικό κάπου τέρμα γωνία δυσδιάκριτο και να μιλούσαν.
Σήμερα ένας χαρακτήρας για να σου μιλήσει θα πρέπει να πλησιάσει. Και είτε να ενδειχτεί ο εαυτός του (ότι μια μορφή κόμικ πλησιάζει, αν ίσως βρίσκομαι στο ανάλογο επίπεδο ώστε να δύναται να τον δω), είτε αφού έχει πλησιάσει, βάζοντας μια εικόνα (όπου το πρόγραμμα προσφέρει συνοδευτική κίνηση γραφικών στοιχείων τριγύρω και περιστροφές και ζουμ στην εικόνα) ή μια ιστορία (τρενάκι καρέ ελάχιστων δευτερολέπτων). Άκουσα ότι ορισμένοι μόνο μιλάνε και το πρόγραμμα επιλεγεί για εκείνους μια σχετική των λόγων οπτική παράσταση. Και επίσης ότι δύναται όλα τα οπτικά θέματα να έρχονται κεντραρισμενα, όπου χρειάζεται συγκεκριμένος τρόπος τοποθέτησης του οφθαλμού ώστε και να αποφύγεις να το δεις, ενώ αλλά θα έρθουν να αντικαταστήσουν για τη νέα θέση (μάλλον κάτι με το ζουμ, την εστίαση του ματιού).
Καθώς κάποιος χειριστής (ή ίσως και χρήστης) πλησιάσει, αν το επιθυμεί μπορεί να χρησιμοποιήσει πάνω στο υποκείμενο/θύμα ορισμένα χαρακτηριστικά των μηχανημάτων.
* Μπορεί να ισχυριστεί ότι προκαλεί αγγίγματα σε διάφορα σημεία του σώματος, ενώ τα αγγίγματα να είναι υπαρκτά σε συναίσθηση.
*Μπορεί να δημιουργήσει πονοκέφαλο με πόνο πάνω από τα φρύδια. Τον προσεχή καιρό δυναμαι να ξεπερνώ τις επιθέσεις με τοποθέτηση του βραχίονα πάνω από το δέρμα όπου πονάω και με απαλή μετατόπιση του δέρματος λίγο πιο εκεί, όπου χάνεται προσωρινά η σύνδεση.
* Μπορεί να προκαλέσει πόνο στο μέσο της πλάτης στο σημείο του ηλιακού πλέγματος ή ψηλά στον αυχένα και όλο το μήκος της άνω πλάτης στο ύψος των ώμων, σφίξιμο και τρίξιμο των δοντιών με αίσθηση ηλεκτρισμού σαν ακουμπημα στο σαγόνι.
* Μπορεί να προκαλέσει σαν γδαρσιμο (το λένε «σε έπιασα») των οφθαλμών ή σαν τρύπημα προς το βάθος.
* Μπορεί να προκαλέσει αναγουλα με σύσφιξη στο στομάχι και τάση για εμετό.
* Μπορεί να προκαλέσει τρέμουλο στα άκρα, ως ένδειξη φόβου. Να σημειώσω ότι άμα ξεπερνάς την οποία κατάσταση (δεν είναι εύκολο να περιγράψω το πώς δύναται ένας παλμός στο φρύδι ή το χέρι να ξεπεραστεί, αλλά συντελεί η απουσία άγχους) λ.χ. δεν εμφανίζεις τον προτεινόμενο φόβο, αυτό έχει ερμηνευτεί και ως έλλειψη σεβασμού.
Όλα τα παραπάνω δύναται να τα αποκτήσει κάποιος εξαιτίας της (δήθεν) ισχυρής βιοενέργειας του άλλου. Όπως και έπειτα από επίθεση του άλλου για οποιονδήποτε λόγο. Έχω την εντύπωση ότι ως default θα πρέπει να υπάρχει ένας έστω και φαινομενικός λόγος (αιτιολογία) ώστε να ενεργοποιηθεί κάποιο nuke. Έχω επίσης ακούσει ότι αν κάποιος χτυπηθεί και δύναται η μετάδοση σε φυσικό επίπεδο, αν αυτός ο κάποιος έχει δυνατότητα, τότε μοιράζει τη σφαλιάρα σε άλλους πιο κάτω του. Όπως και σε ζώα, όπως ένα τσιπαρισμενο κατοικίδιο. Βλέπει ο αφέντης τον πόνο ή τη δυσφορία του κατοικίδιου (έστω και προσωρινά) και συμπεραίνει ότι το σύστημα λειτουργεί κανονικά. Κοινωνικά άκουγα ότι η πρακτική εφαρμοζόταν εντόνως και με επιμέλεια από τους μύστες, και ονομαζόταν «το φτύσιμο». Συγκεκριμένα, χρησιμοποιούνταν φτηνές αιτιολογίες όπως λ.χ. το ότι κάποιος βγήκε έξω από μια πλαϊνή πόρτα ή έφαγε ένα μπισκότο από το πιατακι στο τραπέζι μιας καφετέριας, ότι τώρα καπνίζεις ενώ σου μιλάω, κτλ. Και μεσω μιας ανάλογης φράσης προς το σύστημα τύπου «δες, δες τι μου έκανε», καλώντας σε καταγραφή του γεγονότος.
Να συμπληρώσω για τα patch, ότι (και) από αυτά παρατηρούν τα συναισθήματα ενός για τον άλλο. Αν κάποιος νιώσει επιθετικά για κάποιον, τότε ανιχνεύεται (ίσως καί από τα φρύδια) και ο άλλος ειδοποιείται. Έχω την υποψία ότι πλέον της οποίας επισήμανσης (λ.χ. ηχητικά να λέει ο τάδε σε κοιτάει επίμονα), υπάρχει εφαρμογή των πιθανών πνευματικών επιπτώσεων (λ.χ. σε ένα ερωτικό κοίταγμα ο απέναντι να νιώθει (συγκεκριμένα στο ερωτικό κοίταγμα) κάποια μικρο-δόνηση στο κόλον. Η δόνηση, αναφερόμενος στη συναίσθανση της δήθεν σεξουαλικής ενέργειας, θεωρώ ότι προέρχεται από την περιοχή των γλουτών όπου σημαδεύεται το έντερο σε συγκεκριμένα σημεία. Πιθανώς και η παρελθοντική τάση για χλευασμό περί ομοφυλοφιλίας (σε εμένα-νιώθωντας ανάλογες συναισθήσεις εκεί με παράλληλο ηχητικό σχολιασμό) να εκδηλώνει ολόκληρη την τάση προς μύηση με αυτόν τον τρόπο, ώστε και να στέκει φυσική η εξέλιξη με τις σχετικές ειδοποιήσεις σε αυτό το σημείο του σώματος.
@ Έχω υποπτευθεί το ενδεχόμενο να μην πρόκειται για ένα αμιγώς ερευνητικό σώμα. Αλλά με το πρόσχημα έρευνας ως αιτιολογία (ότι έρευνα όντως και να συντελείται παράλληλα) κυρίως να συντελείται η εφαρμογή της τεχνολογίας μέσα στην κοινωνία, με παράπλευρη ανάπτυξη για εδώ του περιβάλλοντος για τόσο έξτρα μισθό και συντάξεις. Έχω παρατηρήσει ότι δεν τους ενδιαφέρει το επιστημονικής ουσίας αποτέλεσμα αλλά κυρίως η ίδια η δράση (χειρισμός του συστήματος, έλεγχος υλικών, χειραφετησεις). Πιθανολογω και άλλες πόλεις και χώρες που ίσως έχουν δράσει, αν και η Λάρισα είναι μια safe for playgroundism city.
@Προ δίωρου (πρωί 04/02/22) αντέγραφα αυτό το κείμενο από τετράδιο στο κινητό, και ενώ ήμουν στο τέλος το κείμενο έσβησε, δίχως να μπορώ να το ξανακάνω σε άλλο κείμενο – από το περιβάλλον εγγραφής να πατήσω κάπου πλάγια και να μεταφερθώ στη λίστα των κειμένων δίχως το κείμενο να υπάρχει κάπου. Θεωρώ την πρακτική παιδική, και σας καλώ να σκεφτείτε τις ψυχοσυνθέσεις αυτών των αποφασιζόντων.
@ Σήμερα (04/02/22) ήρθα στο μαγαζί που δουλεύω μετά από περίπου 8 ημέρες, όπου είχα τον ιό covid. Κάθισα στην καρέκλα που συνήθως κάθομαι και ένιωθα μια όμορφη γαλήνη και ηρεμία.
Κάποια στιγμή μπήκα στο μπάνιο, ενώ ήδη είχα πάει στην κουζίνα όπου τίποτα δεν συνέβη, και έπλυνα τα χέρια μου στα γρήγορα. Τότε ένιωσα μια αίσθηση πιασίματος/ακουμπήματος σε όλο το οριζόντιο μήκος των άνω γλουτών, ίσως περίπου 1-2 εκ πάνω από τη γραμμή που βρίσκεται πιο κάτω και που οδηγεί στον σφιγκτήρα. Κάτι σαν ηλεκτροδότηση. Έπειτα από 10 περίπου δευτερόλεπτα η αίσθηση αλλαγής έφτασε στο στομάχι, στην σπονδυλική στήλη και στο σαγόνι. Υποπτεύομαι ότι υπάρχει πομπός ή κάτι σχετικό στην αποχέτευση στο μπάνιο.
12. Κείμενα μηνυμάτων από το Facebook
Εδώ και αρκετό καιρό χρησιμοποιώ το Facebook για αναφορές γεγονότων, μέσω αποστολής μηνυμάτων σε άλλον δικό μου λογαριασμό. Το σύνολο των μηνυμάτων θα το αναρτήσω σύντομα. Μόλις τώρα, στο internet cafe από το οποίο γράφω, μπήκα στο email μου όπου είχα καταγράψει τα κείμενα από το 7 έως το 11, και τα οποία έκανα paste εδώ. Μόλις τελείωσα μπήκα στο Facebook, με σκοπό να αντλήσω ορισμένα τελευταία κείμενα. Μόλις μπήκα άκουσα στα αυτιά μου τη φράση «όχι ρε βρωμιάρη!». Θα παραθέσω το σύνολο των τελευταίων κειμένων, ακατέργαστα και με σχόλια σε αγκύλες, ώστε να βγάλετε και εσείς κάποιο συμπέρασμα – για το τελευταίο μήνυμα.
Τρ 10:21 π.μ.
Χθες το βράδυ αναγνώρισα κάποιον. Έναν παλιό συμπαίχτη μου στην κυπριακή ομάδα μπάσκετ της Πάφου, τον Θ., έναν ξανθό με παρατσούκλι ‘ο καλαμαράς’. Κάνω την υπόθεση ότι συμμετέχει στην ερευνητική ομάδα. Άκουσα δε, ως προβληματισμό από την πιθανή εκμυστήρευση της διαπίστωσης μου, ότι μέσω των επαφών του θα βρεθεί όλη η ομάδα κρούσης, καθώς η εστίαση μου ήταν συγκεκριμένη χθες και μάλλον ειδώθηκε.
Τρ 10:59 π.μ.
Πάντως ένα άτομο από τους χειριστές απεχθάνεται τη φέτα και τον/την πιάνει αηδια.
Τρ 12:44 μ.μ.
Και μέσα στην από χθες το βράδυ αναμπoυμπούλα για το αν είδα ή κατάλαβα τον Θάνο, άκουσα κάτι σε κάποια στιγμή για έναν Ν., και θυμήθηκα ότι από τις παλιές εποχές υπήρχε ένας Ν. ξαδερφάκος, δεν γνωρίζω ποιανού, αλλά υποθέτω από Πάφο.
Περεταίρω, τώρα που κάτι είπα για τον Ν. με δυνατή φωνή του αέρα, δεν συνέβη παρά ησυχία, ενώ συνήθως κάνουν προτάσεις για το αν εννοώ αυτόν ή εκείνον. Αρκετές φορές έχουν ‘δώσει’ το άτομο ώστε να κάνουν τη διαπίστωση για το αν εννοώ εκείνο, όπως πολλές φορές έχουν ‘δώσει’ τη διαπίστωση προκειμένου να κρίνουν το αν αυτό εννοώ. Σε σχέση με την απραξία που αναφέρω πιο πριν, και έπειτα από σχετική χλεύη μου για την απραξία σε σχέση με άλλες φορές (που τους το λέω μα δεν εννοούν να καταλαβαίνουν – ότι κακώς μου κάνουν τόσο augmentation) απαντήθηκα ότι αυτή τη φορά ήξεραν το ποιόν εννοώ, έτσι και δεν θέλησαν να διαπιστώσουν.
Περεταιρω, πρόσφατα έμαθα ότι μόνο εάν γνωρίζεις το άλλο άτομο γίνεται να δεις το πρόσωπο του. Αυτό το εντοπίζω σε σχέση με τις ψηφιακές μορφές και όχι με τις φωτογραφίες, καθώς ανά το παρελθόν έχω δει πρόσωπα που δεν ήξερα ή δεν κατάλαβα ποιοι ήταν, όπως και άσχετες από το παρελθόν γνώριμες φυσιογνωμίες. Θεωρώ ότι το πρόγραμμα ανανγωριζει το ότι δεν είναι γνωστό ένα πρόσωπο και του αλλάζει τη μορφολογία.
Τρ 2:22 μ.μ.
Μόλις τώρα σκέφτηκα ‘ θέλεις να παίξουμε τσάκι;’, ένα παιχνίδι τα τσάκια, όπου προστάτευες με το ένα χέρι τα γεννητικά όργανα σου ενώ με το άλλο προσπαθούσες να χτυπήσεις του αλλονού τα προστατευμένα, ένα παιχνίδι για αγοράκια 10 ετών. Αμέσως μού προβλήθηκε ένα σκάκι στο νου, ενώ έπειτα από δευτερόλεπτα άκουσα την ερώτηση ‘και πως θα παίξουμε τζάκι;’. Ο όλος συνειρμός συνέβη ενώ πήγα τον νου μου μέχρι τον σκύλο μου (δηλαδή σκέφτηκα τον σκύλο μου στο μέσα δωμάτιο).
Τον σκύλο τον συναντησα σήμερα μετά από 5 μέρες κλεισμένος στο δωμάτιο λόγω θετικού COVID τον οποίο μόλις ξεπέρασα. Θεωρώ ότι η σκέψη μου να σκεφτώ τον σκύλο ήταν με παρότρυνση λόγω προετοιμασίας μικρής οπτικοακουστικής ιστορίας/σενάριο.
Πρόσφατα παρατήρησα ότι το αριστερό φρύδι αν το κουνήσεις, λ.χ. με το μπράτσο πάνω του να το σπρώχνει προς το κέντρο, τοτε αλλάζει η οπτική συσχέτιση. Παρατήρησα ότι επανέρχεται αν οι κινήσεις είναι απαλές, με μικρή ανεπαίσθητη διακοπή του κυρίως θέματος. Επίσης παρατήρησα ότι άλλες φορές σαν να έφτανα στον αφέτη, το οποίο σημείο σαν να ήταν στο βάθος της μύτης.
Ο αφέντης, δε, ήταν όχι μεγάλος σαν όλο το πλάνο αλλά στο μέγεθος ενός κερασιού κρατώμενο από το απλωμένο χέρι μου ευθεία.
Τρ 8:04 μ.μ.
Και μάλλον πιάνω καλύτερο σήμα στον καναπέ που κοιμάμαι, στον ανατολικό τοίχο του σπιτιού μου στον 2ο όροφο μεσαίο διαμέρισμα, Ηρώων Πολυτεχνείου 101 Λάρισα.
Τρ 8:26 μ.μ.
Και άκουσα μέσα στα αυτιά μου:
» – Και γιατί δεν τον βάζετε στο Κριός να τελειώνουν και εσάς τα προβλήματα σας;
– Μα δεν είναι Κριός!!»
Με ψευδοεπιστημονικές θεωρήσεις κυνηγάνε το φάντασμα, έτσι μου φαίνεται. Πλέον της διατήρησης αυτής της πλάνης προς ορισμένους πλανεμένους ψευδο-επιστήμονες.
Τους οποίους και μελετάνε εξονυχιστικά, έχω την εντύπωση.
Και θυμήθηκα μια φορά όπου κατά τη δουλειά κρατούσα τη σακούλα με το φαγητό προς delivery με το μικρό δάχτυλο. Ήμουν έξω από την πόρτα πολυκατοικίας, έχοντας μόλις πάρει τη σακούλα από το μηχανάκι. Και άκουσα «με τον Ερμή το κρατάς;» ενώ μου φάνηκε το accent ως κάποιου ίσως μεγάλης ηλικίας Κύπριου.
Τρ 9:12 μ.μ.
Και μόλις συνέβη ένα μπέρδεμα, όπου παρατήρησα μια κοπέλα που ήταν συμμαθήτρια μου στην Πάφο, τη Ρ.
Ο χαρακτήρας αυτός πιθανολογώ ότι έχειadministrative ή power user rights.
Πεμ 10:20 π.μ.
Φοράω ένα καινούριο μάλλινο σκουφάκι χωρίς λάστιχο φαρδύ, όπου πέφτει στα μάτια και ως τη μύτη. Κάθομαι στη βεράντα και μόνο αν σηκώσω τον σκούφο πάνω από τα μάτια τότε ηλεκτρίζεται το μέσα μέρος της μύτης και ίσως ψηλά πάνω από τον ουρανίσκο. Σηκώθηκα κάποια στιγμή και περπάτησα λίγο δυτικά, στεκόμενος στην ανατολική μεριά της βεράντας. Σήκωσα πρώτα το σκουφί για 2 το πολύ δευτερόλεπτα κοιτώντας ανατολικά, όχι για τη διαπίστωση αλλά από απλή κίνηση. Το μέρος πάνω μου ηλεκτρίστηκε αυτόματα. Κατεβάζω και κοπάζει η αίσθηση. Γυρίζω πλάτη κοιτώντας δυτικά και δεν υπήρξε ηλέκτριση. Στρέφομαι περιστροφικά και η αίσθηση εκκινά. Συμπέρανα ότι το σήμα έρχεται από ανατολικά του σπιτιού μου.
Πεμ 6:00 μ.μ.
Οι οπτικές προβολές γίνονται κατά κύριο λόγο από το αριστερό μάτι. Ακόμα και αν τα μάτια είναι κλειστά, με μια κεντραρισμενη οπτικά εικόνα, η προβολή είναι πάλι στο αριστερό μάτι.
Πεμ 6:19 μ.μ.
Τώρα που το σχολίασα παρατήρησα έντονη δραστηριοποίηση από το δεξί μάτι, και επίσης δραστηριοποίηση που δεν την κατανοείς με ευκολία. Πιθανώς κάποιος στέκεται και χειροκίνητα εναλλάσσει το μάτι προβολής ώστε να μην βλέπω κάτι με όποιο μάτι είναι μισάνοιχτο, ενώ να βλέπω κάτι κεντραρισμένο μικρό αν τα μάτια είναι κλειστά.
Πεμ 6:40 μ.μ.
Υπεύθυνο για την εκατέρωθεν προβολή είναι το κάθε φρύδι. Μόλις βάλω πλάγια το δάχτυλο κάτω από το φρύδι η προβολή σταματάει.
Πιθανώς να υπάρχει και άλλος, ανεξάρτητος, μηχανισμός προβολής, τον οποίο έχω εικασει ότι βρίσκεται μέσα στη μύτη βαθιά πίσω.
2:25 μ.μ.
Πριν από λίγο, το είπα και με δυνατή φωνή του αέρα προσποιούμενος ότι μιλάω στο τηλέφωνο, κάποιος αποκάλεσε κάποιον ως ‘ύπαρχο’ [Google Translation : deputy]. Στη συνέχεια έμαθα ότι είναι στρατιωτική ορολογία, ενώ τη θυμόμουν από το σχολείο σε σχέση με μαθήματα σχετικά με τους Ρωμαίους και το Βυζάντιο.
Και κάποιος επιμένει ότι δεν ακούστηκε ύπαρχος στο περιβάλλον, αλλά ίλαρχος. Δεν γνωρίζω τι είναι ο ίλαρχος. [Από αυτό] Τους χαρακτηρίζω ως θαρραλέους κοτοκοψοχρονιά [δηλαδή κουτοπόνηρους].
[Έμαθα ότι ο ύπαρχος δεν είναι τίτλος αλλά θέση. Εκείνου που: α) Συντελεί σε ένα πλοίο εμπορικό ή πολεμικό, β) Συντελεί στην εποπτεία μαχητικών μονάδων ενώ υπάρχει πόλεμος. Έκανα τρεις υποθέσεις. Πρώτο ότι για τα ελληνικά θα ήταν «κύριε ύπαρχε», εκτός και αν τον έχει κοντινό φιλαράκι, οπότε πιθανώς να υπήρξε μετάφραση της εκφώνησης (έχω διαπιστώσει και άλλη φορά μετάφραση και κάποια στοιχεία που το μαρτυρούσαν, καθώς έχω ακούσει ότι δεν χρησιμοποιούν λέξεις που πιθανώς το θύμα ενδέχεται να μην γνωρίζει, όσο και ο ίδιος να χρησιμοποιεί τη γλώσσα, συνεπώς μού απευθύνονται στα ελληνικά, με μετάφραση). Δεύτερο, ότι ο πρώτος αρμοδιοτήτων φώναξε του δεύτερου «ύπαρχε», κάτι που το απέκλεισα δίχως αιτιολογία, αλλά γιατί οι χειριστές μού φαίνονταν κάπως εν γένει υστερημένοι αντίληψης. Τρίτο, ότι φώναξαν τον κλειδοκράτορα του μυστικού lab ως «ύπαρχο», έχοντας επιλέξει αυτή τη λέξη για να χαρακτηρίσουν τη θέση.]
13. Δίκτυο
Άκουσα πρόσφατα ότι ο χρόνος του (δήθεν) χαρακτήρα (κόμικ) σε σχέση με τον πραγματικό είναι 4 έτη προς 3 λεπτά. Αυτό υπολογίζει τα ποσά το bot θα έκανε σε 4 έτη, φυσικής απόδοσης (λ.χ. επίσκεψη στον τάδε για ενημέρωση, ταξίδι ως κάποιο άλλο μέρος κτλ.), σε σχέση με το πόσο χρόνο χρειάζεται πραγματικά για να πραγματοποιηθούν. Ορισμένες φορές δείχνουν κάποιον χαρακτήρα του οποίου οι κινήσεις είναι κάπως πολύ γρήγορες σα σίφουνας, με πιθανό lag από καρέ, το οποίο αιτιολογούν ως πράγματα τόσο γρήγορα όπου εμείς (μέσα στο περιβάλλον) ορισμένα τα χάνουμε. Δίνουν με αυτόν τον ρομαντικό τρόπο το πόσο γρήγορα πάει αυτός ο δήθεν πνευματικός-ονειρικός χαρακτήρας. Αν δηλαδή μετρήσεις έναν άνθρωπο να περπατάει ένα χιλιόμετρο, πιθανώς με αναγωγή αυτή να είναι η ταχύτητα του δικτύου.
Πως κοπάζει η εντονότητα του δικτύου αν ένα στοιχείο δεν λειτουργεί;
Έχω παρατηρήσει ότι το δίκτυο στο σύνολο των ενεργειών του (προβολή εικόνας/ήχου και επίδοση πνευματικής αιτίας πόνου και άλλων αισθήσεων όπως ακουμπήματα) σταματά να λειτουργεί αν κάποιος σένσορας δεν είναι στην προβλεπόμενη κατάσταση. Αυτό το παρατηρώ έντονα πάνω στο μηχανάκι, όπου αν αφήσω τα πόδια κάτω μικραίνει η απόδοση δικτύου (δεν το αντιλαμβάνομαι το ίδιο έντονο, ιδίως στο στομάχι και τα κάτω πόδια). Ένας άλλος σένσορας είναι στα φρύδια, όπου μετακινώντας το δέρμα επέρχεται το dislocation. Επίσης, με το χέρι μπροστά από τη μύτη 1-2 εκατοστά πάλι κοπάζει η αίσθηση καύσης σε αυτή όποτε υπάρχει. Παλιά δεν λειτουργούσε έτσι, αλλά με επιμονή έπιανε πάλι. Η έντονη επιμονή κατάλαβα ότι υπήρχε ώστε να μη χαλάσει η ύπνωση. Άκουσα να λένε ότι χαλάει το equilibrium αν αποκοπεί κάποιο στοιχείο του συστήματος, έτσι και επέρχεται διακοπή.
14. Άγχος και καλή λειτουργία επιστημονικών παρατηρήσεων
Πως το άγχος ίσως επιδρά θετικά στις παρατηρήσεις, τι συμβαίνει στον οφθαλμό με το στρες; Άκουσα, ως παράπονο, ότι είναι επιθυμητό να εκφράζω λίγο άγχος, καθώς αυτό θα καθιστούσε την παρατήρηση των οφθαλμών μου κατά την προβολή ιστοριών ευκολότερη. Παρόλα αυτά, πλέον που δεν έχω το άγχος της πνευμάτωσης γιατί διαπίστωσα ότι πρόκειται για τεχνολογικά γεγονότα, είμαι σε θέση να παρατηρώ τις ιστορίες πολύ πιο καλά και περιεκτικά, παρατηρώντας με άνεση (όση επιτρέπει η πολύ γρήγορη ταχύτητα εξέλιξης) και λεπτομέρειες στο design. Γιατί για εμένα που μου δείχνουν ιστορίες να υπάρχει προτίμηση να τις κοιτάω με άγχος; Θεωρώ ότι η απάντηση περιλαμβάνει την (τωρινή για εμένα μη δέους) κατάσταση όπου ένα θύμα (ανυποψίαστος πολίτης ή πολίτης αντι-ενημερωμένος) θα διακρίνει λεπτομέρειες στο χτίσμα, και αυτό μάλλον δεν είναι επιθυμητό από τους κατόχους του τεχνητού περιβάλλοντος. Πλέον αυτού, θεωρώ ότι οι ιστορίες που εμφανίζονται δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία το αν θα ειδωθούν ολόκληρες. Η απάντηση κρύβεται στο φορμά που έχουν επιλέξει να δώσουν σε έναν ‘ταξιδιώτη’. Ο κύριος χρήστης κάπου κρύβεται ανάμεσα σε άλλους χρήστες. Άκουσα για 2 περιβάλλοντα, όπου στο ένα 5 άτομα συμμετέχουν, ενώ στο άλλο 4 (ενώ πρόσφατα άκουσα ότι στην πραγματικότητα είναι 7 – 3 αθέατα ίσως και στον ίδιο τον κύριο χρήστη). Το πρώτο περιβάλλον είναι των απλών χρηστών, ενώ το δεύτερο των κάπως πιο VIP – τα περιβάλλοντα του κακού και του καλού αμφότερα. Ο κύριος χρήστης επιλέγει τα μέλη του. Καθώς το πρόγραμμα θεωρώ ότι δημιουργεί το ίδιο ιστορίες με δεδομένα του χρήστη, κάπως έτσι κατανοώ την επιμονή ορισμένων ή κάποιου να με ενεπλέκει, για το μοτίβο που αυτο-δημιουργείται και το οποίο ο κύριος χειριστής πιθανώς να είναι σε θέση να απολαύσει, παρόλες τις οποίες καταγραφές και αντιδράσεις μου. Περεταίρω, άκουσα ότι το intelligence system χρησιμοποιεί δεδομένα του εκάστοτε χρήστη και δίνει ανάλογες απαντήσεις, όπου τα σε σχέση με εμένα άκουσα ότι είναι αρεστά, ότι και αυτό να σημαίνει. Δεν κατανοώ, πλέον του καπρίτσιου κάποιου, το να μην δύναται για το σύστημα να λάβει υπόψη εμένα δίχως όμως εγώ να είμαι συμμετέχοντας.
15. Γεγονός μη πρόβλεψης σκέψης απροσδόκητα
Μόλις μπήκα στο σπίτι. Κάποιος κάτι εκκίνησε να μου λέει δίχως να δίνω σημασία ώστε να καταλάβω. Κάτι τέθηκε ίσως με την προηγούμενη φίλη μου. Ένας δεύτερος είπε (του πρώτου) σαν να απαντούσα εγώ «…την κόρη σου». Ο άλλος αποκρίθηκε ότι δεν έχει κόρη. Εγώ αμέσως σκέφτηκα «τότε κάνε μία», το οποίο δεν ειπώθηκε (ως συνήθως που αναγνωρίζουν τη σκέψη μου, αν και μάλλον δεν πρόκειται αμιγώς για τη δική μου, και την λένε αμέσως ως επίτευγμα και περίπου με καύχηση). Παράλληλα με τη σκέψη, για την ακρίβεια ελάχιστα μετά, έκανα κάπως μπροστά το σαγόνι, περίπου όπως το κάνεις για να κάνεις κυκλάκια με καπνό. Και αμέσως ο δεύτερος είπε «τότε τη γυναίκα σου». Ο πρώτος απάντησε ότι η γυναίκα του δεν ζει πλέον. Από τη συζήτηση εγώ συμπεραίνω το πραγματικό επίπεδο πρόγνωσης της σκέψης, και πως δίχως πρότερη καθοδήγηση δεν έχουν και ιδιαίτερη επιτυχία. Μόνο μεγάλη εκτενής μελέτη ενός ατόμου θα μπορούσε να θέσει βάσεις για μια επαρκή πιστευτή πρόβλεψη.
16. Συναίσθηση δικτύου και τρίτα άτομα
Παρατήρησα ότι από τον σκύλο μου έως συναδέλφους, αλλά και από το παρελθόν από άλλα άτομα, ότι τους ‘δίνω’ δυνατά άμα με συναντούν, τουλάχιστον κατά την πρώτη επαφή. Σαν να έχω πολύ δυνατό τρίτο μάτι ή κάτι τέτοιο (γλώσσα, φτερά και όπως αλλιώς το λένε). Παρατήρησα δυσφορία στο κούτελο, όπου υποθέτω ότι ασκείται πίεση κατά το σημείο του τρίτου ματιού στο κέντρο του μετώπου, και δυσφορία στο στομάχι όμοια με τα γαργαλητά που δέχεται το στομάχι όταν έχει πάρει αρκετά ναρκωτικά extacy – κατά τις σπουδές μου στη Μεγάλη Βρετανία είχα εμπειρία αρκετές φορές με δυνατές δόσεις του ναρκωτικού σε πάρτυ, έτσι έχω και την εμπειρία να κρίνω ότι μου έχουν βάλει ουσίες όλα αυτά τα έτη έως πρόσφατα. Και πιθανώς εξαιτίας αυτού μπήκα σε σχετικό πρόγραμμα εμφάνισης ονειρικών οπτικών εμπειριών, ανεξάρτητα από το αν ήταν ήδη προσχεδιασμένο να εισέλθω σε κάποιο πρόγραμμα έτσι και αλλιώς, ή απλώς επιλέχτηκα τότε και βάσει ορισμένων χαρακτηριστικών (λ.χ. χρήση ναρκωτικών, υπερμεγέθεις βλεφαρίδες, κτλ.).
17. Γραφικό περιβάλλον και δαιμονική παράσταση
Σε σχέση με το γραφικό περιβάλλον, σε αυτό υπάρχει η δυνατότητα για μεγάλο ζουμ μέσα στα αντικείμενα. Από παλιά είχα ακούσει ότι στο όλο μήκος και πλάτος της πλατφόρμας βρίσκονται πόλεις, σε μορφή και διάταξη όμοια των κανονικών. Οι ιστορίες είναι λωρίδες σα σκουλήκια άσπρες ηλεκτρίκ, περίπου στο μέγεθος ενός ή μισού πλάτους βραχίονα σε σχέση με ένα κτίριο. Για να διαπιστωθεί το πού κοίταξες, βάσει της κίνησης του οφθαλμού και ίσως άλλων παραγόντων οι οποίοι καθορίζουν το μέγεθος της στον νου πραγματικής απόστασης, δηλαδή το αν το νεύμα έδειξε δέκα μέτρα δεξιά ή κατά το κοντινό χωριό. Δύναται να μην υπολογιστεί ορθά το σημείο, δηλαδή εκείνοι να το προσμετρούν και προσδίδουν σε σημείο λ.χ. στα 50 μέτρα ενώ η δική σου σκέψη να έχει όντως πάει στο χωριό – συγκεκριμένα με τον Τύρναβο, το χωριό μου, είχα τη διαπίστωση. Και αφού αποφανθούν, μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου, δείχνουν εικόνα από το μέρος. Αυτό ξεγελάει τον εαυτό ο οποίος αν η σκέψη του ήταν εκεί, να κοιτάει την εικόνα νομίζοντας ότι σκέφτεται. Περεταίρω, υπάρχει τρόπος παρεμπόδισης της ίδιας σκέψης, μέσω αίσθησης ηλεκτρισμού στο κεφάλι κυρίως προς το πάνω μέρος. Έτσι και η οποία εισαγωγή σκέψης, δεδομένης της πρόσκαιρης αδυναμίας για ίδια σύνθεση εικόνας κατά τη σκέψη, φαντάζει πολύ καλή κατάσταση στον σκεπτόμενο.
Οι σε λευκή σειρά σαν ραγών τρενου ιστορίες έχουν σχήμα σαν ς, με ευθεία και κάπου να καμπυλώνει, όχι ευθεία στον χώρο, αλλά αλλάζοντας τη γωνία κλίσης της επίπεδης επιφάνειας, λ.χ. από ανατολικά σε νότια, για το μικρό σημείο της καμπύλης.
Άκουσα ότι οι δημιουργίες ιστοριών είναι για ορισμένους plug n play. Δεν γνωρίζω πόσο χειραφέτηση χειροκίνητη δύναται να επιδεχτει.
Για να κάνει κάποιος στροφή σε κάποια ιστορία, ώστε και να την ακολουθήσει μέσα στο μάτι του, οι χειριστές προτρέπουν να στρέφεις το μάτι γύρω γύρω μέχρι να ξαναδείς. Στην πραγματικότητα, μόλις έρθει το σημείο τότε μια απαλή κίνηση του ματιού είναι αρκετή. Φανταστείτε την ως περίπου το σήκωμα του κάτω βλεφάρου. Έχω την εντύπωση ότι στροφή γίνεται καί με στρίψιμο του κεφαλιού, για τη συγκεκριμένη περίπτωση αρκεί κίνηση μισού εκατοστού ή και λιγότερο, και το πρόγραμμα παιρνει (σου δίνει) την κατεύθυνση από μόνο του. Αν η στροφή συμβεί με λ.χ. 5-6 εκατοστά μετακίνηση, τότε ίσως να υπάρξει ισχυρή περιστροφή γύρω γύρω και με ταχύτητα.
Το σύστημα με τους 5 παλιά το είχα δει (μου το είχαν εμφανίσει) ως άμαξα. Υπάρχει το άλογο, το κάρο, ο αμαξάς, και ίσως ο επιβάτης, ξεχνώ και κάτι. Η άμαξα αντιπροσωπεύει έναν δαίμονα. Θεωρώ ότι η άμαξα είναι μια παραβολή της κατάστασης με πεντάλφα. Είχα κληθεί να λύσω μια άμαξα, η οποία είχε εμφανιστεί στην κουζίνα του σπιτιού μου, παρόλα αυτά τη θυμάμαι σε καφετί χρωματισμούς και όχι σε μπλε. Δεν είχα ενεπλακεί, αλλά μου είχε ειπωθεί ότι λύνοντας, κάποιον δεμένο (σε αυτό) βοηθάς να ξεφύγει. Πεντάλφα είχα δει σε όνειρο, όπου ξύπνησα μέσα στο όνειρο και δεν έδειξα σημάδι – δεν γνωρίζω το πως δεν ανιχνεύτηκε. Κατά το όνειρο, γνωστά του εκείνου καιρού άτομα (από εκείνη τη δουλειά) συμμετείχαν, στεκόμενα σε σχηματισμό. Δεν είχα δει και πολλά ώστε να θυμάμαι. Μια παλιότερη εποχή έβλεπα κάτι ανάλογο ξύπνιος πριν τον ύπνο ξαπλωμένος, όπου τα άλλα (γνωστά) άτομα ήταν ξαπλωμένα (σε οριζόντια θέση) ξύπνια και εκείνα.
Ένα άλλο περιβάλλον δαίμονα που έχω δει είναι με κάτι μικρά μπλε ανθρωπάκια σαν στρουμφάκια (Smurfs), κάπου 15 τον αριθμό, να είναι σε σειρά ευθεία μπροστά μου. Ένα άλλο ήταν με δύο κοντά αγγελάκια εκατέρωθεν μου, όπου το ένα πήγαινε σε κάποιον άλλο λ.χ. έναν περαστικό, παίρνοντας μια κάπως άσχημη ανφάς μορφή και χανόμενο μέσα στο σώμα του άλλου. Καθώς ποτέ δεν έψαξα για ότι, δεν ξέρω τι συνέβαινε με το εναπομείναν αγγελάκι. Ένα άλλο ήταν με 3 μεγάλα μπλε τερατάκια με φάτσες σαν τα τέρατα στην ταινία Alien, όπου το ένα είχε κάτι σαν γαϊτανάκι και με καλούσε να κάνω γύρα μαζί του. Αν θυμάμαι καλά, το κεντρικό τερατάκι αυτο-αποκαλέστηκε Σίσυφος.
Έχοντας δει διάφορα, δεν είμαι σε θέση να χαρακτηρίσω το κάθε τι. Αφενός δεν θα είχα καταλάβει ότι πρόκειται για κάτι τέτοιο αλλά για μέρος κάποιας ιστορίας, αφετέρου πιθανώς να έχουν σταματήσει να μου δείχνουν τέτοια ίσως επειδή ρητά έχω καταλάβει – παρόλες τις τελευταίες εμμονές τους να με πείσουν για το ότι όντως περιλαμβάνονται καί πνευματικά γεγονότα στην όλη κατάσταση. Κάτι πρόσφατο είναι κάτι καλούτσικοι τύποι με ανοιχτόχρωμα κοστούμια και λευκά πουκάμισα, όπου άκουσα είναι οι σαϊεντολόγοι. Πιθανώς να θέλανε να εντρυφήσουν μια εντύπωση ότι να, αυτοί είναι, και εμφανίζονται εδώ σαν από ψηλά αιωρούμενοι και κάτι καλό θα βγει από αυτό. Ότι κάνανε, είπε, το κάνανε με γνώμονα να «παγιδευτούν τα κακά παιδιά, και τα καλά θα πάνε κατά ευχή».
18. Πρακτική χειριστών σε σχέση με την οργανική θέση.
Κατά τους χειρισμούς, αν κάποιος χειριστής βρεθεί με μια ερώτηση την οποία δεν επιθυμεί να απαντήσει ενώ εμμένω, ισχυρίζεται ότι μόλις τελείωσε και πλέον (θα) είναι άλλος σε αυτή την οργανική θέση. Η πρακτική είναι τυπική. Εννοείται, βέβαια, ότι ο χειριστής δεν αλλάζει. Έχω συνδιαλλαχτεί με χειριστές που από τα λεγόμενά τους συμπεραίνω ότι είναι εδώ για μέρες ή έχουν αποστηθίσει πάρα πολλά τρέχοντα δεδομένα ώστε να τα χρησιμοποιούν ως σημεία αναφοράς κατά τις παρακινήσεις για όποιου τύπου συνδιάλεξη και δική μου ενασχόληση.
Καθώς έχω αναφέρει ήδη για την άμαξα και λοιπές διεξόδους ύπαρξης στο περιβάλλον, μια υπόθεσή μου είναι ότι οι χειριστές στο σύνολό τους δεν έχουν πρόβλημα έκφρασης όποιας χείριστης συμπεριφοράς, καθώς πιθανώς να μην είναι ανιχνεύσιμη η συμπεριφορά τους. Και διαπιστώνω ότι μόνο την πρόσφατη εποχή έχουν εκκινήσει να μην έχουν μια τόσο εξευτελιστική, βίαιη και αυταρχική άλογη/ακατανόητη στόχων συμπεριφορά, συγκρίνοντας με τη δεκαετία 2011 με 2021. Πιθανολογώ ότι έπειτα των δικών μου αντιδράσεων υπήρξε σχετική ντιρεκτίβα.
19. Πρόσφατες πρακτικές βίας
Κατά το πρόσφατο παρελθόν (κατά τα τέλη 2021) κάποιος δήλωσε ότι μόλις εμφανίστηκε και ήρθε να διαπιστώσει το τι συμβαίνει. Κατά εμένα, δεν νοώ να έχω ενημερώσει όποιον οργανισμό σχετικά εννοώντας όποια βοήθεια, και ο οργανισμός να κάνει χρήση του περιβάλλοντος πάνω μου αναμένοντας κατανόηση. Κατά τη συνολική συμπεριφορά δεν παρατήρησα κάποια αλλαγή στυλ ή συναίσθησής μου της συμπεριφοράς σε σχέση με παλιές εποχές, δηλαδή πάλι οι ίδιοι είναι.
Η συμπεριφορά προέκυψε έπειτα από ένα εισαγωγικό καλησπέρα του δήθεν νεο-εισερχόμενου χειριστή, όπου διαπίστωσα χαρακτηριστική μείωση του hum στα αυτιά μου, το οποίο διήρκεσε για περίπου 10-15 ημέρες. Η αλλαγή στο τυπικό υψηλό hum συνέβη έπειτα από ένα βράδυ όπου κάποιος εμφανίστηκε και είπε ότι εκείνος και οι υπόλοιποι παρελθοντικοί χειριστές ήταν Αμερικάνοι πολίτες, όπου εκείνοι είχαν περισσότερα δικαιώματα από ότι ο εαυτός μου και μου ζήτησε να δηλώσω υπόταξη. Του απάντησα αρνητικά και με σθένος, σε αυτή την ξαφνική παλιάς κοπής συμπεριφορά και ενώ είχα εκκινήσει να γαληνεύω.
Λίγο καιρό πριν, ίσως κάπου μετά το περασμένο καλοκαίρι, κάποιος είπε ότι δεν υπάρχει τίποτα προσωπικό εδώ, και ότι συμβαίνει απλώς τεστ υλικών. Βρισκόμουν πάνω στο μηχανάκι και θυμάμαι δεν είχα εκδηλώσει κάποια απάντηση. Κατά τον επόμενο καιρό, κάποιο άτομο το οποίο συσχέτισα με το προηγούμενο των τεστ υλικού, δίχως να γνωρίζω το γιατί συσχέτισα (ίσως από την γραφική μορφή που χρησιμοποιήθηκε), μου δήλωσε ότι με ενημερώνει για το ότι «η περιοχή είναι μια μπανανία» και θα κάνουν ότι θέλουν και ότι θα πρέπει να το αποδεχτώ αυτό και να ζήσω έτσι.
Καθώς ερχόμουν σήμερα πρωί (05/02/22) στο internet cafe από το οποίο πληκτρολογώ τις σημειώσεις μου και μπαίνω σε αυτό το blog, άκουσα απειλή ότι αν πω για το DARPA το επόμενο πρωί είμαι νεκρός. Περεταίρω και λίγο πιο πριν, σε σχέση με το «μπανανία» που πήρα μαζί μου το χαρτί να το αντιγράψω σε ΗΥ, άκουσα «νεαρέ εδώ είναι περιοχή ΝΑΤΟ, αυτό εννοούσε».
[Πρόσφατα επικοινώνησα με το DARPA, ώστε στην περίπτωση όπου η πηγή των επιθέσεών μου έχει κάποια σχέση με τον οργανισμό, μήπως και προέκυπτε κάτι ουσιαστικό για την περίπτωσή μου, όπως ένα άτακτο και αναιτιολόγητο (της τάσης των χειριστών για χαρακτηρισμό μου ως ψυχικά ασθενή με διάφορα σχετικά εφέ) hum removal, διαφορετικά απλώς τους είχα προσφέρει κάποια ενημέρωση. Τον καιρό έπειτα της επικοινωνίας μου συνέβη μείωση του hum, όπως αναφέρω πιο πάνω. Παράλληλα, οι συνομιλίες έγιναν πιο ήπιες και σχετικά υπομονετικές. Επίσης, τον καιρό εκείνο εκκίνησε να με αντιμετωπίζουν ως κάποιον που γνωρίζει το τι όντως συμβαίνει, και να μου λένε ότι θα τους βοηθήσω να χτίσουν περισσότερο στο όλο θέμα, κάτι που πάντα και ευθέως απαντούσα αρνητικά, μαζί με την προειδοποίηση/έκκληση να μην με χρησιμοποιούν για τις όποιες επιστημονικές διαπιστώσεις τους γιατί τις καταγράφω ασκεπτί.
Από την άνω κατάσταση θεωρώ/συμπεραίνω τα ακόλουθα.
α) Όντως μετά την έκκληση στο DARPA συνέβη η μεγαλύτερης διάρκειας ελαχιστοποίηση των ‘πραγμάτων’. Θα υποθέσω ότι οι χειριστές ανέμεναν ή υποπτεύονταν κάποια παρουσία του οργανισμού ή κάποια εποπτεία. Η διάρκεια ήταν μεγαλύτερη ακόμα και έπειτα από αποστολή πληροφοριών και έκκλησης προς το ΝΑΤΟ στο Facebook, όπου δέχτηκα το μήνυμα ότι το Migrations Office θα επικοινωνήσει μαζί μου σύντομα, αν και ποτέ δεν έλαβα κάποια επικοινωνία.
β) Και να εμφανίστηκε ο οργανισμός θα συνέβη απλώς κάποια σύσταση. Τα υπόλοιπα που ειπώθηκαν τα συγκαταλέγω στα παραμύθια που οι χειριστές κατεξοχήν απερίσκεπτα λένε.
γ) Παρόλη την όποια σύσταση από οργανισμούς και την όποια υποψία κρυφής εποπτείας, ο χειρισμός δεν σταματά. Για εμένα, μάλλον το ερευνητικό πρόγραμμα είναι του ΝΑΤΟ, έτσι και δεν εμφανίζεται κανένας. Ο λόγος που ο αρχηγός χειριστής δεν σταματάει σε σχέση με εμένα, πιθανολογώ πως, είναι αφενός το prestige του ότι ένας τιποτένιος όπως ο υποφαινόμενος θα γινόταν σε κάποιον σαν αυτόν να τον υποχρεώσει σε συμπεριφορά. Και αφετέρου σας καλώ να διαβάσετε πιο πάνω περί τεχνολογικής δαιμονικής παράστασης (17. Γραφικό περιβάλλον και δαιμονική παράσταση), όπου αναφέρω κάτι που άκουσα σε σχέση με αρέσκεια στο μοτίβο, δίχως να γνωρίζω το τι περιλαμβάνει το μοτίβο, γι’ αυτόν τον άρχοντα.
Όσο για το πως και εισήλθα στο πρόγραμμα εξαρχής και δίχως τη συγκατάθεσή μου, έχω να παρατηρήσω ότι κατά εκείνες τις εποχές των εφαρμογών κατά το 1997 ίσως να μην υπήρχε πρόθεση ενημέρωσης του πλήθους των υποκειμένων ποτέ στη ζωή τους, παρά να συνέβαιναν αθέατες παρατηρήσεις – δηλαδή όπως υπήρχα στη ζωή μου προτού το 2007.
Όσο για το τι συνέβη έπειτα, θα πω ότι εντύπωσή μου είναι ότι συνέβη μια διάχυση του συστήματος στην τοπική κοινωνία.]
20. Τελευταίες παρατηρήσεις
@1
Μόλις γύρισα από την επίσκεψη στο internet cafe όπου έκανα τις πρόσφατες καταγραφές μου. Γυρνώντας είπα εγώ πρώτος κάτι, σε σχέση με το τι λάθη κάνουν που συνεχίζουν πάνω μου, καθώς τους καταγράφω. Συγκεκριμένα είπα για σήμερα το πρωί όπου ξύπνησα από πόνο στο μέτωπο, ενώ έκαναν κατά ύπνο έντονη επίθεση. Ανάμεσα στα όσα ψιθυρίστηκαν, άκουσα και από μια γυναικεία φωνή ότι «δεν γίνεται να μην σου μιλάω, είμαι σε βέγκο.». Ανά τα χρόνια έχω διακρίνει ως εμφανιζόμενο χαρακτήρα και φωτογραφίες του Θανάση Βέγγου. Πιθανώς να μην υπάρχει σχέση αλλά να είναι σύμπτωση. Με το βέγκο μήπως εννοεί το βέρτιγκο; Από παλμό ή από ουσίες; Και αν ναι, πώς και την αφήνουν να μιλάει, αφού καταγράφω; Ίσως με τη λέξη να εννοεί κάτι άλλο, κοιτώντας το translation, λέει Vego, ινδικό. Μάλλον ινδική μαγεία.
@2
Πως εννοούν το βασκάνιασμα, κάτι με το πλάγιο στον κρόταφο για αρχή, ως ακούμπημα, πίεση ή πόνο εκεί. Στη συνέχεια, η ενέργεια μεταφέρεται ανάμεσα στα φρύδια κοντά. Σήμερα, όπου υποπτεύομαι πτώση (μείωση ποσότητας;) δικτύου εξαιτίας των τελευταίων κείμενων σε αυτό το website, ερχόμενος στην εργασία στο ύψος της στροφής στην εκκλησία, ένιωσα πρώτα πόνο σαν κάψιμο στο αριστερό φρύδι, για ίσως αρκετά λιγότερο του μισού δευτερολέπτου, ένα τακ, και ακούμπημα στον κρόταφο. Μου έδωσε την αίσθηση πρόκλησης πόνου κάπου και εξαφάνιση με ταυτόχρονο ακούμπημα σε κάπως κοντινό σημείο, ως σαν να έγινε με σκοπό να μπερδευτώ και να θεωρήσω ότι ασκείται πίεση έντονης βασκανίας από το γεωγραφικό σημείο. Να σημειώσω ότι κατά το παρελθόν έχω ακούσει (στο περιβάλλον) για το συγκεκριμένο εικονοστάσι, το οποίο κοιτάει δυτικά ενώ συνήθως κοιτάνε ανατολικά, και να μην προτιμώ να ανάβω κερί εκεί. Εγώ το συνέδεσα με δοξασία (που δεν αμφιβάλω ότι ίσως οι ίδιοι όντως έχουν) και πιθανώς σε σχέση με τη δυνατότητα να πάνε και να πάρουν το κεράκι, από τον Άγιο Νικόλαο σε σχέση με τον κοντινό Άγιο Αθανάσιο. Την μείωση δικτύου την εννοώ σε σχέση με τη σημερινή αναφορά μου στο blog. Σπίτι ήμουν σε θέση να παρατηρήσω μια περίμετρο της ίριδας στο αριστερό μάτι ειδικά από τη μέσα μεριά προς τη μύτη.
@3
Πριν από λίγο η συνάδελφος καθάριζε ένα τραπέζι μπροστά μου. Όπως κοιτούσα ευθεία ήρθε και στάθηκε στα 2,5 μέτρα μπροστά μου. Έγινε lock της όρασης μου, με κάποιον τρόπο, πάνω της. Ευτυχώς ακριβώς από πίσω στεκόταν πίσω από το τζάμι ένα μηχανάκι στο φανάρι. Εγώ κοίταξα με επιμονη το μηχανάκι. Τότε έπειτα από 3 ίσως δευτερόλεπτα έφυγε το lock από την κοπέλα και πήγε στο μηχανάκι.
Το lock το παρατήρησα ως φώτιση της εικόνας της κοπέλας μπροστά μου, πιθανώς με περίγραμμα γύρω της. Αν υποθέσουμε μια κλίμακα του 10, η διαφορά του φωτισμένου αντικειμένου είναι 1 έως 2, λίγο, και προς το κίτρινο των λαμπων. Από επίσης παλιές εντυπώσεις έχω να πω ότι πιθανώς αφού το σύστημα αναγνωρίσει ότι κοιτάς όντως το προτεινόμενο (ως το πιο πιθανό να κοιτάς την στιγμή εκείνη) θέμα, η φωτεινότητα κοπάζει (αναλογα βέβαια, των προθέσεων του χειριστή ως προς το τι εκείνη τη στιγμή κοίτα). Έτσι και βεβαιώνονται ότι κοίταξες. Έχω παρατηρήσει ότι ενώ δεν κοίταξα άλλαξε το χρώμα (ως υπόθεση το λέω αυτό – ότι ειδοποίησε) και ο χειριστής νόμιζε ότι είδα ενώ διαπίστωσε ότι δεν είδα και ψαχνοταν το τι μπορεί να εγινε.
Η συναίσθηση του lock περιλαμβάνει αίσθηση καύσης στον οφθαλμό και μια αίσθηση ηλεκτρισμού, ενω υπάρχει η συναίσθηση ότι κάτι του προκαλείς του άλλου βιοενενεργειακα. Πιθανως κάτι με μια αίσθηση ηλεκτρισμου στο σαγόνι και κάποιες συναισθησεις στην πλάτη ψηλά στο ύψος των ώμων.
@4
Πήγα μια παραγγελία και ήταν σε υπόγειο. Πήγα με τα πόδια γιατί ήταν πολύ κοντα και δίχως το μπουφάν με το κινητό. Στη διαδρομή άφησα σε κάτι μπάζα στα σκουπίδια τον σκούφο μου – γιατί νιώθω ηλεκτρισμό μεγάλο με αυτόν και για την περίπτωση όπου κάτι έχει μπει πάνω του. Η εξώπορτα ήταν ανοιχτή. Στο υπόγειο το στόμα ήταν ηλεκτρισμένο. Έβγαλα προσωρινά τη μάσκα χαμηλά, φορώντας μάσκα με λάστιχο δεμένο στα αυτακια και περασμένη γύρω από το κεφάλι, οπότε την χαμήλωσα. Ο ηλεκτρισμός έπαψε. Έκανα ότι φοράω τη μάσκα ξανά και πάτησα το κουδούνι της πόρτας. Η μάσκα είχε σταματήσει στο σαγόνι. Πλέον ο έντονος ηλεκτρισμός ήταν μόνο χαμηλά, στο σαγόνι. Δεν κατάφερα να παρατηρήσω από πού ερχόταν το δίκτυο. Φόρεσα γρήγορα τη μάσκα και διεκπεραίωσα την παραγγελία. Ακριβώς στην επόμενη έκανα ότι κατέβασα τη μάσκα, με λίγο θόρυβο, και ένιωσα μια παύση ηλεκτρισης, η οποία συνοδευόταν από μια κιτρινοτητα στην οπτική εντύπωση του εξωτερικού περιβάλλοντος και μια κάπως γλυκιά αίσθηση. Η ηλεκτριση μετατοπίστηκε προς το λαιμό, σαν να κάνει scan το σημείο για να βρει τη μάσκα. Έβαλα με ήρεμο τρόπο το χέρι πίσω στους γλουτούς μήπως διαισθανθω κάποια διακοπή, αλλά δεν κατάλαβα. Τότε αμέσως σήκωσα ελαφρά το αριστερό πόδι. Υπήρξε διακοπή και μόλις το ξανακατεβασα, έπειτα από 3-4 το πολύ δευτερόλεπτα ένιωσα κάτι οπτικό, ως σαν μια μπλε σκιά να πιάνει με μια κίτρινη βούλα την πατουσα του ποδιού και να ξεδιπλώνεται σαν βεντάλια ως την κορυφή. Το μήκος της ακτίνας της βεντάλιας ήταν φαινομενικά ίσως πάνω από ενάμιση μέτρο, ενώ ίσως να καλυψε (οπτικά) τον μισό εμένα αριστερα, ενω η άλλη πλευρά δεξιά ήταν ίσως άσπρη με κάποια στοιχεία κόκκινα σαν λωρίδες γραμμές, αλλά δεν διέκρινα παρά με τη συναίσθηση καθώς κοιτούσα το μπλε.
Διακρίνω μια αδυναμία σε σχέση με άλλες μέρες, όπου έχω εντύπωση ότι με κοιτάνε κλάσμα προς κλάσμα δευτερολέπτου, ενώ σήμερα καί στις δύο παραγγελίες μάλλον δεν είχαν εικόνα παρά ίσως ήχο και προβλέψεις. Πλέον αυτού, μαίνονται σήμερα ίσως επειδή το πρωί είπα ότι έχει επέλθει κάποια παύση.
@5
Τη μέρα που είδα τις άσπρες σαν οδηγές λωρίδες, έμαθα ότι υπάρχουν νέα πράγματα για το περιβάλλον, ένα upgrade με τρενάκι. Κάποιος μού είπε για το τρενάκι, ότι δεν πρόκειται για αυτό που υπέθεσα και χαρακτήρισα χθες με δυνατή φωνή, ότι δηλαδή η ιστορία θα δύναται να εμπλουτιστεί από πληροφορίες από βαγονάκια. Άκουσα ότι ίσως πρόκειται για άμεση μεταφορά από μια ιστορία σε μια άλλη, ή ότι σημαίνει ότι πολλοί χρήστες θα μπορούν να βλέπουν την ίδια ιστορία ταυτόχρονα. Ότι και να είναι, με γνώμονα ότι θεωρώ ότι ένα μαζικό όραμα μάλλον είναι ζητούμενο της όλης κατάστασης, συμπεραίνω ότι το upgrade είναι ήδη σε χρήση, και ότι πιθανώς αρχικά αυτός που μου τα είπε να μην απευθυνόταν σε εμένα.
@6
Στη φώτο φαίνεται μια ουλή, η οποία δεν μου είναι εμφανής πάντα. Τώρα στη δουλειά που κάθομαι στη συγκεκριμένη θέση μου νιωθω ένα κάψιμο στο πάνω μέρος και πίσω του κεφαλιού, περιμετρικά. Έχω την εντύπωση ότι το κύμα έρχεται από έξω δυτικά, με σημάδι περίπου στο μεσαίο παραθυρόφυλλο και κάπως ψηλά του.
@7
Οι χειριστές προβάλουν διάφορους, λ.χ. άτομα από το αθλητικό ή καλλιτεχνικό στερέωμα, πολιτικούς, αόριστα ένστολους ή αξιωματούχους, κ.α. Εγώ έχω καταλάβει ότι πρόκειται για τα ίδια άτομα συνεχώς, αυτά που θέτουν τις ερωτήσεις και δίνουν εντολή σε άλλους να χειριστούν ανάλογα, δίχως να σημαίνει ότι περιστασιακά δεν ενεπλέκονται διάφοροι καλούμενοι να δώσουν οποίο input ( ίσως γνωρίζοντας προς το ποιον δίνουν ή απλώς προσφέροντας υλικό στον χειριστή).Έκανα μια εικασία για την πιθανότητα 2 σήματα, από διαφορετικής προέλευσης πηγή, να διασταυρώνονται μέσα/πάνω μου ώστε να έχω τη συναίσθηση ακουμπημάτων μέσα μου και κίνηση του σημείου ακουμπήματος, μάλλον συνδυαστικά με τεχνολογία που έχω πάνω μου. Εννοώ σήματα διαφορετικού τύπου όπου το ένα επιδρά ως τοίχος και η άκρη του άλλου σκάει πάνω του, ή διακόπτεται με την έναρξη του. Παλιά ίσως κατά το 2013/14 είχα ακούσει ότι δέσμες προς τα πάνω μου (είχα την εντύπωση πνευματικού χαρακτήρα, ανεξάρτητα της χρήσης οποίας τεχνολογίας – δεν θυμάμαι αν ή τι υποπτευόμουν κατά το 2013) είχαν χρώμα κίτρινο τριγύρω ως μια χοντρή δέσμη, και χρώμα κόκκινο μέσα ως τη λεπτή στο κέντρο δέσμη, ή με τα χρώματα ανάποδα.
@8
Να σημειώσω ότι κάποια στιγμή το περασμένο δίμηνο άκουσα ένα βράδυ «ρίξε βολτ στον που…άρα!!» με ταυτόχρονη έναρξη καψίματος μέσα από το κράνος. Συνεπώς, για τον χειριστή είναι τα βολτ που προσμετρά, ενώ έχω ακούσει ότι τα Αμπέρ είναι εκείνα που καθορίζουν τη συναίσθηση του ηλεκτρισμού στον άνθρωπο, δίχως να γνωρίζω φυσική ώστε να έχω εμπεριστατωμένη άποψη.
@9
Χθες παρατήρησα κάτι. Είχα ένα κουλούρι από το μεσημέρι στο τραπέζι στη δουλειά, το οποίο λόγω φόρτου δεν πρόλαβα να εκκινήσω να τρώω, και το οποίο άφησα επειδή τελικά έφαγα ένα σουβλάκι. Το κουλούρι το έφαγα κατά τις 6 περίπου το απόγευμα, σε μια βάρδια δεκάωρη για τις Δευτέρες. Ενώ για ώρα ήμουν αρκετά ήσυχος και δίχως συναισθήσεις στο μάτι και το στομάχι, και με σχεδόν μηδαμινές ηχητικές, μόλις έφαγα το κουλούρι έπειτα από 10 περίπου λεπτά το δίκτυο άνοιξε. Συνήθως είναι ανοιχτό, και η στιγμή ηρεμίας ήταν για μένα ιδιαίτερα χαλαρωτική. Καθώς οι διαδικασίες εκκίνησαν με την απομάκρυνση του κουλουριού από το τραπέζι, εγώ δεν είμαι γνώστης και καλώ εσάς τους αναγνώστες να υποθέσετε τη θεοσοφική πρακτική την οποία εφαρμόζουν και όπου φοβούνται ότι με τις πρακτικές που εφαρμόζουν πως ένα κομμάτι του Εγώ (για εκείνους που εν άγνοιά τους των τεχνικών δεδομένων θεωρούν ότι, ενώ βλέπουν από τις ψηφιακές κάμερες – όπως σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου υπάρχει κίνηση της κάμερας περιμετρικά του θέματος, αυτό είναι αστρικό ταξίδι). Περεταίρω, το κουλουράκι το πήρα σπίτι όπου το είχα στο τραπέζι στο δωμάτιο ενώ κοιμήθηκα. Το πρωί το πέταξα σε μια γωνία για τα πουλάκια. Θα κάνω έλεγχο και θα το πετάξω στα σκουπίδια, όπως και θα επιχειρήσω να το κεράσω σε κάποιον άγνωστο στο δρόμο, ώστε να συμπεράνω το τί λειτουργεί καλύτερα υπέρ μου (έστω και μέσα από το πρίσμα της τεχνικής μίμησης πνευματικών καταστάσεων), δίχως ενοχές ή τύψεις. Και αν προκύψει συμπέρασμα θα σας ενημερώσω με νέα εγγραφή. Επίσης, χθες κάποιος, τον οποίο υπέθεσα ως Κύπριο, είπε ότι δεν είναι μόνο μαύρη μαγεία η οποία εφαρμόζεται εδώ, αλλά εν γένει όλος ο γνωστός πνευματισμός στο σύνολό του. Δεν με έπεισε, τόσο για την ανεξαρτησία και ανενόχλητη δράση όποιας θρησκείας μέσω του τεχνικού περιβάλλοντος – καθώς υφίσταται έννοια πνευματικής κακής γλώσσας η οποία, όπως και άλλα, χρησιμοποιείται ως άλλοθι (ως κτήση δικαιώματος, το ονόμασε κάποια γυναικεία φωνή, καθώς το σύστημα, ειπώθηκε, μιμείται όσο το δυνατό πιο κοντά τις θεωρήσεις και έχει χτιστεί έτσι), τόσο και για το ότι η βάση όλων (της όποιας δύναμης/δυναμικής αλλά και εξουσίας απέναντι στον άλλο) δεν έχει αρχή και τέλος τη μαύρη άκρη της συνολικής παγκόσμιας πνευματιστικότητας.
Περεταίρω, άκουσα ότι ορισμένοι (πιθανώς κάποιος φορέας) δεν επιθυμεί τη διάδοση των πληροφοριών τεχνολογίας, αλλά πως δεν είναι σε θέση να κάνουν κάτι, όπως τη διακοπή του hum, ώστε να υπάρξει και η δική μου κόπαση. Και γιατί οι καθαυτού χρήστες του spiritual enhancement μέσω αυτού του προγράμματος είναι οι χρηματοδότες του. Δεν κατανοώ γιατί δεν έβαλαν απλώς καλά φωτάκια και ωραίες μελωδίες στους εαυτούς τους ώστε να προκύψει αυτή η αίσθηση βελτίωσης της συναίσθησης, αλλά θεωρώ ότι πλέον των παράπλευρων οφελών – όπως η δημιουργία σκλαβείου, θα υπήρχε ένας λόγος γοήτρου (επί των πνευματικών διαδικασιών), εκτός και αν αναφερόμαστε σε πολύ εύπορους πλανεμένους χρηματοδότες.
@10
Εγώ εν γένει (παρατήρησα πως) έχω την τάση να δείχνω κατάφαση γέρνοντας το κεφάλι αριστερά. Το πρόγραμμα είναι δομημένο ώστε να θεωρεί το αριστερά ως άρνηση και το δεξιά ως κατάφαση (δεν ξέρω γιατί, εμένα μου είναι φυσικό να λέω ναι προς τη μεριά της καρδιάς – πιθανώς να μην ενδιαφέρθηκαν ιδιαίτερα για την κατάσταση, της υποσυνείδητης έκφανσης άρνησης ή κατάφασης. Ίσως το απλό «wright» να ‘έδενε’ συνειρμικά με το ‘ορθά’ και το ‘δεξιά’. Και ενώ σε κάποια φράση ήθελα να απαντήσω και απάντησα θετικά, έγειρα προς τα αριστερά. Πλέον σε εμένα οι χειριστές είναι ενήμεροι, μέσω μιας παλιάς παρατήρησης και προτροπής να κοιτάξω δεξιά για ένα ναι, ενώ εξήγησα ότι δεν θέλω να δεσμευτώ έτσι, αφενός γιατί θα το ξεχνάω και θα λέω ‘ναιόχι’ (yesno) συνεχώς, και αφετέρου γιατί θεώρησα ότι θα υπάρξει χείριστη τροπή σε επίπεδο ερωτήσεων προς την υποσυνείδητη κατάσταση. Το σύστημα όμως δεν αλλάζει, και δεν γίνεται να ληφθούν με αυτόματο τρόπο – όπως στους υπόλοιπους, τα ναι και τα όχι ώστε να βγάλει το virtual intelligence νόημα/συμπέρασμα. Και άκουσα ότι δεν γίνεται να μου κάνει (ο χειριστής) κάθε φορά assign όπου με πηγαίνει (βόλτα σε αστρικό ταξίδι και όπου έχει στηθεί μια ιστορία την οποία θέλει να μου δείξει. Αυτό πιθανώς να δίνει κατεύθυνση για το πως είναι δομημένο το software και το λειτουργικό σύστημα.
@11
Δυο-τρεις μέρες πιο πριν (περίπου αρχές Φεβρουαρίου 2022), κατά το σχόλασμα στις 01:00 κάποιος μου είπε ότι εκεί που στέκεται τώρα θα ήθελε και ο ίδιος να καπνίσει ένα τσιγάρο αλλά δεν μπορεί να βγει έξω γιατί έχει -70C. Η υπόνοια ήταν ότι υφίσταται κάποιος σταθμός με άτομα μέσα όπου διαχειρίζονται αυτό το πρόγραμμα. Καθώς θεωρώ ότι κυρίως επίγειοι κόμβοι συντελούν στη λειτουργία (δείτε παραπάνω σχόλιο για το 10.ASSIGN), θεωρώ ότι τη σημερινή εποχή (μέσω της σημερινής κατάστασης για συνολική αντίληψη του ότι εγώ καταγράφω τα γεγονότα και τις εντυπώσεις) η ανάγκη τους για πλάνη είναι μεγάλη. Έτσι και διακόπτω τη συνέχιση αυτού του blog. Θα συνεχίσω τις παρατηρήσεις μου σε νέο website, όπου θα εμπεριλάβω όλα τα σχετικά αναφοράς μηνύματα από το Facebook τα οποία έστελνα στον εαυτό μου, όπως και όποια νέα μηνύματα και παρατηρήσεις, συνεχίζοντας με ορισμένες που πρόλαβα να κάνω προτού εκκινήσω την αντιγραφή των μηνυμάτων στο νέο website.
@12
Αυτό που εγώ το ονομάζω περιβάλλον εκείνοι το λένε σύμπαν.
@13
Μόλις κάποιος ανέφερε κάτι για τη μαύρη μαγεία που ανέφερα το βράδυ κατά το μηχανάκι. Με τη φυσιογνωμία του Β. Γ., ενός φίλου κατά την 1η γυμνασίου ο οποίος έμεινε για μια χρονιά. Και είπε η φυσιογνωμία κάτι για ‘τσόκα’ ή κάπως έτσι, και σε σχέση με έναν βαλέ, ενώ ο δεύτερος είπε άσε δεν θα την ξέρει την ορολογία. Έκανα την υπόθεση ότι εννοεί joker.
@14
Έκανα την παρατήρηση ότι άμα σηκώνω τα χέρια ψηλά, και τα απομακρύνω από το ύψος των γλουτών, διακόπτεται η αίσθηση ηλεκτρισμού στο σαγόνι και το στόμα. Επειδή είναι πρόσφατη η διαπίστωση, σηκώνω κάπως τα χέρια πιάνοντας τα από το μπουφάν διακριτικά. Μόλις (τώρα) με κατάλαβαν, και άκουσα «αυτό συμβαίνει γιατί σηκώνεις τα chackras».
@15
Μόλις πήγα μια παραγγελία και φεύγοντας από το κτίριο έβαλα το αριστερό χέρι στον δεξιό γοφό, απομακρύνοντας το αριστερό χέρι ευθεία πλάγια. Κάτι πρέπει να συνέβη, εγώ δεν αντιλήφθηκα σημαδιακή αλλαγή. Φεύγοντας με το μηχανάκι ένιωσα, εδώ και πολλή ώρα, άμεσο ηλεκτρισμό στο μέτωπο και αργότερα πόνο σαν ζαλάδα. Και άκουσα τη φράση «κωλοτσογλαναρά εδώ εγώ έχω βάρδια».
@16
Μέσω ενός beam (πιθανώς beam) από το βαθύ έσω της μύτης και προς αριστερά πάνω, και ενός στη γλώσσα στο πίσω μέρος αριστερά σαν απαλό ακούμπημα, παράλληλα με εντάσεις στο μέτωπο σε όλο το πλάτος του μισού ψηλά, δίνουν την εντύπωση της στρέψης της σκέψης προς εκείνη τη μεριά (σαν ένα στρέψιμο της οπτικής του πνευματικού εαυτού, από του οποίου τα μάτια βλέπω). Αυτό, συνδυαστικά με όποιον τρόπο υπόδειξης του σημείου σκέψης. Λ.χ. σε (παρελθοντικά συχνή ενασχόληση μου) διαδικασία ανεύρεσης της φοράς του σήματος στον χώρο (γεωγραφικής προέλευσης), με φράσεις τους όπως «αυτός!» ή «ο άλλος» κτλ., με παράλληλη ενεργοποίηση του ‘πιασίματος’ προς τα εκεί. Κάτι τέτοιο δίνει με έμφαση την εντύπωση ότι πρόκειται για σύνδεση πνευματικά.
@17
Από τα φρύδια (είναι που) προέρχεται η μαντική. Καλύπτοντας τα φρύδια με την παλάμη, σκεπάζοντας με το ένα χέρι και τα δύο, διαπίστωσα ότι η διακοπή τους κάνει να αναζητάνε το τι συνέβη. Και σαν να είδα ότι το αναζητάνε από γραφικό στοιχείο όμοιο με το κεφάλι Ινδού Βούδα. Υποθέτω ότι το bot τούς ερμηνεύει τις κινήσεις των φρυδιών μου μέσω των σενσόρων στο σημείο (άνω των φρυδιών) και το μεταφράζει (λ.χ. «κάτι αναζητά», «πονάει», κτλ.), το οποίο το θεωρούν ως ‘ενόραση’.
@18
Τα ‘πράγματα’ (τα πνευματικά, τα όσα κανείς έχει αποκτήσει ή ίσως χρεωθεί με αυτά) τα ονομάζουν ‘μανόλια’ (το φυτό). Λ.χ. «η μανόλια μου», «η μανόλια σου», κτλ. Θεωρώ ότι η διαπίστωση δίνει οδηγό για τον χαρακτηρισμό του τύπου θεοσοφίας ο οποίος οπτικοακουστικά εφαρμόζεται στα άτομα-γκουρού, τα οποία πιθανώς να μην έχουν την πλάνη της μη χρήσης τεχνολογικών σημείων στο ζήτημα.
Καθώς παρατήρησα και άλλες φορές να τους ξεφεύγουν πληροφορίες, θεωρώ ότι η προσπάθεια τους να με πείσουν ότι καθετί ήταν μεθοδευμένο ώστε να διαπιστώσουν τη συμπεριφορά μου, με stimuli τα οποία είτε ήταν πλαστά είτε δεν έχει ουσιώδες αποτέλεσμα η εκμυστήρευση τους, όπως λ.χ. ο χαρακτηρισμός ‘μανόλια’.
@19
Βγήκα από το σπίτι και στον διάδρομο του ορόφου προσπέρασα τις σκάλες, και προσπέρασα το ασανσέρ. Βάδισα προς το βόρειο μέρος του ορόφου, περνώντας από έναν τεθλασμένο διάδρομο. Παράλληλα έβγαλα το μπουφάν από τους ώμους και το κρατούσα χαμηλά στην πλάτη στο ύψος των μασχαλών. Εκκίνησα να κουνιέμαι και επίσης χαμήλωσα τα γόνατα ώστε να χαμηλώσω, όπου από τη θέση εκείνη έσκυψα μπροστά. Παρατήρησα ότι το σήμα ίσως να προέρχεται από τον φωταγωγό της πολυκατοικίας, και ότι με σημαδεύει κάπου στον αυχένα.
@20
Από το παρελθόν (εντυπώσεις του παρελθόντος μέσα από το τεχνικό σύστημα και τους χειρισμούς) γνωρίζω ότι ίσως να υφίσταται η θεώρηση (πιθανώς κάτι συνδυαστικό ή μια εντελώς νέα οπτική) ότι πίσω από τον αυχένα υπάρχει ένα αγκαθάκι. Το έχω δει να έχει καμπύλη προς τα πάνω. Αυτό πιθανώς τεχνικά να αποτελεί το σημείο σύνδεσης του σένσορα στον αυχένα με το εργαλείο στον ουρανίσκο. Η συναίσθηση είναι ένα σαν ακούμπημα ή ξύσιμο στο πάνω μέσα μέρος του στόματος, το λεγόμενο πνευματικά ‘γλώσσα’. Θεωρώ ότι αν σήμα παρεμβληθεί στους αυχένες υποψιασμένων και ανυποψίαστων (της τεχνολογικής συνεισφοράς) και αλλοιώσει έστω και στιγμιαία την εντύπωση για το εκάστοτε άτομο, αυτό θα επιφέρει αλλαγές στην ύπνωση του ατόμου προς το ζήτημα.
Η οπτική παράσταση αφορούσε μια γυναίκα σαν γοργόνα ή δελφίνι, όπου καθόταν στα γόνατα.
@21 [not in messages]
Κάποιος άκουσα να αποκαλεί κάποιον «Early» (Έρλυ). Από τις ακόλουθες συμπεριφορές ανεύρεσης του κατά πόσο είχα ακούσει, άκουσα και τα «Ερλ» και «Μορίς», το οποίο το κατάλαβα ενώ ακούστηκε σχεδόν άηχα. Πιθανώς αναζητούσαν κάποια σωματική ένδειξη για το ότι συγκαταθετούσα προς κάτι συγκεκριμένο από τις προτάσεις τους σε σχέση με το τι είχα ακούσει. Αμέσως (και πριν την εκκίνηση των προτάσεων) ο νους μου σκέφτηκε τη μετάφραση του Έρλυ στα ελληνικά, το οποίο είναι ‘νωρίς’ (λ.χ. νωρίς το πρωί). Αμέσως σκέφτηκα ότι πιθανώς το Έρλυ να προέρχεται από το Noris ή το Norice. Περεταίρω, αρκετή ώρα έπειτα του γεγονότος μια φωνή είπε ότι τα παρατσούκλια τα λαμβάνανε με την είσοδό τους σε αυτό το ‘πράγμα’. Και θυμήθηκα που έλεγα παλιά για ορισμένα nicknames τα οποία είχα υποθέσει ότι υπήρχαν ήδη από τους καιρούς όπου ήταν φοιτητές στρατιωτικών σχολών. Δεν θυμάμαι το αν είχα εκφράσει με δυνατή φωνή (προς όσους πιθανώς με παρακολουθούν από το τηλέφωνο – εξαιτίας των ειδοποιήσεών μου) ή είχα κάνει κάποια αναφορά στα μηνύματα του Facebook – θα το μάθουμε σύντομα.
Ο λόγος που άκουσα το Έρλυ ήταν εξαιτίας του @9, δηλαδή ότι κατάλαβα πως με ψωμί/αλεύρι πάνω στο τραπέζι δεν συμβαίνει άνοιγμα δικτύου της ίδιας ποσότητας (πιθανώς σχετίζεται με τα δικαιώματα χρήστη ανά την επίβλεψη). Και άκουσα ότι «η Έρλυ έχει φύγει τώρα με το κουλουράκι» ή κάτι πολύ κοντά σε αυτή τη φράση. Η οποία με ειδοποιούσε ότι ο Έρλυ είναι γυναίκα και πως είναι ο διευθυντής επί των πνευματικών.
[ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΩ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΣΤΕΛΝΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΣΤΟ FACEBOOK ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ, ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΩ ΠΙΟ ΠΑΝΩ.
ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΑΝΑΡΤΩ ΣΤΟ https://bioexperimentnotes.blogspot.com/ ]
Sponsored Content
27 Ιανουαρίου 2022
Χωρίς κατηγορία
Introduction
Αυτός ο ιστότοπος υπάρχει για τις αναφορές του Αθανασίου Αργυρούλη (Athanasios Argiroulis) σχετικά με τη διεξαγωγή παράνομου βιοϊατρικού πειράματος στη Λάρισα, Ελλάδα.
Το πείραμα (bioexperiment) χρησιμοποιεί νανοτεχνολογία με εφαρμογές πάνω και μέσα στο σώμα, και σε αντίθεση της Συνθήκης της Νυρεμβέργης. Δεν γνωρίζω το ποιός διεξάγει το πείραμα.
Στις αναφορές θα δείτε για τους τρόπους χρήσης και τις συμπεριφορές των εκάστοτε χειριστών, όπως και αναφορές σε πιθανά τεχνικά χαρακτηριστικά.
Το σύστημα βασίζεται σε δίκτυο. Το περιβάλλον θυμίζει εκείνο του Metaverse. Ένας βασική επιδίωξη των χειριστών είναι η ενίσχυση σκέψης (thought augmentation).
Με λίγα λόγια, ακούγοντας φράσεις σε πολύ χαμηλούς ήχους και κάτω από άλλες προπαρασκευασμένες συνθήκες (όπως υπνομάθεια), να έχει κανείς την εντύπωση ότι πρόκειται για δικές του ιδέες και προτροπές.
Το σύστημα για τους χρήστες του (εκούσιους και ακούσιους-όπως δίχως τη συγκατάθεση και τη θέλησή του βρίσκεται ο υποφαινόμενος) χρησιμοποιεί ένα σύστημα τιμωρίας. Αυτό βασίζεται στην αξία ότι ένας πνευματικά ανώτερος (ή επιχειρησιακά ανώτερος, για τους μυημένους στην αλήθεια) μπορεί να σε βάλει στη θέση σου και να σου δημιουργήσει ισχυρό πονοκέφαλο ή τρομαχτικά οπτικά (σαν αστρικά) ταξίδια. Είναι δεδομένη η χρήση σχετικών εξαρτημάτων δημιουργίας φασαρίας στα αυτιά (μικροφωνικό hum) και καύσης ή τραντάγματος σε σημεία του σώματος.
Εγώ ζω με δυνατό hum από το 2013 περίπου. Για μια πιθανώς κατά λάθος διακοπή του hum αναφέρω σε μια από τις αναφορές μου.
Σας παρακαλώ να διαδώσετε τις πληροφορίες στον πιο απίθανα μεγάλο αριθμό ατόμων που μπορείτε, καθώς ο οργανισμός ο οποίος δρα πιθανώς να έχει πλοκάμια παντού στον κόσμο. Αν και στην περίπτωση που δεν υπάρχει το επαυξημένο δίκτυο το οποίο χρειάζεται για να λειτουργεί αυτό το σαν παιχνίδι Flash γραφικό περιβάλλον, τότε μάλλον στην πόλη σας δεν θα λειτουργούν.
Σε περίπτωση όπου επιθυμείτε κάποια επικοινωνία μαζί μου, είμαι διατεθημένος προς όποια μορφή επικοινωνίας. Θα σας ζητήσω να αφήσετε ένα σχόλιο με ένα email ώστε να βρεθούμε στο internet ή τηλεφωνικά. Σας ευχαριστώ για την κατανόηση που δεν έχω το τηλέφωνό μου αναρτημένο. Για Facebook παρακαλώ στείλτε μήνυμα στο https://www.facebook.com/thanosargiroulis ή κάντε αίτημα φιλίας ώστε να μιλήσουμε realtime.
25 Ιανουαρίου 2022
Χωρίς κατηγορία
IMAGES
Forehead 1 (the two images were taken little time the one from the other)
Forehead 2 (here the hills on the forehead are gone)
Mouth palate holes
Mouth palate holes 2
unexpected (and which not familiar with) language appearance
the adress is not in Greece
unusual frame cut
(seeming as from seen through another screeen of other size)
unknown domain names in basket kept in memory
The hair is electricised
Photo taken before 2018, maybe at around 2016
20 Ιανουαρίου 2022
Χωρίς κατηγορία
REPORT part6 – TECHNICAL CHARACTERISTICS MORE – in greek language
Αναφέρομαι σε ένα βιοϊατρικό πρόγραμμα το οποίο διεξάγεται στη Λάρισα, Ελλάδα. Στο https://cbinnose.blogspot.com (this WordPress website is the second, like a mirror website – I will no longer post in cbinnose since I have missed the login credentials and cannot recover that) υπάρχει αναφορά στην αγγλική γλώσσα σχετικά με τα πιθανά τεχνικά χαρακτηριστικά του συστήματος (Possible Technical Characteristics). Σε αυτό το κείμενο θα δείτε τις εντυπώσεις μου για το software και το τεχνικό σύστημα.
A. BOT
Το bot είναι ένα ανθρωπάκι με δυο μορφές. Το ένα (σε εμένα) μοιάζει με ποντίκι. Έχω αναφέρει γι’ αυτό στην αναφορά μου Possible Technical Characteristics. Εννοείται ότι δύναται να λάβει και άλλες μορφές. Το άλλο είναι ο Εγώ, με μορφή σαν τη δική μου. Στην όλη συναίσθηση υφίσταται η έννοια της αλλαγής του bot με κάτι άλλο (στην ουσία να λάβει άλλη μορφή και να έχει ίσως και άλλα χαρακτηριστικά/δυνατότητες), γεγονός το οποίο για την πληθώρα (κατά τη γνώμη μου) των χρηστών συντελείται από πνευματική εξέλιξη [Απόκτηση προστασίας κατά τα αστρικά ταξίδια έναντι κακόβουλων άλλων δυνατών ταξιδιωτών ή πιθανώς έναντι άσχημων πνευματικών συγκυριών, όπως και συμμετοχή σε φυλή δηλαδή να σε αναγνωρίζουν και να σου είναι επιτρεπτό σε εκείνο το γραφικό χωρικό μέρος]. Έχω καταλάβει ότι η αλλαγή (του πνευματικού γραφικού χαρακτήρα) γίνεται προς κάποιον ανώτερο ή αρχηγό, σαν δάνεισμα του εαυτού σε εκείνον, σε αντάλλαγμα ορισμένων πλεονεκτημάτων και συμμετοχής σε μια κατάσταση. Έχω επίσης καταλάβει ότι εν γένει τους (και έχουν και εμένα) γαλουχούν με το ότι δεν κάνει να λες ψέματα καθώς χάνεις το (ή από το) πνευματικό ύψος. Δεν γνωρίζω για το τι τιμωρίες εφαρμόζονται σχετικά.
Β. SOFTWARE
`Το software κάνει χρήση ορισμένων αντικειμένων τεχνολογίας.
α. Στα αυτιά φτάνει ήχος, με δυνατότητα έντασης όπως του τηλεφώνου τουλάχιστον [Η εμπειρία μου αποτελείται από έναν πεντακάθαρο ήχο 3 νοτών 4 αξιών Ρε+, τον οποίο μόλις άκουσα εκείνο το απόγευμα στη βεράντα και όπου τον είχα αποδώσει αρχικά στα ηχεία μου αλλά ήταν κλειστά, και τον οποίο αποδίδω σε κάποια αμέλεια κατά κάποια εκκίνηση ή βεβιασμένη διακοπή.].
β. Ήχος εκπέμπει και από το στομάχι. Θεωρώ ότι χρησιμοποιείται γενικά σε πολύ χαμηλή ένταση και ως η θεία φωνή η ερχόμενη από τα σπλάχνα. Έχω ακούσει και φράσεις ως εκρήξεις αερίων μέσα στο στομάχι. Μια περίοδο λάμβανα φαγητό ως άπορος τον καιρό εκείνο από την Εκκλησία. Καθώς προσευχόμουν πριν φάω στο σπίτι, κατά το ήμισυ του φαγητού ακούγονταν έντονες φράσεις όπου τον καιρό εκείνο νόμιζα ότι συνέβαινε poltergeist. Τέτοια γεγονότα συνέβησαν αρκετές φορές και συνεχίζονταν αφού ξάπλωνα αργότερα.
γ. Στη μύτη υπάρχει κάτι το οποίο δύναται να φράξει τη δίοδο, δυσχεραίνοντας την αναπνοή. Παράλληλα λειτουργεί ως ρυθμιστής του ρουθουνιού αναπνοής ανά τη στιγμή.
δ. Με κάποιο τρόπο είναι εφικτή η οπτική προβολή στο μάτι. Κατά τον τελευταίο καιρό έχω την εντύπωση ότι η συσκευή στη μύτη συμμετέχει κατά την προβολή. Την έχω νιώσει να ηλεκτρίζεται κατά μια έναρξη απαίτησης της προσοχής μου (μέσω αίσθησης καύσης σε κάποιο από τα σημεία του ορίζοντα του οφθαλμού, και ως να στραφεί η προσοχή προς τα εκεί (ή ίσως ορισμένο προς τα αντίθετα για ορισμένους χρήστες). Πιο παλιά πίστευα ότι η οπτική παρεμβολή στηρίζεται σε αισθητήρες και άλλο υλικό πάνω από τα φρύδια. Τον καιρό αυτό δεν νιώθω τα φρύδια μου να κεντρίζονται όπως και οι οπτικές παρεμβολές είναι κάπως χαμηλότερης ποσότητας ή ισχύος. Και πιστεύω ότι υπάρχουν φακοί στους οφθαλμούς ως ίσως ένα φιλμ το οποίο τους επικαλύπτει. Μια μέρα κοιτούσα τον ήλιο κατάματα για μετρημένα 8 δευτερόλεπτα και πήρα τα μάτια μου από φόβο μη πάθω κάτι και όχι γιατί ενοχλήθηκα – αυτό συνέβη έπειτα από παρατήρηση ότι δεν με ενοχλούσε ο ήλιος όταν τον κοιτούσα, το οποίο έπειτα δεν επιχείρησα να παρατηρήσω πάλι από τον φόβο ζημιάς. Στις αναφορές μου υπάρχει γεγονός όπου επισκέφτηκα το νοσοκομείο και ο γιατρός μου ακούμπησε το μάτι με μια μακριά μπαντονέτα ώστε μου έφυγε η αίσθηση ότι κάτι με γρατσουνούσε.
ε. Πιθανολογώ ότι μου χορηγούν φαρμακευτική αγωγή με κάποιο τρόπο τον οποίο δεν έχω καταλάβει [Μια μέρα το πρωί στη δουλειά άνοιξε μια πόρτα αυτοκινήτου και με βρήκε εν κινήσει στο 4ο δάχτυλο του αριστερού χεριού μου. Το αυτοκίνητο είχε αλάρμ, βρισκόταν πάνω στα φανάρια και το προσπερνούσα από δεξιά για να ανέβω στο πεζοδρόμιο δεξιά για να παρκάρω, με 10km. Η πόρτα άνοιξε δυνατά και απότομα και με βρήκε στο δάχτυλο. Μπήκα μέσα στο μαγαζί και πήγα να μιλήσω της εργοδότριάς μου. Τη στιγμή εκείνη το δάχτυλο έγινε μπλε, και μετά από 15-20″ έγινε κανονικό σε χρώμα, ίσως λίγο προς το κόκκινο και ήταν πρησμένο. Δεν θα θεωρούσα ότι πονούσε τρελά. Μετά από 4-5 ημέρες δεν είχα κάτι το ουσιώδες ή ενοχλητικό.]. Πλέον των όσων πιθανώς ψυχοτρόπων ή αμφεταμινούχων ή και αντίστροφα δίνονταν ανά τους καιρούς για λόγους όπως έμφασης, δυναμικής στην οκνηρία, κτλ.
ζ. Nanopatches δερματικά όπως πιθανώς σε νύχια των ποδιών [Μια μέρα έβγαλα το νύχι στο ποδόσφαιρο του μεγάλου αριστερού δαχτύλου. Το νύχι μέσα σε 4 το πολύ ημέρες ήταν κολλημένο].
η. Υπάρχει κάτι μέσα στον ουρανίσκο. Δεν έχω καταλάβει τη χρήση του. Αυτό το σημείο πάλλεται και ηλεκτρίζεται όλη την ώρα. Πιθανώς να στέλνονται από αυτό το εργαλείο δέσμες προς τα πίσω μέρη του εγκεφάλου ή το νωτιαίο μυελό.
Τι ίσως περιλαμβάνει
Αναφερόμενος στο software, αυτό πρέπει να χρησιμοποιεί την έννοια «ψηφιακό υποσυνείδητο»1. Η μελέτη των οφθαλμών μάλλον είναι ένα core αντικείμενο. Από εκεί πηγάζει και μια λειτουργία ανίχνευσης ψεύδους, πιθανώς τόσο κατά την άμεση φυσική προσωπική συνδιαλλαγή όσο και ως project μεθόδευσης αχνών εντυπώσεων στους χρήστες με ανίχνευση των εκδηλώσεών τους για έκφραση αλήθειας, προσπάθεια απόκρυψής της, και εν γένει με στοιχεία που συντελούν στην εξέλιξή (έχω την εντύπωση καί κάποιας δόμησης, ίσως γραφικών λεπτομερειών μέσα στο χαοτικού νοητού μεγέθους περιβάλλον) του software.
Σημειώνω ότι αρκετοί αν όχι σχεδόν οι περισσότεροι χρήστες πίστευαν ότι έχουν πνευματική απόρροια. Υπάρχει ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, το οποίο οι δημιουργοί προσπαθούν να εξελίσσουν (συμπεριφορικά και για την κριτική ικανότητα). Καθώς και χρήστες-μέλη τα οποία γνωρίζουν ότι έχουν κάτι πάνω τους, όπως ένα δονητήρι το οποίο τους προσφέρει όπως γαλήνη ή διαλογικό προβάδισμα, συνδυαστικά με όποιες μυήσεις ή τελετές και ασκήσεις έχουν λάβει μέρος το οποίο τους αιτιολογεί αυτή την πνευματική ανάπτυξη, σε ένα περιβάλλον όπου καλλιεργούνταν ότι είναι αναγκαίο να λες μόνο την αλήθεια ή να προσπαθείς να ξεφύγεις της ερώτησης μέσα σε αυτό το γραφικό περιβάλλον, η ανίχνευση των φυσικών σωματικών εκφάνσεων σε αλήθεια ή ψέμα ήταν εύκολη κατάκτηση μελετώντας ένα σύνολο ανθρώπων σε αυτές τις συνολικές περιστάσεις. Η ερμηνεία για τους χρήστες ως παράλληλα ένα πνευματικής απόδοσης εργαλείο συνολικά είναι εύκολη. Έχω ακούσει ότι όλοι όσοι δεν γνωρίζουν πλήρως να έχουν φοβίες όπως ότι κάποια συγκυρία ή άλλος ανώτερου επιπέδου επιθετικός χαρακτήρας να είναι δυνατό να τους στερήσουν το «φτερό». Και ενώ για τους κοινούς ανυποψίαστους ή ημιυποψιασμένους χρήστες η απώλεια να σημαίνει τεχνητή ώθηση ώθηση σε πονοκεφάλους, ναυτία ή έστω (δεν επηρεάζει το ίδιο να γνωρίζεις ότι πρόκειται για σήμα παρά για πνευματική απώλεια) τραγικότερης ποιότητας πνευματικές εκφοβίσεις, προσομοιώνοντας έτσι μια επίδραση στον πνευματικό χώρο, για τους εντελώς μυημένους στην αλήθεια τριγύρω μας χρήστες μια τέτοια απροσδόκητη απώλεια να είχε και επιπτώσεις όχι μόνο εργασιακές αλλά πτώσης επιπέδου.
Το software μιμείται και προσομοιάζει περιβάλλοντα και δυνατότητες όπως του Ινδουισμού (κοιτώντας τις διδαχές του ίσως κάποιος να μπορεί να προβλέψει τα σημεία όπου έχει patch πάνω στο σώμα) και πέταγμα Αμερικάνων Ινδιάνων μάγων. Όταν ένας χρήστης ανώτερου επιπέδου ζητούσε κάτι από τον απέναντι ανυποψίαστο όπως εγώ, δεν είχε πλήρη γνώση ότι το bot εξέφραζε μια πρόβλεψη της φυσικής έκφρασης του ανυποψίαστου, όπως και ότι η προβολή των σκέψεών του ήταν μια πρόβλεψη, με χρήση εννοιών όπως «ίσως εννοούσε και αυτό», «κάποιος μας τον πήρε, θα δούμε μετά», κτλ. Μια άρνηση από τον συνειδητό ανυποψίαστο, λ.χ. «δεν θέλω να το σκεφτώ αυτό τώρα» ήδη έδινε το πλεονέκτημα προς διαχειριστές να ορίσουν εκείνοι το τι θεωρούν πιθανότερο και να το περάσουν στο ψηφιακό υποσυνείδητο – όπου όποιος μπαίνει μπορεί να χρησιμοποιήσει ερώτηση προς τον άλλο εάν ο άλλος δύναται να ερωτηθεί. Οπότε αν μέσω της σκέψης του (αναφέρομαι στη δημιουργία σκέψης πιο κάτω) ρωτούσε τον άλλο κάτι, τότε σχετικές εικόνες και πιθανώς μικροήχοι ή πιο ευδιάκριτοι στο συνειδητό προσπαθούσαν να εκλάβουν μια θετική ή αρνητική απάντηση ή όποιο feedback από τον άλλον.
Το σύστημα διαθέτει scroll μέσω της κίνησης του οφθαλμού ή με κάποιον πιο ανέξοδο τρόπο – για το οποίο έχω ακούσει και προταθεί να επιχειρήσω να ανακαλύψω πως λειτουργεί αλλά ακόμα δεν έχω δοκιμάσει, και πως ίσως να έχω κάνει ακούσια. Στο στόμα έχω τρύπες στον ουρανίσκο μου. Χρόνια μεταγενέστερα της παρατήρησης για την ύπαρξη τρυπών και για την απώλεια αφής στο σημείο (στο οποίο παλιά γαργαλιόμουν πολύ), κατά τύχη παρατήρηση ότι η επαφή με τη γλώσσα ήταν δυνατό να φέρει στην αντίληψή μου το σχήμα το οποίο η γλώσσα σχημάτιζε στον ουρανίσκο. Η εμπειρία ήταν πεντακάθαρη, σαν να ήταν γραφίδα, και έγραψα «HI». Την έχω κουνήσει τη γλώσσα πάνω κάτω αρκετές φορές, και η περίοδος της ευκρινούς απόδοσης της γλώσσας στον ουρανίσκο διήρκεσε περίπου ένα μήνα. Σήμερα πάλι παρατηρώ το σχήμα, αλλά σε κάπως πιο τρισδιάστατη αέρινη εντύπωση. Έχω επίσης διαπιστώσει ότι η θέση της απόδοσης της γλώσσας πάντα υπάρχει αλλά αλλάζει σημείο στο γραφικό ορίζοντα της αντίληψής μου. Το software χρησιμοποιεί κλισέ εκφράσεις για το bot.
Παρατήρησα ότι ενώ υπάρχει auto λειτουργία στο ανθρωπάκι (bot), υπάρχει πάντα χειροκίνητη παρέμβαση (αναφερόμενος σε εμένα – πιθανώς ιδιαίτερα και επιμελώς μετά τις εξελίξεις με τις καταγραφές μου). Το αφήνουν στο auto έτσι να μη γίνεται όλη η δουλειά χαμαλίκι, υποθέτω, πλέον της αναγκαιότητας για μόνιμο ON έστω και σε πολύ περιορισμένο εύρος της αντίληψης (της όρασης), ώστε ένα κανονικό ON να μην ενοχλούσε ιδιαίτερα το άτομο το οποίο το λαμβάνει. Πιο παλιά άκουσα ότι το αφήνουν στο auto ώστε να συντελείται μια διαδικασία την οποία ονόμαζαν «γράφω» (λ.χ «Θα γράψουμε σήμερα;» και «Σε έγραψα! Θες να δεις;» Πιθανολογώ ότι σχετίζεται με το ψηφιακό υποσυνείδητο για το οποίο αναφέρομαι πιο πάνω. Πιθανώς το software να διαμοιράζεται μέσω δικτύου κινητών κόμβων, όπως πουλιά.
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς κατά την εργασία ως διανομέας φαγητού πήγα παραγγελία σε ένα υπόγειο από supermarket στις παραλαβές της αποθήκης. Στην πόρτα περίμενα εκεί, και αφού αργούσε μπήκα μέσα. Μόλις μπήκα, ενώ προχώρησα αρκετά μέσα στον χώρο, ένιωσα μια χαλάρωση. Βγαίνοντας στον ανοιχτό ουρανό ένιωσα σαν ηλεκτρισμό πάνω από τους αστραγάλους να με πιάνει κυκλικά (παλιά αυτό ήταν το άρπαγμα από το τερατάκι), ενώ με έπιασε ολόκληρο μόλις βγήκα εντελώς έξω στο πεζοδρόμιο. Παράλληλα παρατήρησα σαν κάτι να σκοτεινιάζει/σκουραίνει την όρασή μου, πιθανώς λόγω επανάκτησης του γραφικού περιβάλλοντος λόγω πιθανής συνολικής επαναπόκτησης δικτύου. Έπειτα από λίγες ώρες επέστρεψα σπίτι μου. Στην είσοδο της πολυκατοικίας άκουσα τη φράση «Με συγχωρείτε». Δίχως να κοιτάξω τριγύρω στο μάτι μου έγνεψα με το χέρι μου ‘όχι’ κουνώντας το δάχτυλο αριστερά και δεξιά, απευθυνόμενος κατά κύριο λόγο στον υπεύθυνο της τάδε οργανικής θέσης, τον οποίο υπέθετα και γραφικά πάνω μου στο περιβάλλον αυτό. Και σαν κάποιος να θύμωσε ή ενοχλήθηκε παραξενευόμενος, και τότε δεν γνωρίζω με ποιόν τρόπο αλλά μου έγινε αντιληπτό ότι για εκείνον ήταν η προηγούμενη φράση και όχι για εμένα. Και αναρωτήθηκα «Καλά, δεν έχουν άλλους τρόπους να μιλάνε μεταξύ τους και μας τα λένε όλα;». Το συμβάν το ερμηνεύω ως έλλειψη πλήρους γεωγραφικής κάλυψης δικτύου, ή ως συγκράτηση κανονικών εργασιακών συμπεριφορών μέσω κάποιας τακτικής ή έκτακτης εποπτικής διαδικασίας. Και τέλος να σημειώσω ότι πιθανολογώ πως 1 οργανική θέση τη διαχειρίζεται 1 άτομο και όχι ότι κάποιο άτομο διαχειρίζεται ταυτόχρονα πολλαπλά αντικείμενα.
Επίσης να σημειώσω ότι ένας λόγος για τον οποίο δεν με παρατάνε παρόλη τη φασαρία που δημιουργώ, πλέον της πληθώρας υλικού πάνω μου και την όποια ειδοποιό πρόοδο έτυχε έως τώρα να έχουν αντλήσει εν άγνοιά μου, είναι ότι κάποιος αρέσκεται στο «μοτίβο», δίχως να ξέρω τι με αυτό εννοεί.
Μια ικανότητα του προγράμματος είναι να δύναται να προκληθεί σε ανυποψίαστους χρήστες μη ήπιας παρέμβασης εκφάνσεις ψυχικής τρέλας ή θέωση. Για το πρώτο δεν χρειάζεται να αναφερθώ, παρά αρκεί να πω ότι εντύπωσή μου είναι ότι ψυχίατροι (ίσως ψυχίατροι μυστικιστές) είναι εκείνοι οι οποίοι πραγματικά κάνουν το κουμάντο. Για το δεύτερο να πω ότι είναι θλιβερό και επικίνδυνο σε κάποιο απομακρυσμένο χωριουδάκι ή χειρότερα σε μια πόλη να δουν όλοι την ίδια οπτασία.
Μια πρόσφατη διαπίστωση σχετικά με την παρουσία υλικού (πιθανώς διασύνδεσης, ή τύπου διασύνδεσης μέσω της θέσης του ποδιού – αυτό το συνδέω με την αρχιτεκτονική του software η οποία είναι βασισμένη σε θεωρήσεις περί ‘βιοενέργειας΄ και σε σχετικές θεοσοφικές παραδόσεις) στο αριστερό πόδι μου συνέβη με τον ακόλουθο τρόπο. Ένα μεσημέρι βρισκόμουν στον 7ο όροφο ενός κτιρίου μέσω της εργασίας μου παράδοσης φαγητού. Τη στιγμή που πήγα να πάρω το ασανσέρ το τράβηξε κάποιος άλλος. Αμέσως πήρα τις σκάλες και κατέβαινα στις μύτες των ποδιών, εξαιτίας ενός κάλου που έχω στο πόδι και ο οποίος ήταν σε έξαρση και όπου δεν είχα προλάβει να τον κόψω. Παρατήρησα ότι η σκοτεινότητα η οποία περιβάλλει τη συναίσθησή μου δεν με ενοχλούσε σαν να μην υπήρχε. Σε ένα σκαλοπάτι έκανα κουτσό με το δεξί να πατάει και στο επόμενο σκαλί και λίγο πριν την προσγείωση ένιωσα κάτι σαν ελαφρό κάψιμο ή ηλεκτρισμό ενός πολύ μικρού σημείου, στο κέντρο του γονάτου και περίπου 2cm χαμηλότερα του κεντρικού σημείου της επιγονατίδας.
Στις 06/01/22, πριν 3 ημέρες, πήγα μια παραγγελία. Έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας ήταν κάπως σκοτεινά, με φως να υπάρχει μέσα από την πολυκατοικία. Στάθηκα στο θυροτηλέφωνο και το πάτησα. Όταν απάντησε πάτησε και άνοιξα την πόρτα. Τη στιγμή εκείνη έριξα μια ματιά στο χειρόγραφο φύλλο της τηλεφωνικής παραγγελίας. Το μάτι μου έπεσε μόνο στην τιμή, την οποία κοίταξα για λίγο, ίσως για 1″. Αμέσως με το κοίταγμα άκουσα την τιμή (7,30) και κάτι άλλο σαν «πε», ταυτόχρονα. Η 2η φωνή ήταν σε πιο χαμηλή ένταση και κάπως πιο αχνή. Ο όροφος στον οποίο πήγαινα ήταν ο πέμπτος. Η απόσταση ανάμεσα στο ΄5΄ πάνω αριστερά στο φύλλο και στην τιμή κάτω δεξιά ήταν 12cm (τη μέτρησα με μέτρο στο μαγαζί). Η απόσταση του φύλλου από τα μάτια μου ήταν στο μήκος ενός λυγισμένου χεριού με το φύλλο κοντά στην κοιλιά, το οποίο μετρώντας το υπέθεσα στα 35cm. Έπειτα του συμβάντος έκανα 2 αντικρουόμενες υποθέσεις: α) Ότι ανεξάρτητα από το που ανιχνεύτηκε ότι κοιτούσα, ειπώθηκε και το τι ήταν το πιο πιθανό να έχω κοιτάξει την ώρα εκείνη. Κατάλαβα, δε, ότι στη γυναίκα που είπε το «πε» και την κόψανε της άναψε να το πει, και ότι ίσως η αρμοδιότητά της ήταν να πει τον όροφο, β) Ότι το φάσμα προβλεπόμενης πιθανής όρασης, πιθανώς με παράλληλο άναμμα από το software των πιθανότερων σημείων όπου θα κοιτούσα, ήταν τουλάχιστον 12cm. Αργότερα πρόσεχα τους οφθαλμούς μου και υπέθεσα ότι κοιτώντας μακριά ίσως να είναι πιο δύσκολο να παρατηρηθεί το κέντρο της εστίασης γιατί η κίνηση του οφθαλμού για να αλλάξει το οπτικό θέμα είναι μικρότερη του όταν συμβαίνει σε κοντινές εστιάσεις.
Έχω κάνει την υπόθεση ότι το δεξί τουλάχιστον βλέφαρο συντελεί στο overall της δικής τους απόδοσης της δικής μου όρασης. Και πιο παλιά παρατήρησα (από τις εκδηλώσεις χρήστη προς επόπτη) ότι ίσως ορισμένες φορές η διάμετρος της από πάνω μου δικής τους όρασης να είναι πολύ μικρή – ίσως εξαιτίας βάθους πεδίου ή γιατί έτσι κεντράρουν κάποιο στοιχείο όπως στην ωχρά κιλήδα. Το γεγονός του ότι εικάζω πως έχω από το 1997 στην οπτική δυνατότητα με κάνει να υποθέσω ότι κάτω από τις ανάλογες συνθήκες (βράδυ και με απέναντι κόντρα φως) η βέλτιστη δυνατότητα για σήμερα είναι όπως αναφέρω στην προηγούμενη παράγραφο για την απόκλιση. Αυτό εγείρει ένα θέμα. Ότι μόνο με ‘ψάρωμα’ είναι δυνατή η διαπίστωση για ένα σημείο. Έχω παρατηρήσει ότι επίσης εφαρμόζουν την πρακτική να προτείνουν ένα σημείο όταν κάποιος κοιτάξει προς τα κάπου. Μια σκέψη για το άνω γεγονός είναι ότι ίσως πρόκειται για τρικ των επιστημόνων, οι οποίοι κανόνισαν το γεγονός ώστε επίσης να γελάνε με το ενδεχόμενο να το προσθέσω τώρα που γράφω την αναφορά. Παρόλα αυτά, κατά το παρελθόν έτυχε να ακούσω το παράπονο ότι το εύρος του πεδίου ήταν μικρό (σε διάμετρο), νιώθοντας σαν το παράπονο να ήταν προς τα εμένα αν και προοριζόταν για κάποιον άλλο – πιθανολογώ η συγκεκριμένη θέση χρήστη να βλέπει επακριβώς σαν από τα μάτια του υποκειμένου-θύματος.
Τον τελευταίο 1 με 2 μήνες παρατήρησα μια έντονη/τακτική μεθόδευση σφιξίματος του σαγονιού με ελαφρό τρίξιμο των πλαϊνών δοντιών. Ίσως πρόκειται για την απώθηση και επαν-έλξη ορισμένων μαγνητών. Δεν πιστεύω ότι συνδράμει σε κάποιο υπέρ-ουσιαστικό ερευνητικό συμπέρασμα. Παρά επιχειρεί να προσδώσει πίεση και ίσως μια εμφανισιακά τουλάχιστον παρακμή μου. Το αντιμετωπίζω με μια παιδική πιπίλα κατά τον ύπνο. Δεν γνωρίζω το πως επαυξάνουν πάνω μου αντί να μειώσουν, με πιθανό αποτέλεσμα τη δική μου μείωση αντιδράσεων. Μου φαίνεται ότι θα κρύβεται κάποια σκοπιμότητα από τη δική μου εξώθηση προς καταγραφή. Δεν νοώ απαξιωτική αδιαφορία με τόσους φορείς που το έχω ανακοινώσει μέχρι στιγμής και στο πλαίσιο να μην ειδωθούν ή να συνεχίσουν παντελώς απρόσκοπτα όπως πιθανώς ήταν κατά το 2013.
Ένα περιστατικό συνέβη μπροστά στη ντουλάπα θέρμανσης στο μαγαζί. Ο θερμός πίδακας αέρα ο οποίος έβγαινε από τις γρίλιες διέκοψε τη συνδεσιμότητα στο αριστερό αυτί όταν αυτό μπήκε μπροστά και έμεινε να το χτυπάει ο αέρας. Πιθανώς να ενδεικνύεται ο τύπος κύματος/σήματος ο οποίος εξέρχεται ή εισέρχεται στο αυτί. Το εφέ ήταν αίσθηση ξεμπουκώματος, αλλά όχι από τη δίοδο (όπως όταν είναι φραγμένη από νερό) αλλά κάπως πιο μέσα και λίγο πιο χαμηλά, σαν να εφαπτόταν με τους μύες του λαιμού ή τις φωνητικές χορδές και σαν να συνέβη χαλάρωση και σε εκείνο το σημείο. Η συνδεσιμότητα αποκτήθηκε έπειτα από ελάχιστα δευτερόλεπτα. [Ίσως κατά το 2013, σε μια περίοδο την οποία αναφέρω σε μια από τις αναφορές μου σχετικά με οραματώσεις πνευματικών χαρακτήρων, μια μέρα είδα έναν νεαρό άντρα ο οποίος διέσχιζε το δρόμο σε απόσταση 10-15m. Εγώ κάπως ειδοποιήθηκα να γυρίσω, γιατί είχα σχεδόν πλάτη στον άντρα και θα έφευγα προς την αντίθετη μεριά. Μόλις τον κοίταξα, όπου μπορούσα να τον δω μόνο από το πλάι, είδα κάτι να εξέχει από το αριστερό του αυτί. Ήταν κάτι σε χρώμα πορτοκαλί ηλεκτρίκ το οποίο έμοιαζε με ιππόκαμπο και το κεφάλι του ήταν κάπως διαφορετικό. Άκουσα ότι αυτός ήταν ο δαίμονας, και πριν προλάβω να το πολυσκεφτώ έβγαλα το (νοητό) τοξάκι, το οποίο είχα αποκτήσει κατά τις περιπλανήσεις, και τόξευσα τον δαίμονα. Βέλος να φεύγει δεν θυμάμαι αλλά η μορφή εξαφανίστηκε. Θυμάμαι ότι δεν ήθελα να μένω να κοιτάζω πολύ ώρα, με τον φόβο πιθανών επιμίξεων του τόσο μεγάλου πνευματικού επιπέδου που είχα τύχει.]
Όσο για το ήθος του software (των χειριστών κατά κύριο λόγο αλλά και αυτό δεν ‘γράφει’; ) να πω ότι έχω παρατηρήσει και δυνατότητα να υπάρχουν 2 θέματα να διαλέξεις, και αυτά να στριφογυρνάνε και να εναλλάσσουν θέσεις ώστε να μη δύναται να διαλεχτεί κάτι, λ.χ. μια πλάγια και μια μπροστινή όψη. Φανταστείτε τη δυνατότητα χρησιμοποιούμενη σε δικούς τους ανθρώπους οι οποίοι ξαφνικά έπεσαν σε δυσμένεια, πόσο βολικό θα ήταν κάτι τέτοιο ως άλλοθι, δηλαδή να υπάρχει μια αυτόματη ενέργεια κάτω από περιστάσεις για την οποία ένας εργοδότης ή προϊστάμενος δεν θα είχε και λόγο για το τι θα συμβεί (να τον πεις στο σπίτι μόνος σου βλάκα, λ.χ.). Φανταστείτε σε εμένα το άγνωστο θύμα το τι ασύστολα και με αίσθημα ήθους κάνουν, έχοντας πλέον συνηθίσει σε αυτή την οικία πλέον για εκείνους εγκληματική συμπεριφορά αλλά και κατάσταση.
Από παλιές γραφικές εμπειρίες έχω παρατηρήσει ότι στην πλατφόρμα οι κόμικ χαρακτήρες (δηλαδή όλοι οι χαρακτήρες, καθώς τα πάντα είναι σαν ένα τρισδιάστατο Flash παιχνίδι) δύναται να κουβαλάνε μαζί τους σάκο. Κάνοντας μια βραχεία υπόθεση (περιλαμβάνοντας τόσο συμπεριφορές και λόγια άλλων όσο και προς εμένα πληροφορίες/προτροπές σχετικά με θέσεις αντικειμένων – σημειώνω ότι ιδίως προς τους χρήστες τύπου ‘γ’) εικάζω το ακόλουθο. Ότι ορισμένα αντικείμενα κώδικα φυλάσσονται σε ορισμένο μέρος, όπως για παράδειγμα nukes, τα οποία ο χρήστης θα αφήσει πάνω σε κάποιον άλλο χρήστη και θα τα ενεργοποιήσει εκεί μη παίρνοντας τα μαζί πίσω, όπως και αντικείμενα όπως ίσως γάντια, δόρατα, κτλ. Δίνω 2 εκδοχές για το μέρος φύλαξης:
α) Το δίκτυο δεν συνοδεύεται από τα banks του αλλά τα εντοπίζει σε διάφορα σημεία τα οποία τα ονομάζω ‘σταθμούς’. Κάποιος χρήστης κάνει trigger στη σύναψη σύνδεσης για καταγραφή ή για λήψη μέσω εστίασης της προσοχής (ότι και αυτό να σημαίνει) σε κάποιο σχετικό μαγικό αντικείμενο. Τότε κάτι (άλλο) εκεί κοντά (λ.χ. ένα κομπολόι σε διπλανό διαμέρισμα ή ένα παιδικό παιχνίδι) συνάπτει τη σύνδεση με αυτή τη δυνατότητα δικτύου. Αναφέρω αυτή την περίπτωση καθώς έχω παρατηρήσει ότι το δίκτυο μάλλον είναι επαυξημένο (enhanced) σε ορισμένα σημεία ή ότι αδυνατεί σε άλλα σημεία, όπως και για το ότι για τις λειτουργίες σε έναν χρήστη (όπως οπτικά προγράμματα ή επαναληπτόμενη μουσική) θα πρέπει να πατηθεί το ‘ON’ (ή να βρίσκεται ενεργή η λειτουργία),
β) Τα πάντα κρατώνται στον αέρα με δέσμες δικτύου. Για την περίπτωση αυτή ακόμα δεν έχω καταλάβει ότι δεν με έχει προσεγγίσει ακόμα ένας φορέας επίσημα (πλην ενός βουλευτικού ο οποίος με ρώτησε κάτι).
Έχω παρατηρήσει ότι υπάρχει μια τάση για ώθηση του δεξιού ρουθουνιού για αναπνοή. Καθώς το πρόγραμμα έχει χτιστεί (πιστεύω επακριβώς και στις λεπτομέρειες) στις νοητικές εμπειρίες ορισμένων δασκάλων-εποπτών, οι σχετικοί στα αντικείμενα του μυστικιστικού και του πνευματιστικού χώρου θα είναι σε θέση να καταλάβουν. Από εδώ πηγάζει αυτό που λέω στις αναφορές μου. Ότι δηλαδή όχι μόνο όντως έχουν εφαρμοστεί περίεργες πρακτικές, αντί να ειπώνονται μόνο και να δείχνονται πλαστές, αλλά και γεγονότα έχουν προκληθεί στο πλαίσιο της αληθούς κατάδειξης. Σαφώς και (πιθανολογώ πως) θα μπορούσε τεχνικά να προσπελαστεί η αναπνοή από το αριστερό ρουθούνι, ενδεικνύοντας σε όποιους δύσμοιρους πλανεμένους γκουρού ότι όντως άλλαξε το ρουθούνι ενώ αυτό δεν έχει αλλάξει. Αυτό όμως θεωρώ ότι θεωρούν ότι θα ερχόταν σε σύγκρουση με τις όποιες υπνομάθειες έχουν ασκηθεί πάνω μου μέχρι στιγμής. [Μέσω συγκυρίας και ονειρικής προτροπής επιχειρούσα κατά το 2013 να στρέφω την προσοχή στο άνω μέσα σημείο της μύτης. Κατά τα βράδια σε ένα πάρκο όπου τα άκουγα και τα δοκίμαζα αυτά επίσης επιχειρούσα να αλλάξω το εκάστοτε ρουθούνι της αναπνοής. Θεωρώ ότι θα τα πηγαίνω αρκετά καλά στη συγκράτηση της αναπνοής στο αριστερό ρουθούνι, όποτε αυτό του δίνω σημασία, και πλέον δίχως το stress της δήθεν πνευμάτωσης].
Έχω παρατηρήσει ότι οι ερευνητές προσπαθούν να προκαλούν κάποιο stress εν γένει και όλη την ώρα. Πιθανώς αυτό να σχετίζεται με το τι το μάτι ή άλλο όργανο πράττει κατά το stress, το οποίο ίσως σχετίζεται είτε με τη δική τους διευκόλυνση αποκωδικοποίησης και απόδοσης (προτάσεις/suggestions), είτε με τη διευκόλυνση της οπτικής παρατήρησης (λ.χ. είναι ευκολότερο να παρακολουθήσει κανείς μια κινούμενη μπάλα σε έναν τρισδιάστατο χώρο παρά σε μια nirvana κατάσταση (όπου ίσως όλες οι οπτικές εικόνες να ‘σερβίρονται’ στην ευθεία και όπου η δοκιμή για παρατήρηση της μπάλας να προκαλούσε η ίδια stress)).
Έχω παρατηρήσει ότι ορισμένες φορές όπου παίζεται μουσική στα αυτιά μου (κάτι επαναληπτόμενο και συνήθως από τα όσα παίζω στην κιθάρα ή από γνωστά τραγούδια του ραδιοφώνου τα οποία έχω κατά τη μέρα ακούσει, αν και έχει τύχει να βάζουν άσχετη μουσική δίχως το άλλοθι της ακοής για τη μέρα εκείνη) αν σηκώσω διακριτικά το αριστερό πόδι η μουσική για λίγο σταματάει, όπως και επανέρχεται εάν το κατεβάσω διακριτικά.
Πρόσφατα παρατήρησα ότι ένας από τους χαρακτήρες ονομάζεται ‘αφέτης’. Ο αφέτης είναι ο εκκινητής, και σήμερα ονομάζουμε με τη λέξη αυτή τους κατόχους του πιστολιού εκκίνησης κατά τους αγώνες δρόμου στίβου. Ο αφέτης πιθανώς να ονομάστηκε έτσι από κάποιον προϊστάμενο. Εν γένει, ο χαρακτήρας που είδα ότι είπαν αφέτη είναι εκείνος που στη σχετική αναφορά μου ονομάζω ως ‘σκέψη’ – ένα κεφάλι πουλιού με φτερά πλατιά και από το πλάι σαν από τα αυτιά, όπου υποτίθεται ότι αυτό είναι ο θεός, τον οποίο δεν πρέπει και να πολύ-κοιτάς. Γενικά έχω παρατηρήσει ότι εάν κοιτάς κάτι για αρκετή ώρα εκείνο χάνεται, ειδικά αν το κοιτάς όχι με νυσταγμένο πειθήνιο βλέμμα αλλά κάπως θαρραλέα. Ο φόβιος σεβασμός θεωρώ ότι είναι προϋπόθεση για την αρμονική λειτουργία του συστήματος, πιθανώς και εξαιτίας της πολύ βραχυπρόθεσμης εμφάνισης των γραφικών στοιχείων, μάλλον με σκοπό τη συγκάλυψη οπτικών ατελειών και την ενθύμηση κανονικού γραφικού περιβάλλοντος που όλοι έχουμε συναντήσει σε H/Y.
Γ. ΧΡΗΣΤΕΣ
Πιστεύω ότι υπάρχουν 4 τουλάχιστον τύποι χρηστών.
α. Εκείνος που δεν θα το μάθει ποτέ, και ο οποίος αντιμετωπίζει τα (μετρημένα για τον ίδιο συνειδητά να αντιληφθεί) φαινόμενα ως ιδέες και εμπνεύσεις.
β. Εκείνος που γνωρίζει τι έχει πάνω του.
γ. Εκείνος που θα το αντιμετωπίσει ως έκφανση ψυχικής πάθησης ή ως είτε επίκτητη είτε ακούσια ανεταμένη αντίληψη του θείου.
δ. Εκείνος που ξέρει ότι κάτι έχει πάνω του, δίχως επίγνωση του όλου τεχνητού συστήματος. Και πως ανατείνει κάτι σε εκείνον μέσω ίσως κάποιας δόνησης ή απαλών δυσπαρατήρητων ήχων στα αυτιά.
Υποθέτω τη χρήση συμβολικών αντικειμένων ή κρυστάλλων, τελετουργική (της πνευματικής συνένωσης και της τηλεπάθειας) ερωτική επαφή ή άλλες τελετές και διαδικασίες, μελέτη κειμένων, και σχετικές διαδικασίες συντέλεσης σχετικού ψυχισμού για πρόσδοση της πεποίθησης μιας πνευματικής εξέλιξης.
Μου φαίνεται πολύ φυσική η πεποίθηση για έναν χρήστη για το ότι ένα κειμενάκι που στα γρήγορα διάβασε προέρχεται από τον πνευματικό κόσμο, μέσω μιας διαδικασίας για την οποία ήδη έχει ακούσει στο παρελθόν και αποδεχτεί ως πιθανή και επικρατούσα. Αυτό που πιστεύω ότι είναι η ουσία της ψύχωσης είναι ότι ο υποτιθέμενος άγγελός μου (τον οποίο είτε πάντα βλέπω είτε ανά τις περιστάσεις συναντώ στο ψηφιακό περιβάλλον-πλατφόρμα) φεύγει ή κάποιος μου τον δανείζεται. Όταν αυτό συμβεί κάτι άλλο (ένα τερατουργηματάκι, κατά κύριο λόγο) παίρνει τη θέση του αγγέλου μου και ωθεί ή προστατεύει τις εντυπώσεις του νου στο παραμυθένιο αυτό περιβάλλον. Έχω ακούσει κάποιες έννοιες, όπως για το ότι θα πάνε όλοι μαζί σε κάποιο ξέφωτο όταν πλέον (είναι η ώρα να) αφήσουν αυτή ζωή. Εκεί θα ζήσουν για πάντα παρέα του δαίμονα τον οποίο εξυπηρετούσαν τόσο διάστημα, έτσι και δεν κάνει να λένε ψέματα στον δαίμονα (Οι εξυπηρετήσεις περιλάμβαναν και τελετές όπου κάποιος έβλεπε στον οπτικό ορίζοντα του ένα κυκλάκι όπου μπορούσε να βάλει τη γλώσσα ως ότι συμφωνεί.). Το «για πάντα» θα ήταν δυνατό γιατί θα πάγωναν τα σώματά τους σε κάποιο αποκτημένο περιβάλλον ειδικά για τους εκλεκτούς, όπου με παγωμένα τα σώματά τους θα ζούσαν για πάντα μέσα στο software, προσπερνώντας τον ύφαλο του συμβατικού θανάτου.
Οι χρήστες του (β) όσο και του (δ) τύπου έχουν μυηθεί για μια multilevel πνευματική κατάταξη στην οποία συμμετέχουν και κατά την οποία έχουν υπεροχή έναντι εκείνων είναι χαμηλότερου επιπέδου. Το σύστημα δίνει το δικαίωμα σε κάποιον να σταθεί έναντι ενός άλλου ατόμου και να είναι δυνατό να του προκαλέσει καταστάσεις όπως πονοκέφαλο σαν από κακό μάτι, τάσεις εμετού, ή πόνο και τσίμπημα σε συγκεκριμένα διάφορα σημεία του σώματος. Επίσης μπορεί να του προκαλέσει προτροπές (κατευθυνόμενες σκέψεις).Ο μηχανισμός στο σώμα του ενός λαμβάνει την εντολή από τον μηχανισμό του άλλου, μέσω όποιας ενδιάμεσης τεχνικής κατάστασης, και προσπαθεί να το εφαρμόσει πάνω στο σώμα του πρώτου. Παλιά το λέγανε αυτό ως «φτύνω» και συνέβαινε από άτομα τα οποία πίστευαν ότι παγάνιζαν.
Δ. ΣΚΕΨΕΙΣ
Η δημιουργία σκέψεων γίνεται μέσω της εισαγωγής προ-ερεθισμάτων. Πρώτα εισάγεται η ιδέα/σκέψη ώστε ο εαυτός να έχει ξανακούσει, σε πολύ χαμηλές εντάσεις μη αντιληπτές. Και έπειτα (λ.χ. μετά από 4″) έρχεται μια πιο ηχηρή πρόταση η οποία είναι αντιληπτή. Με λίγα λόγια χρησιμοποιούν το φαινόμενο dejavu για το οποίο λέγεται ότι προκαλείται επειδή το ένα μάτι λαμβάνει μια εικόνα κλάσματα του δευτερολέπτου πιο πριν από το άλλο μάτι και ώστε όταν έρχεται όλη η εικόνα στον αντιληπτό εαυτό, αυτή να φαντάζει κάπως γνωστή. Περεταίρω, χρησιμοποιείται το ακουστικό σύστημα για να προφέρει απαντήσεις, στις δικές τους ερωτήσεις. Έτσι συγχέεται ο εαυτός με το ότι κάπου εκεί βρίσκεται και η δική του σκέψη, ενώ με ηλεκτρισμό (ή με όποιο τεχνητό τρόπο) παρεμποδίζεται συγκεκριμένος τύπος σκέψεων (πιθανώς με ενόχληση του τμήματος εγκεφάλου στο οποίο συμβαίνουν συνειδητές εγκεφαλικές λειτουργίες).
Έχω την εντύπωση ότι οι χειριστές δυστυχώς έχουν την πεποίθηση ότι ότι και να λένε ο χρήστης συνειδητά ή ασυνείδητα το κρίνει. Αυτό και μελετάνε επίσης. Κατά τη μελέτη διερευνούνται στοιχεία όπως η κίνηση του οφθαλμού, του βλεφάρου, της αναπνοής και άλλων λειτουργιών. Αυτό σημαίνει ότι πλέον δεν έχω το stress να απαντήσω ούτε και το άγχος του όποιου χαρακτηρισμού (υπάρχει κατά το παρελθόν η έννοια δημιουργίας τύψεων). Έχοντας όμως κατά νου το μοτίβο ότι όλοι αντιδρούν με αυτό τον τρόπο, πιθανώς να αμέλησαν για το ότι κάποιος ο οποίος δεν τους αναγνωρίζει ως εξουσία, ή δεν τους εμπιστεύεται πλέον, ή τους έχει καταλάβει ότι πρόκειται για μικροφωνάκι και όχι για τη θεία φωνή, να εμφανίζει άλλες εκφάνσεις από εκείνες τις οποίες ανέμεναν, λ.χ. ντροπή. Είναι διαφορετική ή επίδραση του συνόλου του Εγώ. Και όπως κάποιος ιερέας κατά τη βάφτιση, όπου το παιδάκι που δεν κλαίει μένει λίγο ακόμα μέσα στην κολυμπήθρα μέχρι να του συμβεί, έτσι και αυτοί, είτε πατάνε μέχρι να λ.χ. δακρύσεις, είτε άλλοι που και αυτών τον ψυχισμό τον μελετάνε πατάνε νοητά (με αυτόν τον αυτοματοποιημένο πνευματισμό που περιγράφω πιο πάνω) λόγου χάρη καθώς δεν τους ‘βγαίνουν’ τα ταρώ (τα οποία λ.χ. είπαν «έγνοιες» για τη μέρα ενώ εγώ είμαι χαμογελαστός και ανέμελος σήμερα).
Ένα κύριο χαρακτηριστικό είναι η πρόληψη της σκέψης. Δηλαδή η επιτυχημένη μαντική μέσω επιτυχημένης προ-εντρύφισης. Αυτό το χαρακτηριστικό λειτουργεί πιο πετυχημένα όσο το υποκείμενο της έρευνας (το θύμα) έχει μελετηθεί ώστε ο ερευνητής ή ο εισηγητής σκέψης να προβλέπει με επιτυχία τις κινήσεις του ατόμου-υποκειμένου στη μελέτη (λ.χ. αν το άτομο πάει να βάλει κάλτσες, ήδη να του έχουν πει για κόκκινες κάλτσες ώστε τη στιγμή που ανοίξει το συρτάρι για να πάρει, τη στιγμή εκείνη να φανταστεί και για τις κάλτσες του Αγιοβασίλη).
Εμένα με μελετάνε τουλάχιστον από το 1996 ή 1997 (έχω στις αναφορές μου ενδεικτικό της ημερομηνίας γεγονός – όπως και στα μηνύματα στο Facebook μεταξύ λογαριασμών μου και αναφορές σε άλλα γεγονότα), ώστε έχουν μια άριστη επίγνωση της συμπεριφοράς και των συνηθειών μου. Πιστεύω ότι για ορισμένα επικεφαλής άτομα της ομάδας η οποία κάνει έρευνα, αν αναγκαστούν να αλλάξουν υποκείμενο τότε να πρέπει να κοπιάσουν αρκετά και με αναμονή ετών ώστε να κατορθώσουν την ίδια θέση την οποία έχουν τώρα με εμένα.
Για το πως μαντεύουν τη σκέψη μου, έχω καταλάβει ότι μετράνε τις αξίες (τους φθόγγους) που με κάποιον τρόπο εκδηλώνω, όταν σκέφτομαι μέσω κάποιου ερεθίσματος και ως νοητή απάντηση. Αυτό συμβαίνει με ήχο από αέρα μέσα στο στομάχι ή κάπου εκεί, και ανιχνεύεται μέσω νανο-μικροφώνου κοντά στο σημείο. Περεταίρω, η διαδικασία (Το σφίξιμο έκφρασης μέσα στο στομάχι ή το λαιμό – πιθανώς μέσω κάποιου trigger όπου πίεση από κάποιου τύπου δέσμη όπως ηλεκτρισμό ή παλμό. Σε κάποια στιγμή των σκέψεων υπάρχει έντονη διαφωνία από τον εαυτό σε αυτά που συναισθάνεται και σφίγγεται ώστε να εκφέρει τη δική του άποψη υπερβαίνοντας των τεχνητών παρεμβάσεων. Η κατάσταση έχω την εντύπωση ότι καλλιεργήθηκε κατά τον ύπνο, όπου με πρακτικές όπως πρόκληση πόνου ή δυσχέρεια στην αναπνοή, αλλά και με παράλληλη εφαρμογή θεωρήσεων όπως το κράτημα του αντίχειρα και κάποιου δαχτύλου ενωμένα – όπου το πρωί τα δάχτυλα συναντιούνταν μόνα τους ασυναίσθητα.) επαναλαμβάνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα έντονα ώστε να τους δίνω σημασία ώστε και να αντιλαμβάνομαι το τι εννοούν.
Ένα χαρακτηριστικό του συστήματος είναι ότι διακόπτει εκείνη τη σκέψη την οποία δεν κατορθώθηκε να την προβλέψουν. Είτε γιατί δοκιμάζουν ανεπιτυχώς, ότι αυτό και να σημαίνει και ότι και να περιλαμβάνει, είτε γιατί κάποιος εκείνη τη στιγμή έχει κάτι να πει ή να δείξει. Για να προκληθεί παρέμβαση στη σκέψη συμβαίνει μια προβολή διάφανης εικόνας στο μάτι, η οποία ενοχλεί την αρχική σκέψη (εάν πρόκειται για μια σκέψη σαν εικόνα, για μια φαντασίωση) και διακόπτει τη λειτουργία της εισβάλοντας σαν σφήνα.
Ε. ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Οι αναφορές σε αντικείμενα δεν αποτελούν καταγραφές μετρήσεων, παρά συμπεράσματα των παρατηρήσεών μου επαναλαμβανόμενων συμπεριφορών και μοτίβων, από το 2011 και με εντατικοποίηση το 2013 (αναφέρω για την περίοδο θέωσης στην αναφορά Facts1).Ο λόγος που τις συντάσσω είναι η εκμυστήρευση πιθανών στοιχείων και επιστημονικής μελέτης, με στόχο τη διακοπή της διεξαγωγής της. Κατά κύριο λόγο στόχος μου είναι η διακοπή του μικροφωνικού hum που ακούω και το οποίο είναι τεχνικό προϊόν (δείτε στις αναφορές μου σχετικό γεγονός), παράλληλα με την ευκαιρία που παρουσιάζεται για ενημέρωση προς τρίτους. Η οποία έχει προκύψει από τη δική τους επιμονή και από τη δική μου ανάγκη κάτι να αλλάξει – έχοντας σαν γνώμονα ότι μια πρώτιστη επίθεση την οποία δέχεται ο οργανισμός είναι του φόβου για την ψυχή του, από ή σε αυτό το τεχνικά δημιουργούμενο αστρικό περιβάλλον. Αυτός ο φόβος πλέον σε εμένα δεν υπάρχει. Το τι υπάρχει είναι μια προσωπική υπόθεση. Αν ήταν τα πράγματα διαφορετικά, λ.χ. αν είχαν πει «εξωγήινοι είμαστε, τώρα φεύγουμε», πιθανώς να μην ήθελα να το πω σε κανέναν.
20 Ιανουαρίου 2022
Χωρίς κατηγορία
REPORT part5 – Awkward insidents – in greek language
Περιστατικό πριν μια εικοσαετία
Κατά το 4ο έτος των σπουδών μου (1999) στη Μεγάλη Βρετανία στο Σαουθάμπτον, ένα πρωί ξύπνησα και ενθυμούμουν μια εικόνα σαν φωτογραφία από όνειρο. Η εικόνα ήταν ενός stealth αεροπλάνου το οποίο ήταν τριγωνικό και μαύρο. Την επόμενη ή τη μεθεπόμενη ημέρα, αν και έχω την εντύπωση ότι επρόκειτο για την επόμενη του ονείρου ημέρα, έφτασα στο αεροδρόμιο από όπου θα επέστρεφα για διακοπές στην Ελλάδα, πιθανώς για τις πασχαλινές. Στο αεροπλάνο ζήτησα για να διαβάσω μια ελληνική εφημερίδα, κάτι που συνήθιζα να κάνω κατά τις πτήσεις. Για έκπληξή μου, η ίδια ακριβώς εικόνα του αεροπλάνου υπήρχε σε ένα άρθρο έχω την εντύπωση της εφημερίδας “Έθνος”, μια κοντινή εικόνα του αεροπλάνου στον αέρα και από το πλάι. Θυμάμαι πως δεν ζήτησα άλλη εφημερίδα, από τις δυο-τρεις διαθέσιμες, ώστε να διαπιστώσω το αν υπήρχε η ίδια εικόνα και σε εκείνες, άλλωστε γιατί να το έκανα; Καθώς σήμερα έχω κατανοήσει και βιώσει ότι κατά το σύνολο πρόκειται για ένα πείραμα, πιθανώς υλικών και διαπιστώσεων, τότε αυτό το περιστατικό ίσως να ενδεικνύει ότι το πείραμα/project βρίσκεται σε λειτουργία ήδη από εκείνο τον καιρό. Σε σχέση με εκείνη την ημέρα θα πρέπει να παραδεχτώ ότι βρέθηκα έκπληκτος από το περιστατικό, το οποίο επίσης μού προσέφερε μια φιλοσοφικού περιεχομένου εικασία σχετικά με την πιθανότητα της σπάνιας/περιστασιακής εμφάνισης του μέλλοντος σε όνειρα του ανθρώπου. Για το όνειρο και το περιστατικό θυμάμαι ότι είχα μιλήσει σε φίλους τόσο στην Αγγλία όσο και στην Ελλάδα. Σε σχέση με την υπόθεση που κάνω για τους κατόχους (εννοώντας τους λήπτες αποφάσεων) του πειράματος χρειάζεται να πω ότι δεν πιστεύω ότι πρόκειται για εντοπίτες της χώρας εκείνης, αλλά ένα περιστατικό κατά την προετοιμασία μου στην χώρα μου (foundation) μού ενέδειξε μια πιθανή άλλη ευρωπαϊκή προέλευση, την οποία συζήτηση με συμμαθητή μου θα απεκάλυπτα προφορικά σε οποία ζήτηση.
2. Περιστατικό με τους οφθαλμούς
Τα ξημερώματα της Κυριακής των Βαΐων 2020 ήμουν στο δωμάτιό μου και με τη συνήθη όχληση δεδομένων, οπότε κοντοστάθηκα σε μια από τις ενεργοποιητικές πληροφορίες (triggering feedback) – αν και εν γένει επιθυμώ να μη συμμετέχω αλλά και αν δυνατό να μην εμφανίζω σωματικές προδοτικές εκφάνσεις.
Οφείλω να πω ότι έχω παρατηρήσει ότι όταν μια ερώτηση υποτεθεί, τότε κάπου προβάλλονται και ορισμένες σχετικές απαντήσεις, τις οποίες ο συνειδητός εαυτός δεν είναι σε θέση να παρατηρήσει. Αυτό είναι ένα συμπέρασμα το οποίο προέκυψε από παρατηρήσεις χρόνων αδιάλειπτης χρήσης εναντίον μου, καθώς και από ενίοτε παράπονο για το ότι μάλλον «σκέφτεται (σκέφτομαι) κάτι άλλο» και σχετική ενημέρωσή μου με σκοπό την αποδοχή και τη συμμόρφωση στη συμπεριφορά και τη διευκόλυνση της εργασίας τους (και της βάρδιας τους, κατά συνέπεια).
Τη νύχτα εκείνη μια σειρά σκέψεων προήλθε από μια πρόσφατη αναζήτηση στο διαδίκτυο σχετικά με το RF μικροτσιπ και τα σχετικά ραδιοκύματα. Μια σκέψη η οποία προερχόταν από πληροφορίες στο πλήθος των σελίδων που ανέγνωσα ήταν να περικλυθώ με barcodes, ώστε η όποια λήψη να παρενοχλείται από την ύπαρξη και ανάγνωση των barcode που θα έκοβα από προϊόντα. Με την ολοκλήρωση της φαντασμιακής σκέψης σηκώθηκα όρθιος και κρατώντας ένα πακέτο σιγαρέτων πάνω από το κεφάλι μου έκανα μια-δυο βόλτες στο δωμάτιο. Και άκουσα (όπως πάντα σε χαμηλή ένταση, μέσα στα αυτία μου) μια κάπως οχλημένη φωνή να λέει «τίποτα δεν θα γίνει, μην το ξανακάνεις αυτό». Τότε, ενώ ήδη είχα κατεβάσει το χέρι μου, σήκωσα το πακέτο πάνω από το κεφάλι μου. Πριν το χέρι να τεντωθεί ψηλά ένιωσα ένα κάψιμο σαν τσίμπημα στο αριστερό μέρος του αριστερού οφθαλμού, το οποίο ήταν οξύ και ο πόνος δεν περνούσε. Η αίσθηση ήταν σαν κάποιο αντικείμενο να είχε εισέλθει στο μάτι και το γρατσουνούσε. Η ώρα ήταν 3 με 4 το πρωί.
Έκανα υπομονή ως περίπου στις 6, όπου πήγα στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας. Εκεί με είδε ένας νεαρός οφθαλμίατρος. Κατά την εξέταση ο γιατρός με μια μακρυά μπαντονέτα σκάλισε παίζοντας λίγο το μάτι μου στο σημείο του γρατσουνίσματος και το γρατσούνισμα σταμάτησε. Είπε ότι είχα κάποιον ερεθισμό που δεν διαφαινόταν από τι προερχόταν, και μου έβαλε κάποιες σταγόνες στα μάτια. Από το γεγονός ότι το μάτι σκαλίστηκε λίγο ώστε ο πόνος γρατσουνίσματος να σταματήσει με έκανε να προβληματιστώ ελαφρώς καθώς ο γιατρός δεν είπε ότι ο φακός μου έφυγε από τη θέση του, και καθώς τυχαίνει να είχα φακούς επαφής κατά το παρελθόν και γνωρίζω πως είναι η λαθεμένη τοποθέτηση και η ανακούφιση από την διόρθωση. Αλλά δεν έδειξα ή είπα κάτι.
Στη συνέχεια πήγαμε στο διπλανό δωμάτιο όπου έβαλα το κεφάλι σε ένα μηχάνημα. Εκεί δέχτηκα λάμψεις φωτός μια φορά και στα δυο μάτια, σαν φλάς φωτογραφίας. Ο γιατρός είπε ότι ήθελε να δει το μέσα του ματιού μου και αν όλα καλά εκεί, κάτι που δέχτηκα με ανακούφιση καθώς δέχτηκα ότι αν και θα κατάλαβε τι ήταν θα ήθελε να αποκτήσει διαπίστωση του όλου μηχανισμού. Στη συνέχεια μου έβαλε ακόμα μερικές σταγόνες, αν θυμάμαι καλά, και ένα κόκκινο υγρό σαν βάμα. Το βάμμα με έκανε να βλέπω τα πάντα πορτοκαλί, ενώ ο γιατρός είπε ότι ήταν φυσιολογικό και πως η χρωμμάτωση της όρασης θα παρέμενε για περίπου μισή ώρα. Αν θυμάμαι καλά μου έφυγε έπειτα από τουλάχιστον δυο ώρες υποχωρώντας σταδιακά.
Την πράξη, δηλαδή τη φωτογραφία/ακτινογραφία την έκανα δυο φορές. Έπειτα της πρώτης φοράς των λάμψεων είχα δυο κάπως ανεξήγητες οπτικές εμπειρίες. Η δεύτερη ήταν η εντύπωση καμπυλότητας στα πλάγια και στα κάτω της όρασης, δηλαδή κοιτώντας κάτω δίχως να στραφεί το κεφάλι παρατηρούσα ότι οι άκρες ανέβαιναν προς τα πάνω, σαν να διαθλώταν η εικόνα του περιβάλλοντος. Η πρώτη έχει να κάνει με μια γυναίκα η οποία πέρασε έξω από την πόρτα, η οποία ήταν μισόκλειστη. Από το άνοιγμα της πόρτας υπολόγισα ότι θα έπρεπε να είχα διακρίνει μισό μόνο βήμα της γυναίκας, αλλά είδα (κοιτώντας με το δεξί μάτι μόνο) δυόμιση, κοιτώντας ευθεία μπροστά μου όπως μου είχε ζητηθεί.
Κάτι επίσης το παράδοξο είναι ότι η γυναίκα είχα την εντύπωση ότι περπατάει για λίγα μόνο δευτερόλεπτα ώς που να τη δω στην πόρτα, ερχόμενη από τα αριστερά. Ομως το ιατρείο βρισκόταν «πλάτη» στο τέλος του διαδρόμου και το δωμάτιο με το μηχάνημα ακριβώς δίπλα δεξιά κάθετα της πόρτας του ιατρείου. Έχω την εντύπωση ότι καθώς πήγαμε στο άλλο δωμάτιο η πόρτα του ιατρείου έμεινε ανοιχτή. Όμως δεν άκουσα ή είδα κάποιον να περνάει μέσα, ενώ μόνο τον άκουσα να βγαίνει, έπειτα από περίπου ένα πεντάλεπτο από τη στιγμή που αφήσαμε το ιατρείο για το διπλανό δωμάτιο, και ενώ πριν δεν υπήρχε κανένας άλλος στο ιατρείο. Πρόσεξα ότι η γυναίκα ήταν κάπως ψηλή, άνω των 165 με 170cm, με μαλλιά ίσως ξανθά ή καστανά, καλλίγραμμη και με φούστα ως το γόνατο και κάπως σχετικά ηχηρό παπούτσι.
Μετά το βάμα ή έπειτα της δεύτερης φωτογραφίας δεν μπορούσα να εστιάσω. Δεν θυμάμαι τι είπε ο γιατρός σχετικά αλλά ίσως να είπε για το μισάωρο που ανέφερα πιο πάνω, αν και δεν συγκράτησα τι ακριβώς είπε για την εστίαση, παρά μόνο ότι θα έπρεπε να μην φοβάμαι και ότι ήταν παροδικό. Παρόλα αυτά μου είπε ότι αν αντιμετώπιζα κάποια προβλήματα να πήγαινα πάλι το επόμενο ή το μεθεπόμενο βράδυ όπου θα είχε βάρδια, κάτι που έπραξα. Παρόλα αυτά μια νεαρή γιατρός ήταν στη θέση του, η οποία δεν τον γνώριζε ή δεν κατάλαβε ποιόν εννοούσα ή δεν ήθελε να μου πει. Συγκυριακά το βράδυ εκείνο εισήλθα από την είσοδο της αυλής στο κτίριο του ιατρείου ώστε να συναντήσω τη γιατρό. Αργότερα, στην είσοδο του νοσοκομείου δεν με δέχτηκαν για επίσκεψη καθώς δεν θεώρησαν ότι πρόκειται για επείγον περιστατικό, αν και τους εξήγησα ότι με την προτροπή του γιατρού βρέθηκα εκεί και μόνο για μια προληπτικών λόγων εικόνα του της κατάστασης καθώς εκείνος ήταν που είχε συνέχεια. Δυστυχώς δεν είχα ρωτήσει το όνομα του γιατρού, ώστε και για να μην το έχω στη μνήμη μου ή να μην είχε περάσει ηχητικά από τα αυτιά μου.
Με το που τελείωσε η εξέταση θυμάμαι ότι ένιωθα κάπως στα χαμένα προσπαθώντας να ανακαλώ, όσο πιο ήπια κατόρθωνα, την εντύπωση με τη γυναίκα, όπως και να παρατηρώ το πως συναισθάνομαι με τους φακούς και εν γένει με την όρασή μου.
Έφυγα προσεκτικά με το μηχανάκι μου ενώ δεν εστίαζα κανονικά, περίπου μετά τις 7 το πρωί ενώ ο δρόμος ήταν πλήρως άδειος. Στο σπίτι έκανα ένα μπάνιο βιαστικά και μέσα σε 15 με 20 λεπτά είχα φύγει, ενώ ακόμα δεν γινόταν να εστιάσω, αν και ένιωθα να συμβαίνει κάποια βελτίωση η οποία χάθηκε, δηλαδή επανήλθε η αρχική αδυναμία, μόλις έφυγα από το σπίτι. Όδευσα ως την άλλη άκρη του τετραγώνου, στην οδό Αβέρωφ, όπου πήγα στη φίλη μου που πριν λίγους μήνες είχαμε έρθει κοντά και καθώς η οποία ξυπνάει πολύ νωρίς. Εκεί της εξήγησα το τι έγινε. Κατά την παραμονή μου εκεί ένιωθα μια ένταση στους οφθαλμούς, σαν κάτι (μια αίσθηση ακουμπήματος) να προσπαθεί να πετύχει ένα πολύ μικρό συγκεκριμένο σημείο στο μάτι, σαν να προσπαθούσε χειροκίνητα να μου εστιάζει σωστά κάθε τι που κοιτούσα, ενώ εγώ έκανα ελαφρές κινήσεις ώστε να μην το κατορθώσει. Κάποια στιγμή και μέσα σε εύθυμη διάθεση, η κοπέλα μού έδωσε έναν τσόχινο σκούφο με κοτσίδες πλαϊνές και μόλις το φόρεσα αυτόματα επανήλθε η εστίαση κανονικά. Έβγαλα τον σκούφο έπειτα από σχεδόν 10 δευτερόλεπτα, ενώ το ζήτημα επανήλθε πολύ ελάχιστα.
Για την εμπειρία μου αυτή δεν έχω γράψει σε κάποιον, όπως και δεν το έχω πει με δυνατή φωνή του αέρα, όπως συνήθιζα με λεπτομέρειες να περιγράφω τις εκφάνσεις τις οποίες παρατηρούσα, αλλά και συνήθως τα χυδαία αλλά και ορισμένες φορές τα βλακώδη λόγια όπως και ονομασίες (εκφωνήσεις προσκλήσεων για συμμετοχή), μήπως υπάρχει κάποιος ο οποίος τυχαίνει να ακούει ή να έχει πρόσβαση στο ψηφιακό σύστημα, ώστε αν δεν ξέρει τι συνέβη να το ακούσει ή αν αναζητά ποιός είπε τι να έχει μια ευκολότερη προσπάθεια αναζήτησης και προβλέψεων ανάμεσα στην τόση συνοδευτική σαβούρα η οποία ίσως να συγκαλύπτει την κεντρική φράση ή λόγο, ή για τις περιπτώσεις μισών λέξεων κειμένων κατά τις προσπάθειες αποκωδικοποίησης.
3. Περιστατικό με φλερ στα μάτια
Περίπου το 2010 σε ένα χωριό ένα βράδυ βρισκόμουν σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, σε ένα περιβάλλον δίχως φώτα γύρω από το σπίτι. Στο διπλανό δωμάτιο βρισκόταν η φίλη μου η οποία είχε το φως αναμμένο και που μόλις είχε κάνει μπάνιο. Κάποια στιγμή η κοπέλα εισήλθε στο σαλόνι, όπου καθόμουν πιθανώς με το φως του τζακιού, και αφού εισήλθε έκλεισε την πόρτα πίσω της αφήνοντας μια χαραμάδα. Τότε διέκρινα μια βαθυκόκκινη καμπύλη γραμμή σαν εκείνη ενός φωτογραφικού φακού, η οποία εμφανίστηκε 20 με 30 εκατοστά αριστερά των μεντεσέδων της πόρτας, για 2 με 3 δευτερόλεπτα, και η οποία γραμμή αποτελούσε ένα κάθετο ημικύκλιο το οποίο έχω την εντύπωση ότι είχε την καμπύλη προς τα έξω (αριστερά).
4. Περιστατικό με φωτογραφίες
Το καλοκαίρι 2019 εργαζόμουν σε ένα καφέ στο πάρκο του σταθμού των τρένων. Ένα μεσημέρι έπινα καφέ σε ένα από τα για την ώρα άδεια τραπέζια στην πλατεία, ενώ υπήρχε μόνο μια παρέα στην αυλή του καταστήματος. Εκείνη τη μέρα είχα πάρει την DSLR φωτογραφική μηχανή μαζί μου με σκοπό να βγάλω διάφορες φωτογραφίες στο πάρκο. Έβγαλα περίπου 30 της πλατείας του μαγαζιού, το οποίο είχε ιδιαίτερες ξύλινες καρέκλες με μια μουσική νότα να διακοσμεί τις πλάτες τους και ένα ανθοδοχείο να διακοσμεί το κάθε επίσης κομψό τραπεζάκι. Τη μέρα εκείνη θυμάμαι έβγαλα και μια φωτογραφία μιας κοπέλας η οποία περνούσε, αλλά με αρκετό χρόνο έκθεσης, οπότε έλαβα ένα αποτέλεσμα όχι απεικόνισης αλλά πιο αφηρημένο, και καθώς δεν κοιτούσα όταν την έβγαζα αλλά απλώς σημάδεψα στην τύχη. Την ώρα εκείνη άκουσα στα αυτιά μου “τι κάνεις;” με έναν επιτακτικό τόνο. Έπειτα από περίπου 2 εβδομάδες η σειρά των φωτογραφιών δεν υπήρχε στην κάρτα αλλά είχε σβηστεί δίχως να ξέρω το πώς αυτό έγινε και δίχως οι γονείς μου να κατέχουν τη γνώση χρήσης της μηχανής.
20 Ιανουαρίου 2022
Χωρίς κατηγορία
REPORT part4- Facts2 – in greek language
5. Περιστατικό με λεωφορείο από Τρίκαλα
Το 2010 ή το 2011 επέστρεφα από τα Τρίκαλα μόνος με λεωφορείο. Στα Τρίκαλα διέμενα τακτικά τον καιρό εκείνο με την κοπέλα μου της οποίας αποτελεί τον τόπο καταγωγής. Κατά τη διαδρομή κοιτούσα έξω με αφηρημένο βλέμμα. Κάποια στιγμή ένιωσα ένα έντονο φύσημα στα αυτιά και κάπως διαφοροποιήθηκε η αίσθηση της όρασης, η οποία είχε γίνει κάπως πιο φωτεινή ή πιο έντονη (σήμερα θα παρατηρήσω ότι μάλλον έγινε πιο κίτρινη με κάπως περισσότερη αντίθεση-contrast). Αμέσως απέκτησα προσοχή για το έξω περιβάλλον και αναρωτήθηκα το που ήμασταν, ενώ βρισκόμασταν 1-2 λεπτά πριν την ταμπέλα όπου γράφει «Λάρισα».
6. Περιστατικό με σπασμένο τζάμι στο πατρικό σπίτι
Περίπου το 2014 πέρασα δίπλα από ένα κάδρο διαστάσεων περίπου 1,2mΧ1,2m, το οποίο έχει ένα βαρύ γυάλινο τζάμι και το οποίο βρισκόταν στη θέση του για περισσότερο από δεκαετία, και το οποίο είχε μέσα φωτογραφίες από την επαγγελματική καριέρα του πατέρα μου ως ποδοσφαιριστής και ως προπονητής ποδοσφαίρου. Με το που βρέθηκα δίπλα άκουσα ένα δυνατό κρακ και ένα κομμάτι του τζαμιού σε κυκλικό σχήμα έσπασε και αποκολλήθηκε από το τζάμι, το οποίο υπόλοιπο τζάμι ως σήμερα παραμένει στη θέση του ανέπαφο. Το κομμάτι αποτελούσε ένα ημικύκλιο με ακμή την πλευρά του συνολικού τζαμιού. Την αποκόλληση την ερμηνεύω ως απόρροια εκτόνωσης σήματος ή κύματος.
7. Κατάσταση με το σωματικό βάρος
Από το 1996, όπου το σωματικό βάρος μου από 85kg μειώθηκε στα 65kg-από αδιαφορία λόγω έντονης διασκέδασης, όσο και να τρώω φτάνω με το ζόρι τα 72kg το πολύ. Πολλές φορές έκανα εντατικές προσπάθειες κατανάλωσης θερμίδων, με μέσο ημερήσιο όρο τις 3000 με 3500cal, για διάστημα περισσότερο της εβδομάδας σε τέτοιο ρυθμό, ενώ με το ζόρι ξεπερνούσα το όριο των 70kg. Σχετίζω το γεγονός με την πιθανότητα κρυφής χορήγησης σχετικών φαρμάκων πειραματικά, καθώς και με άλλες μεθόδους απορρόφησης του λίπους όπως τη χορήγηση μασάζ ηλεκτρισμού. Πλέον των πιθανών επιπλοκών για την υγεία μου, έχοντας γνώμονα τις όποιες σωματικές παρεμβάσεις των εγκληματιών στον υποφαινόμενο, πιθανολογώ ότι η ορθή και άκοπη ρύθμιση ή εύρεση/εντοπισμός των σενσόρων σχετίζεται με τη σταθερότητα της μάζας ή του λίπους στο σώμα, και πως ίσως να υφίσταται μετακίνηση ή παρεμπόδιση μέσω της αύξησης του βάρους ή του λίπους σε κάποιο σημείο του σώματος όπως οι γλουτοί.
8. Περιστατικά έπειτα των καλοκαιρινών διακοπών 2020
Τον Ιανουάριο 2020 γνώρισα μια κοπέλα η οποία είχε σπασμένο τον αστράγαλό της, περίπου για διάστημα ενός τετραμήνου. Τον Μάρτιο βγήκαμε για πρώτη φορά στα γενέθλιά της, όπου συνέβη να συνάψουμε κοντινότερη σχέση, καθώς και οι δυο ήμασταν δίχως σε άλλη συντροφική σχέση. Με την κοπέλα βρεθήκαμε σύντομα κοντά, παρόλα τα περισσότερα από δέκα έτη που με περνούσε, ενώ διέκρινα ότι με είχε συμπαθήσει πολύ, ίσως γιατί είμαι ένας άνθρωπος με έννοια και φροντίδα για τον απέναντι. Η κοπέλα μού ζήτησε να να μείνουμε μαζί, όπου τον Απρίλιο νοίκιασε μια γκαρσονιέρα κοντά στο πατρικό σπίτι της όπου διέμενε με τη μητέρα της ώστε και να μείνουμε εκεί. Κατά τον Μάιο βρισκόμασταν περιστασιακά σε εκείνο το σπίτι, ενώ κατά τον Ιούνιο όπου η μητέρα της έφυγε για το χωριό για ένα τρίμηνο μείναμε στο πατρικό της. Για τους μήνες που πέρασαν έως το τέλος του Αυγούστου με την κοπέλα βιώσαμε δυνατά ερωτικά συναισθήματα με πολύ τακτική ερωτική επαφή και ενώ έκανα ήδη δυο δουλειές. Κάποια στιγμή με ρώτησε αν θα την ακολουθούσα σε περίπτωση μετάθεσής της, ως δημόσια υπάλληλος, σε ένα νησί, όπου δέχτηκα. Τον καιρό αυτό οι συνολικές αισθήσεις μου εκκίνησαν να μειώνονται, πιθανώς εξαιτίας του δικού μου στυλ έντονης κίνησης στην καθημερινότητα ενώ μόνο τα βράδυα παρατηρούσα αίσθηση ηλεκτρισμού κυρίως στο σαγόνι και τα ούλα αλλά και τη μύτη, σχεδόν σαν να βρισκόμουν σε κάποια αγωγή την οποία μόλις είχα διακόψει.
Η κοπέλα την 1η Σεπτεμβρίου έκανε ένα ταξίδι διευδομαδιαίο για διακοπές στη Ρόδο, όπου εργαζόταν κατά το παρελθόν για 12 έτη, σε ένα ταξίδι με αγορασμένο εισητήριο ήδη από τον Φεβρουάριο. Την ερχόμενη Παρασκευή 04/09 περίπου 11:00 δακτυλογραφούσα ένα μέρος της όλης αναφοράς μου, με σκοπό την αποστολή στο πολιτικό γραφείο Θεσσαλονίκης του κ. Βελόπουλου, την οποία απέστειλα ως ενημερωτική αναφορά της περίπτωσης διεξαγωγής βιοϊατρικού πειράματος στα κρυφά στη Λάρισα, την οποία απέστειλα και στην κ. Κωνσταντοπούλου. Την ώρα εκείνη, όπου ήδη είχα αργήσει κάπως καθώς εργαζόμουν στις 13:00 και βρισκόμουν σε ένα internet cafe, με πήρε τηλέφωνο η φίλη μου, η οποία μόλις είχε ξυπνήσει και όπου μιλούσαμε για ένα λεπτό. Ενώ μου μιλούσε άκουσα από το background έναν ήχο σαν χείλη που φιλούν. Της ίδιας η ανάσα κοντοστάθηκε ελάχιστα και αμέσως μου απεύθυνε ερώτηση για το τι κάνω εγώ. Καθώς ήδη είχα παρατηρήσει το γεγονός έστησα αυτί ενώ της μιλούσα, όπου συμπέρανα κάποια κίνηση του ατόμου. Στη συνέχεια μου μιλούσε ενώ διαπίστωνα διακοπή της ανάσας. Παρόλο που με σύνθλιψε η αντίληψη συνέχισα να συγγράφω το κείμενο, δίχως να πω κάτι της φίλης μου πριν κλείσουμε. Την επόμενη ημέρα εκκίνησα να μιλάω με τη φίλη μου ενώ η ίδια έκανε έναν περίεργο ήχο με τα χείλη της τακτικά ενώ μιλούσε σαν να είχε αφυδατωθεί. Συμπέρανα ότι ο ήχος ήταν παραπλανητικός. Την μεθεπόμενη την πέτυχα απογευματάκι σε ένα μπαρ, όπου μόλις το σήκωσε βγήκε έξω από τον κυρίως χώρο καθώς η μουσική μειώθηκε αισθητά. Ενώ μιλούσαμε άκουσα μια νωθρή αντρική σχετικά νεαρή φωνή να λέει «είπε ο Μπο Γιάννη (ή Γιώργο – με το που κλείσαμε δεν κατόρθωσα να ανακαλέσω επακριβώς εξαιτίας του στρες, ή από παραπλανητική ενδόμυχη παρεμβολή ήχου) να μην ξεχάσεις το λιπ.». Η ίδια αμέσως έκανε έναν ήχο με το χείλι τις, σχεδόν σε τέμπο τυφλής υπακοής και με σχετική εξωστρέφεια στην εκτέλεση της εντολής. Συμπέρανα ότι μάλλον και έπεσε ξύλο και ότι κυκλοφορούν ναρκωτικά όπως η πειθηνιογενής μεθαμφεταμίνη, ουσία που άκουσα στα αυτιά μου ότι πρόκειται για αυτή. Τον ήχο τον έκανε 3 με 4 φορές. Φοβήθηκα για εκείνη. Από την Παρασκευή, όπου συνέβη η πρώτη παρατήρηση, εκκίνησαν να ακούγονται ιδέες στο μυαλό μου σχετικά μέχρι και με φετίχ σκληρό ερασιτεχνικό πορνό όπου γυρίστηκε, αλλά και με εκφάνσεις εμφάνισης καί ήχου αλλά και συνοδευτικών των προτάσεων των ήχων στον νου στάσεων ατόμων, όπου συμβουλεύτηκα να εκκινήσω να κοιτάω στα «νέα» των πορνοσάητ. Κάτι που άκουσα ήταν ότι θα έπρεπε να της έβγαζα το σταυρουδάκι όταν θα επέστρεφε, καθώς μιάνθηκε, όπως και τα σκουλαρίκια – τις πληροφορίες τις θεωρώ ως εκτρομευτικές.
Παρόλα αυτά, η βία μού ήταν εμφανής κατά την επιστροφή της. Συγκεκριμένα, αφού την παρέλαβα από τον σταθμό των τρένων και φτάσαμε στο σπίτι, εκείνη άνοιξε ένα ντουλάπι της κουζίνας και εγώ την πλησίασα από πίσω και της χτύπησα απαλά τον γλουτό. Εκείνη σκιάχτηκε, σειόμενη από τη μέση της ήδη, και γύρισε το κεφάλι με το στόμα ανοιχτό σε έκπληξη αλλά και πιθανώς τρόμο. Τη σήκωσα απαλά στα χέρια μου και την οδήγησα στο κρεβάτι όπου κάναμε έρωτα. Κατά την περίπτυξη διαπίστωσα 2 πράγματα. Το πρώτο είναι ότι αφού εισχώρησε στον κόλπο της το δάχτυλό μου, μετέπειτα της όλης πράξης διαπίστωσα ότι μύριζε αίμα. Το δεύτερο είναι ότι με την είσοδο του δαχτύλου διαπίστωσα ένα τοίχωμα κατά πλάτος του κόλπου ευθεία της εισόδου, ενώ στην αριστερή της μεριά υπήρχε μια μικρή δίοδος η οποία εμφανίστηκε ενώ ψαχούλεψα λίγο, και που έπειτα διαπίστωσα ότι ακουμπούσα τον τράχηλο από το πλάι ενώ υπήρχε και άλλος χώρος για πιο μέσα. Τότε η ίδια μου ζήτησε να βρεθούμε και κατά την επαφή διαπίστωσα ότι ίσως να πονούσε. Η επαφή διήρκεσε 3-4 λεπτά το πολύ, σταματώντας.
Επίσης υπήρχε ένα σημάδι σαν «Χ» ανάμεσα στα γεννητικά όργανά της και το πίσω μέρος, σαν μιας τομής η οποία πρόσφατα έκλεισε. Το σημάδι ήταν φουσκωμένο και πριν φύγει δεν υπήρχε. Η ίδια αφού σταματήσαμε είπε ότι στο σημείο εκείνο είχε μια αμυχή η οποία την πονούσε. Την επόμενη μέρα μου είπε ότι πιθανώς να έχει ουρολοίμωξη, όπου κάναμε μια επίσκεψη σε γιατρό και σε μικροβιολόγο.
Τη δεύτερη ή τρίτη μέρα που ήρθε πήγαμε στη δημοτική βιβλιοθήκη για να δανειστεί κάτι να διαβάσει, όπου στην είσοδο μας μέτρησαν τις θερμοκρασίες. Εγώ ήμουν 36,6 και εκέινη 36,2. Μια εβδομάδα αργότερα της μέτρησα τη θερμοκρασία και τη βρήκα 36,8 αν και μάλλον το θερμόμετρο δεν ακουμπούσε ορθά στη μασχάλη. Τις πρώτες 2 εβδομάδες οι ίριδές της ήταν συσταλμένες και μεγέθους 1-2 χιλιοστών, όπου της ανήγγειλα ότι θα της έκανα τεστ ούρων για να δούμε αν είναι καλά, και της αποκάλυψα τις εννοιές μου για τις ουσίες, κάτι που φυσιολογικά αρνήθηκε πως συνέβη. Για το τεστ μου απάντησε ναι με κάπως πειθήνιο ύφος, ενώ αργότερα μου αγρίεψε με τη δυσπιστία μου. Τον καιρό αυτό η ίριδα πλέον έχει επανέλθει στα κανονικά. Παρελθοντικά δεν είχε τύχει να παρατηρήσω μια τόσο εμφανή αλλαγή της ίριδας του ματιού της.
Συνδέω το παράνομο πείραμα με τις ενέργειες που περιγράφω παραπάνω, κάνοντας την υπόθεση ότι δεν επρόκειτο για ένα δύο εβδομάδων φλερτ αλλά ότι την ακολούθησαν στη Λάρισα, πιθανώς κινούμενοι καί σε κυκλώματα trafficing αλλά και ουσιών.
Για το γεγονός ενημέρωσα το 1109, μέσω μιας αφίσας για κακοποίηση γυναικών. Οι ίδιοι μου είπαν ότι δεν αναλαμβάνουν παρά εκκλήσεις για οργανωμένο trafficing, κατά τη δεύτερη κλήση που τους έκανα μια εβδομάδα περίπου αργότερα της πρώτης. Κατά την πρώτη δεν πρόλαβα να μιλήσω αλλά τελείωσαν οι μοναδες…(!), παρόλο που είναι free line – ας συμπεράνετε τις σχετικές χειραφετήσεις οι οποίες αποτελούν αντισυνταγματικό αδίκημα.
Σε σχέση με τον υποφαινόμενο, ως τη στιγμή της αναχώρησης της φίλης μου, βρέθηκα σε μια πολύ ωραία θέση εαυτού. Τα μάγουλά μου ήδη βρίσκονταν σε συμπαθητική κατάσταση, όπου με την απώλεια βάρους το πρόσωπο σκελετώνει αποκρουστικά. Και ο νους σε μια γαλήνια κατάσταση. Το πρώτο κιόλας πρωί που ξύπνησα στη γκαρσονιέρα και όπου ήμουν μόνος διαπίστωσα με ψήγματα υπνηλίας ότι το πρόσωπό μου φαινόταν πολύ μαύρο και τα μάγουλα είχαν μπει μέσα πολύ, πιθανώς με μεταμεσονύκτια επίσκεψη ειδικών. Ένα πρωινό περίπου κατά την 3η εβδομάδα της επιστροφής της φίλης μου, έκανα έναν καφέ στη γκαρσονιέρα ο οποίος είχε έντονη γεύση από μανιτάρι, σαν να ήταν μουχλιασμένος αλλά δεν ήταν. Τον πρώτο τον άφησα ενώ ήδη είχα πιεί μονορούφι τον μισό, και τον δεύτερο τον άφησα επίσης. Τα υγρά τα σκόρπισα στα δυο παρτέρια του πεζοδρομίου, μήπως και ασφρηνθούν από σκύλο. Και τον καφέ 200gr μάρκας Γαλαξίας, όπου περισσότερο από το μισό βρισκόταν στο κουτί, τον άδειασα στο οικόπεδο του παλιού ΙΚΑ, επί της Ασκληπειού κατά μήκος των φοινίκων, όπου ευχήθηκα μια βροχή ώστε να παραμείνει στο έδαφος το στοιχείο του μανιταριού η οποία συνέβη τη μεθεπόμενη εβδομάδα, και το κουτάκι το πέταξα μέσα στο οικόπεδο με τα μεγάλα χόρτα. Είμαι βέβαιος ότι τα μανιτάρια ήταν ψυχοτρόπα, έχοντας ήδη κατά το μακρύ παρελθόν σχετικές εμπειρίες ώστε να γνωρίζω τη γενική συναίσθηση, ενώ θα πω ότι δεν υπήρχαν παραισθήσεις, αλλά προκάλεσαν μια εγρήγορση σαν έκφανση επιθετικότητας από ξαφνικό αναιτιολόγητο έντονο στρες, παράλληλα με μια γενική «χασούρα», δηλαδή μια αδυναμία του νου για συγκροτημένη σκέψη και ενθυμίσεις.
Περίπου τον καιρό εκείνο, και με απουσία περιστασιακής χρήσης ινδικής κάνναβης ήδη από την αποχώρηση της φίλης μου, δηλαδή για διάστημα 1 μήνα, συνέβη ακόμα ένα συμβάν. Τον καιρό εκείνο εκκινήσαμε να πίνουμε αλκοόλ αρκετά, όπου τη συνολική σύγκρουσή μας και τις συγχίσεις από τις διαπιστώσεις μου και τις σχετικές εκμυστηρεύσεις την εξομαλύναμε με μπύρες και κρασί. Ένα απόγευμα ήπια ένα ποτήρι κρασί μετά από τη δουλειά, το τελευταίο του μπουκαλιού, το οποίο μου προκάλεσε απώλεια συγκέντρωσης και μνήμης για περίπου ως τις 00:00. Μέσα στο πλαστικό διάφανο μπουκάλι γινόταν να διακρίνω ορισμένους κόκκους στον πάτο του μπουκαλιού, που όμως δεν φαινόταν να μην είναι από λίγα στέρεα στοιχεία του μούστου τα οποία παρέπεσαν.
Περεταίρω, τον καιρό εκείνο και λίγο πιο πριν εκκίνησα να έχω ευκοίλια τα πρωινά, όπου έτυχε να πάω 4 φορές το πρωί στην τουαλέτα και μόνο την 4η να βγάλω κάπως πιο συμπαγές αποτέλεσμα, δίχως πυρετό ή άλλες εκφάνσεις ή κοιλιακό πόνο. Αυτό διήρκεσε για περίπου 1-2 εβδομάδες, εννοώντας όχι το πλήθος αλλά την ποιότητα την πρωινής μόνο αφόδευσης. Τα κόπρανα έβγαιναν έπειτα από σκάσιμο (δηλαδή σαν να ήταν σφηνωμένα και υπήρξε ορμής εκτόνωση). Το τελευταίο το συνδέω με μεταμεσονύκτιες επισκέψεις και επίσης με την τάση για πολυσυχνοουρία, ιδιαίτερα μεγάλης ανά φορά ποσότητας και ενδιάμεσης διάρκειας ως και 5 λεπτών, που ανά τους καιρούς με πιάνει, το οποίο το συνδέω με ουσίες κάθαρσης (άλλων ουσιών). Μια ημέρα έβαλα το χέρι και πήρα το πρώτο κόπρανο, το οποίο ήταν ρευστό και παρατήρησα ότι ενδιάμεσα υπήρχε κάτι σαν μαστίχα λεπτό 1mm και συμπαγώς μακρύ για 1,5-2cm, με σταδιακή απώλεια της συμπαγότητας όσο εισερχόταν προς το κέντρο της μάζας.
Είναι περίεργο το ότι παρουσίασα τέτοιες εκφάνσεις κατά την αφόδευση, δεδομένου του ότι η διατροφή μου αποτελούνταν αποκλειστικά από σουβλάκια.
Κλείνοντας την ενότητα θα πω ότι πιθανολογώ ότι είτε της φίλης μου της κλέψαν τα κλειδιά, είτε την εκβιάζουν και της τα πήραν, είτε ότι η πιθανότητα των κλειδιών ήταν το άλλοθι και πως οι εγκληματίες μπαινοβγαίνουν όπως τους αρέσει, πιθανώς με κρυφές κάμερες που φωτογραφίζουν το κλειδί κατά την είσοδο στο σπίτι και αντιγραφή του, είτε ως έμπειροι απλοί διαρρήκτες.
Και θα πω τα όσα άκουσα στα αυτιά μου τα οποία είναι:
α) Πριν φύγει άκουσα ότι θα την προσεγγίσουν άγνωστοι και θα της κάνουν κακό. Αυτό της το είπα, δηλαδή να μη δώσει θάρρος σε κάποιον που δεν ξέρει, και η ίδια μου είπε ότι είχε 20 χρόνια να βρεθεί με άντρα και πως δεν ήρθε η ώρα της για τέτοια, όπου και της αποκάλυψα για το πείραμα.
β) Μετά το συμβάν της Παρασκευής στο internet cafe άκουσα ότι θα την πάνε ως την Τουρκία ασελγώντας και πως πιθανώς να μη την έβλεπα ξανά – έχοντας ελπίδα και πίστη, δεν θεωρούσα ότι δεν θα παρακολουθούνταν, δεδομένων των συρροών καταγγελιών που είχα ήδη κάνει.
γ) Ότι κατά ουσία πλέον είναι με άλλον, ο οποίος θα την παντρευτεί και ότι θα την ακολουθήσει στη Λάρισα.
δ) Υπήρχε η προτροπή, ήδη και από τις αρχές της γνωριμίας μας, να βρω μια άλλη, μικρότερη, ώστε να γίνω και πατέρας και καθώς της φίλης μου της έπαψε η ωορρηξία δυο έτη πριν – γεγονός το οποίο έχω ήδη συνειδητά αποκλείσει εξαιτίας αυτής της ενσκλάβιας κατάστασης.
Τέλος θα πω ότι κάνω την υπόθεση ότι ανεξάρτητα από το όποιο φλερτ, αν δεν έδινα βάση στο γεγονός στο internet cafe ίσως οι όποιες άλλες σκληρές συμπεριφορές να μην ευδοκιμούσαν. Αυτό το αναφέρω γιατί διαπίστωσα πως αν ‘τσιμπάς’ τότε και εμμένουν, αλλά κυρίως επιχειρούν να αληθο-φαίνονται.
Όσο για τις σωματικές εκφάνσεις μου, να πω ότι παρατήρησα καί μια τάση ώθησής μου όχι σε καταστολή αλλά σε όξυνση. Περιορίζομαι να πω ότι έκοψα το αλκοόλ μαχαίρι και πως ότι με την παρότρυνση της φίλης μου εκκινώ ψυχιατρική αγωγή, τόσο για την πιθανή δική μου ηρεμία όσο και για το άλλοθι αποκοπής μου από το εγκληματικό αυτό σύστημα – αίτημά χρόνιο των εγκληματιών.
9. Περιστατικό με τη Φανή
Το 2018, αν δεν απατώμαι, απεβίωσε η ανηψιά μου Φανή Γκουβατζή. Εξαιτίας της Φανής εκκίνησα και τις αναφορές στο διαδίκτυο. Η Φανή έπαθε μετάσταση καρκίνου από μια ελιά στον αστράγαλό της, την οποία πήγε σε γιατρό και της την έκανε χειρότερα. Με τη Φανή μεγαλώσαμε μαζί αλλά είχαμε χαθεί για σχεδόν μια 20ετία, αν και σχεδόν συνομίλικοι. Η ίδια ήταν νοσοκόμα με ειδικές γνώσεις και εργαζόταν στο κέντρο με παιδιά συνδρόμου Dawn στη Νεάπολη Λάρισας. Συναντηθήκαμε στην κηδεία της γιαγιάς της και πρώτης θείας μου, όπου είπαμε να βρεθούμε στο Facebook. Αφού γίναμε φίλοι διαπίστωσα ότι η ίδια χάθηκε, και ενώ βρήκα το τηλέφωνό της από συγκενικό πρόσωπο το απάντησε την πρώτη φορά και έπειτα δεν απαντούσε, αν και δεν επέμενα πολύ ούτε συχνά. Είχαμε πει να βγούμε μια φορά για καφέ, αλλά δεν έτυχε. Τις Απόκριες είπαμε να βρεθούμε στον Τύρναβο, τον τόπο καταγωγής μας, στο καρναβάλι. Την Παρασκευή είχα μάθει ότι βρισκόταν στο νοσοκομείο σοβαρά. Εκεί έμαθα ότι βρισκόταν ήδη δέκα μέρες εκεί, και πως ήταν σε κώμα. Την τελευταία νύχτα που την επισκέφτηκα, ενώ το επόμενο πρωί απεβίωσε, συνέβησαν ορισμένα γεγονότα. Όταν πήγα στο δωμάτιο, αργά το βράδυ, είδα ότι η ίδια ανέπνεε, ίσως από το στόμα το οποίο ήταν ανοιχτό, έντονα αλλά δίχως το στήθος της να κουνιέται. Και στο δεξί χέρι της υπήρχε ένα κομποσκοίνι το οποίο ήταν σφιχτό στο χέρι, αφήνοντας ένα, ροζ μου φαίνεται, σημάδι στο δέρμα. Παρακάλεσα τη μητέρα της να το βγάλει αλλά η ίδια δεν άκουγε τίποτα, καθώς πρόκειτο για κομποσκοίνι. Έπειτα, το αριστερό πόδι της ακουμπούσε κοκκαλωμένο στο ξύλο του κάτω μέρους του κρεβατιού. Βγήκα από το δωμάτιο και είπα της νοσοκόμας για το κομποσκοίνι και για το πόδι. Η μητέρα της και πρώτη ξαδερφή μου με ακολούθησε και παραπονέθηκε που δεν καθόμουν ήσυχος αυτές τις ώρες και είπε ότι θα φωνάξει την αστυνομία, όπως και έκανε. Πρωτού η αστυνομία έρθει, 3 νοσοκόμες μπήκαν στο δωμάτιο, το οποίο είχε 4 φίλες της και τη μητέρα της. Η μια έπιασε το κομποσκοίνι και το χαλάρωσε ώστε να μην σφίγγει τον καρπό. Η δεύτερη έπιασε το πόδι, το οποίο είχε το κουντεπιέ τεντωμένο, και το έστρεψε προς το κέντρο του κρεβατιού, ενώ ακούστηκε ένα ανησυχητικό κρακ αν και η νοσοκόμα δεν έδειξε να της τράβηξε την προσοχή.
Όταν έφτασε η αστυνομία μια γυναίκα η οποία έδειχνε η επικεφαλής χαιρετήθηκε στην είσοδο με μια από τις φίλες της Φανής, με ρώτησε τι έγινε και της περιέγραψα τα γεγονότα, και εισήλθε με ένα μηδίαμα στην κλινική, ενώ εγώ στεκόμουν ακριβώς από έξω. Δεν κατάλαβα το αν πιθανώς να υπήρχε το χαμόγελο από τον χαιρετισμό με την άλλη κοπέλα ή να της είχαν πει ότι εκεί ταινία γυρίζουν αλλά να συμπεριφερθεί φυσιολογικά – αυτό το τελευταίο το λέω καθώς καί το έχω ακούσει, ότι δηλαδή στο σύνολό του πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ, αλλά και έχω διαπιστώσει ανάλογες συμπεριφορές οι οποίες όμως πιθανώς να εμπίπτουν στην κατάσταση της υπερχείλησης μιας ιδέας με ανάλογη εξυπηρέτηση (support) από άτομα. Στη συνέχεια η αστυνομία με οδήγησε στο τμήμα όπου κρατήθηκα για ερωτήσεις περίπου 20 λεπτά και έπειτα αποχώρησα.
20 Ιανουαρίου 2022
Χωρίς κατηγορία
REPORT part3 – Facts1 – in greek language
Εκκινώντας το επόμενο μέρος θα πρέπει να πω ότι ξέχασα να αναφέρω δύο γεγονότα.
Το πρώτο είναι ο αντίλαλος ήχος κατά την περίοδο όπου διέμενα στην 28ης, το 2008. Ενώ ένα βράδυ έπαιζα κιθάρα ηλεκτρική με τον ενισχυτή, κάποια στιγμή εντελώς ξαφνικά, ενώ ακόμα σχεδόν έπαιζα, έκλεισα τον ενισχυτή στα γρήγορα, γιατί κάτι έξαφνο μου πέρασε από το νου και τάχιστα είπα να το κάνω – πιθανώς να βγω βόλτα. Και με το που έκλεισα και ενώ ο δικός μου ενισχυτής έκανε το σύνηθες τσακ, κάτι που δεν με ενδιέφερε να προσέχω καθώς ήταν ένας παλιός μικρός ενισχυτής, άκουσα έναν ήχο όπως εκείνον που κάνει ένα ηχείο μεγάλο όταν κλείνει και με αντίλαλο, ο οποίος προερχόταν από τον χώρο του ακάλυπτου όπου το σπίτι έβλεπε. Οι μπαλκονόπορτες ήταν ανοιχτές και θα υποθέσω ότι, καθώς αυτό συνέβη περίπου στις αρχές που πήγα εκεί (και θα διακρίνω ένα ψυχικό εφέ για την αδυναμία ή άρνηση μου να διακρίνω καθαρά καθώς προσπέρασα το συμβάν δίχως ιδιαίτερη έννοια), πιθανώς να ίσχυε το status περί διαυγών εγγράφων ή πρόσβασης σε δεδομένα αμιγώς προσωπικού χαρακτήρα όπως τραγούδι ή ερωτική περίπλεξη, το οποίο φαίνεται ότι ισχύει από τα βίντεο που υπάρχουν στο κινητό και την αναφορά στο προηγούμενο μέρος σχετικά. Αυτό το περιστατικό το έχω ήδη αναφέρει στην αναφορά που συνέγγραφα στον Η/Υ, και πιθανώς να αποτελεί αυτή η ίδια τον λόγο που ο υπολογιστής βρέθηκε κατά την απουσία μου για λίγο από την οθόνη και με την επιφάνεια εργασίας στην οθόνη, σε εκτός λειτουργίας και με αδυναμία εκκίνησης.
Το δεύτερο είναι ότι κατά την έλευση μου στο αεροδρόμιο του Άμστερνταμ, ενώ περιμέναμε το άτομο που θα μας παραλάμβανε, μπήκα στο κομμωτήριο δίπλα από την έξοδο και ξύρισα εντελώς τα μαλλιά μου. Αυτό το γεγονός ενόχλησε τον εργοδότη, ο οποίος όταν με ειδε είπε περίπου ‘πως είσαι έτσι;’ ώστε αντί του μπαρ όπου πιθανώς να με έβαζε με τοποθέτησε στο διπλανό φαστ φουντ του. Από την εμπειρία μου όλα αυτά τα χρόνια κατάλαβα ότι ίσως το μαλλί είναι εκείνο που βοηθάει το σήμα να στέκεται, είτε το ψηφιακό σήμα είτε το πνευματικό (Υπονοώ μικρά σύμβολα στο μαλλί βαμμένα ή ψηφιακά, από τεχνητό μαλλί – πρόσφατα έβγαλα μια τρίχα από το κεφάλι η οποία βγήκε δίχως καν πόνο, η οποία είχε μήκος όσο περίπου δυόμιση τρίχες από τις μακρές του κεφαλιού μου, δηλαδή είκοσι εκατοστά. Την τρίχα τη δίπλωσα σε ένα βρεγμένο χαρτί ωστε να κολλήσει και την παρέδωσα στην είσοδο της Αστυνομίας.). Ίσως για τον λόγο αυτο το τσίμπημα ήταν δυνατό, ή γι’ αυτό θα άργησε η πρώτη ηχητική εντύπωση ή θα προκλήθηκε το σφάλμα της υψηλής έντασης του ήχου.
*2009
Αφού άφησα το σπίτι και όδευσα για την Αθήνα παρέμεινα εκεί για έναν μήνα. Αφού επέστρεψα υπήρξε μια διαφωνία με τον εργοδότη σχετικά με τα έξοδα της μετακίνησης, καθώς είχα κατορθώσει να φύγω από την τρέχουσα εργασία με τρόπο διακριτικό και πρόφαση την αναζήτηση πελατών για τις υπηρεσίες ψηφιακού άλμπουμ, ενέργεια που όμως έφερα σε πέρας, και επιστρέφοντας ζήτησα να μου πληρωθεί η χρέωση στην πιστωτική κάρτα ύψους 600€ περίπου – όσο η τιμή για τρία άλμπουμ, την οποία μου είχε ζητήσει να χρησιμοποιήσω και έπειτα θα μου την πλήρωνε, κάτι που δεν συμφώνησε να κάνει αφού επέστρεψα, μέσω προφάσεων και λέγοντας μου ‘και εσύ παιδί μου Βρούτε;’. Στη συνέχεια εργάστηκα για λίγο σε ένα άλλο φωτογραφείο.
Λίγο αργότερα, τρεις περίπου μήνες πριν το νέο έτος απασχολήθηκα στην κάβα όπου εργαζόμουν και παλιά. Περίπου μία με δύο εβδομάδες ενώ ήμουν εκεί, ένα βράδυ πέρασε η Κ.Θ. έξω από την κάβα. Η Ν. προσπέρασε την πίσω πόρτα της κάβας (της αποθήκης) η οποία ήταν ανοιχτή και ενώ είχε φτάσει ως τη γωνία, παρέα με μια ξαδέρφη της από τη Θεσσαλονίκη η οποία την είχε επισκεφτεί, έχω στεκόμουν στην πόρτα και τις κοιτούσα. Δεν είχα πρόθεση να τη φωνάξω, αλλά χάρηκα που την είδα γιατί είχα να τη δω καιρό και μου φάνηκε καλά. Μόνο που είχε παχύνει κατά πολύ, με περίπου 30-40 κιλά επιπλέον. Κατά το παρελθόν η Ν. ήταν ζευγάρι με τον Β.Π., του οποίου το πατρικό σπίτι ήταν μερικά σπίτια πιο κάτω από το δικό μου. Με τον Β. γνωριζόμασταν από έξω δηλαδή από τα μπαρ που τύχαινε να βρισκόμασταν κατά την περίοδο 2003 ή αργότερα και έπειτα. Όταν διέμενα στην 23ης Οκτωβρίου έτυχε μια μέρα να πάω για καφέ στο σπίτι της Ν. όπου έμενε με τον Β., όπως και όταν έμενα στην 28ης Οκτωβρίου ο Β. με επισκέφτηκε μια φορά μόνος, όπου μου είπε ότι με τη Ν. θα αρραβωνιάζονταν σχετικά προσεχώς. Αυτή ήταν η τελευταία φορά που τον είχα δει. Ο Β. τελικά έφυγε από τη ζωή ακαριαία με μοτοσυκλέτα, στον κόμβο προς Καρδίτσα, κάτι που έμαθα τυχαία στο μπαρ που συχνάζαμε περίπου έξι μήνες μετά. Συνεχίζοντας, η Ν. από διαίσθηση γύρισε και με είδε να κοιτάω εκείνη και την ξαδέρφη της. Και καθώς με αναγνώρισε επέστρεψαν τα δέκα μέτρα της απόστασης ως την πόρτα και αρχίσαμε να μιλάμε. Μου είπε για τον Β. και πως η ίδια έπαιρνε μια αγωγή για μικρό διάστημα η οποία της έφερε και τα κιλά, κα πως εν γένει δεν έκανε και πολλά πράγματα παρά στη δουλειά της ως σχεδιάστρια επίπλου στη M.B. και ενίοτε πήγαινε βόλτα Τ. όπου ήταν το πατρικό σπίτι της και στο χωριό εκεί κοντά. Τη ρώτησα αν θα ήθελε να βρισκόμασταν κάποια μέρα και έπειτα από μια ή δύο μέρες ενώ η ξαδέρφη της ήταν ακόμα εδώ, την επισκέφτηκα στο σπίτι όπου περάσαμε ένα βράδυ μιλώντας ανάλαφρα μα και για το συμβάν με τον Β. Τη φορά εκείνη ή την επόμενη τηλεφώνησα σε έναν φίλο μου να του πω να πάμε μαζί μήπως και γινόταν κάτι μεταξύ τους, καθώς και ο ίδιος κάπως μοναχικός τύπος αλλά και η ίδια έτσι ισχυρίστηκε, ο οποίος δεν ήθελε. Η επόμενη φορά που βρεθήκαμε ίσως να ήταν μετά από μια ή δύο μέρες, όπου με τη Ν. φιληθήκαμε, καθώς μόνη εκείνη μόνος και εγώ. Έπειτα μου είπε ότι θα βρεθούμε μετά από μια περίπου εβδομάδα καθώς θα πήγαινε για τη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη. Τη μέρα που γύρισε συνευρεθήκαμε ερωτικά για πρώτη φορά, τη μόνη δίχως προφύλαξη μα προσέχαμε. Έκτοτε είπαμε να είμαστε μαζί και με κάλεσε να πάω να μείνω σπίτι της.
Έπειτα από λίγο καιρό η Ν. μου ανακοίνωσε ότι είχε καθυστέρηση περιόδου και ότι έκανε ένα τεστ το οποίο βγήκε θετικό. Με ρώτησε αν θα μπορούσα, και παρόλο που ήταν τόσο ξαφνικό, σχεδόν σαν συνοικέσιο, της είπα πως ναι. Θυμάμαι ότι κατά τη δεύτερη ή τρίτη μέρα της ανακοίνωσης και προτού αποφασίσουμε για τη μετακόμιση Τ., ενώ τον καιρό εκείνο ένιωθα εν γένει κάπως νυσταλέος και δίχως μεγάλη δυναμική, ξύπνησα το πρωί γεμάτος αυτοπεποίθηση και κοίταξα στις αγγελίες της τοπικής εφημερίδας ώστε είδα μια αγγελία σε εκείνη την πόλη για διανομέα καφέ, έναν χώρο που με ενδιέφερε καθώς είχα εμπειρία σε χώρους διασκέδασης αλλά και θεωρητικές γνώσεις στις πωλήσεις από τις σπουδές, με τον οποίο μίλησα τηλεφωνικά και με περίμενε για συνέντευξη. Τη μέρα εκείνη ένιωσα να πατάω στα πόδια μου μετά από πολύ καιρό, σαν κάτι το υπέροχα μαγικό να είχε συμβεί και ότι όλα θα συνωμοτούσαν υπέρ μας. Αφού πήγαμε στην πόλη και ενώ έδωσα το βιογραφικό μου (εργασία που θα την είχα καθώς όταν ανακοίνωσα μετά από 3-4 ημέρες ότι τελικά δεν γίνεται να αναλάβω ο επιχειρηματίας μου είπε ‘γιατί αγόρι μου;), η Ν. μού ανακοίνωσε ότι τελικά θα απέβαλε τεχνητά. Τον καιρό εκείνο, αν είμαι ακριβής, έστειλα το πρώτο ειδοποιητήριο προς τους φορείς που περιγράφω στην αναφορά στα αγγλικά. Αυτό συνέβη μια μέρα όπου ξαφνικά μπήκα σε ένα internet cafe, με σκοπό να ζητήσω να λάβω την επιβεβαίωση της λήψης του μηνύματος, η οποία θα μου προσέφερε την ανακούφιση της πιθανής λύσης του θέματος και ελπίδα για απομάκρυνση μας από αυτό. Τα emails στάλθηκαν από το smokieanana@yahoo.com (σας καλώ να αποκτήσετε πρόσβαση, αν αυτό είναι δυνατό, ώστε να διαπιστώσετε τις αποστολές).
Στη συνέχεια αποφασίσαμε να παραμείνουμε ζευγάρι. Έπειτα από σχετικά μικρό διάστημα και ενώ πλέον προσέχαμε ιδιαίτερα πολύ, καθώς και η ίδια δεν ήταν σε θέση να μπορεί να συνευρίσκεται σεξουαλικά παρά με πολύ απαλή και προσεκτική συμπεριφορά μα και με ανελλιπή προφύλαξη – μέλημα σημαντικής υπόστασης από τον υποφαινόμενο και σε σημείο άρνησης με συγκυριακή απουσία, η Ν. έμεινε έγκυος πάλι. Τη φορά αυτή ήμουν κάπως πιο προετοιμασμένος ηθικά, και παρόλο που ήταν απίστευτο το ότι συνέβη σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα από την αποβολή μα και με τόσο μέλημα επί των προφυλάξεων, πήραμε την απόφαση να μετακομίσουμε στην πόλη από όπου η Ν. κατάγεται με σκοπό να εγκατασταθούμε εκεί και να παντρευτούμε. Πριν από τη μετακόμιση η ίδια εκκίνησε προσπάθειες επιτυχείς να διακόψει το κάπνισμα και επισκεπτόταν μια διατροφολόγο η οποία την έκανε να έχει δραστική μεταβολή στο βάρος της. Εγκατασταθήκαμε στο χωριό όπου υπήρχε ένα παλιό σπίτι ακριτικά με σόμπα και τζάκι, στο οποίο ήρθε ηλεκτρισμός στη συνέχεια. Την παραμονή της γιορτής της κατέβηκα το πρωί από το υπνοδωμάτιο στο σαλόνι. Εκεί υπήρχαν πολλά διάφορα για πρωινό, τα οποία είχε στείλει η μαμά της όπως κρουασάν και πίτα, ίσως κορν φλέηκς και ξερά δαμάσκηνα. Καθώς δεν έτρωγα το πρωί, τίμησα μόνο τα δαμάσκηνα. Κάποια στιγμή προς το μεσημέρι αποφάσισα να πάω μια βόλτα, η οποία εκκίνησε από το δάσος περιμετρικά των παλιών γραμμών του τρένου. Μετά από πολλή εξερεύνηση και δίχως αντίληψη της ώρας έφτασα στο διπλανό χωριό, περίπου δέκα ή πιο λίγο χιλιόμετρα μακριά. Τότε μόνο κατάλαβα το ποσό είχα περπατήσει, και πήρα τον κοντινότερο αγροτικό χωμάτινο δρόμο για να επιστρέψω, ανάμεσα από τα χωράφια. Κατά τη διαδρομή έκανα αρκετές φορές τζόκινγκ, αν και δεν ήμουν συνηθισμένος στο τρέξιμο, για περίπου διακόσια ή λιγότερα μέτρα τη φορά. Θυμάμαι ότι ήταν αρχές σούρουπου όταν επέστρεψα ιδρωμένος. Έκανα ένα ντους στην αυλή και κοιτώντας τον καθρέφτη διαπίστωσα ότι οι ίριδες των ματιών ήταν εξαφανισμένες. Επίσης το στομάχι με ενοχλούσε αρκετά με γαργαλητά, συναίσθημα που παρατηρούσα τακτικά τον καιρό εκείνο, αλλά και σε άλλες στιγμές παρελθοντικά. Αυτή τη φορά όμως η αίσθηση ήταν πολύ χαρακτηριστική πιθανώς από τη συμβολή της άσκησης. Κατάλαβα ότι κάποιος έβαλε mdma στα δαμάσκηνα, ή κάτι συναφές, και ότι πιθανώς επειδή ίδρωσα και έτρεξα αυτό μου φάνηκε πολύ έκδηλο. Θα πρέπει να αναφέρω ότι κατά τις σπουδές μου στην Αγγλία το 1996 είχα μια εμπειρία από ουσίες για ένα μικρό χρονικό διάστημα όπου κατά τις αρχές και ως το μισό του δευτέρου χρόνου είχα εμπλακεί με μια σχετική παρέα, οπότε δεν μου φάνηκε πλήρως ξένη η εντύπωση, έτσι και ανά τους καιρούς διαπίστωνα ότι μάλλον μου είχανε βάλει κάποια ουσία σε φαγητό ή ποτό ανά τη συγκυρία. Αμέσως μετά τη διαπίστωση και με κύριο σκοπό να ενημερώσω κάποιους φορείς αποφάσισα να πάρω τα υπόλοιπα τρία ή τέσσερα δαμάσκηνα και να πάω στην Αθήνα για να τα εμφανίσω σε κάποιον και να ζητήσω βοήθεια. Ήδη από παλιότερα είχα καταλάβει ότι κάποιοι άγνωστοι μου έκαναν κακό, τους οποίους τους προσδιόριζα στο επίπεδο μαφίας, οπότε έπρεπε κάτι δραστικό να συμβεί. Με τα δαμάσκηνα στην τσέπη πέρασα όλο το βράδυ άγρυπνος και το πρωί αναχώρησα για την Αθήνα, αν και είχε ξημερώσει η ονομαστική γιορτή της φίλης μου. Αφού εξήγησα το γεγονός και τους λόγους στη Ν. έφυγα για την Αθήνα με τρένο. Στην Αθήνα περπάτησα ως το πολιτικό γραφείο του ΠΑΣΟΚ κοντά στα Εξάρχεια και στη συνέχεια έφτασα πεζός στο πολιτικό γραφείο του ΣΥΡΙΖΑ. Στο ΠΑΣΟΚ ανέβηκα ως τον προθάλαμο όπου με δέχτηκε μια κοπέλα, η Αντριάνα – όνομα που δεν γινόταν σε εκείνο το μέρος να το ξεχάσω. Αφού της περιέγραψα την κατάσταση τόσο του γεγονότος όσο και περιληπτικά τη χρόνια, κράτησε το τηλέφωνό μου και μου είπε ότι θα ενημερώσει την προϊσταμένη της μόλις έρθει η οποία θα με πάρει τηλέφωνο. Της είπα ότι δεν θα διανυκτέρευα στην Αθήνα αλλά θα επέστρεφα την ίδια μέρα και έφυγα από το γραφείο. Στο ΣΥΡΙΖΑ με δέχτηκε ένας νεαρός κάπως ψηλός αδύνατος με γυαλιά και ίσως προς το ξανθό τον οποίο ίσως να λέγανε Δημήτρη ή Θοδωρή. Αφού με οδήγησε στο πρώτο γραφείο του ισογείου αριστερά, το οποίο είχε τζαμαρία όπου έβλεπες στον διάδρομο, εκκίνησα να του περιγράφω. Ο ίδιος με άκουγε με ενδιαφέρον και μου έκανε μερικές ερωτήσεις κατά την περιγραφή. Στο μέσο περίπου της περιγραφής και ενώ ήδη εξέφρασα τον λόγο της επίσκεψης, ο ίδιος μου απέκοψε ξαφνικά τον λόγο λέγοντας πως δεν γίνεται να του λέω αυτά τα πράγματα καθώς πρόκειται για πολιτικό γραφείο, αλλά θα έπρεπε να απευθυνθώ στην αστυνομία. Αφού έφυγα τηλεφώνησα σε μια παλιά φίλη η οποία με βρήκε και της έδωσα τα δαμάσκηνα καθώς η ίδια σύχναζε σε συναυλίες και άλλα underground μέρη, μήπως και κάποιος που γνωρίζει και δεν θα είχε ενδοιασμό θα μπορούσε να πιστοποιήσει την ύπαρξη ναρκωτικού στα δαμάσκηνα. Έπειτα από πολύ καιρό την πέτυχα στη Λάρισα όπου τη ρώτησα αν τα δοκίμασε κάποιος κα αν είχε και απάντησε καταφατικά με νεύμα. Επιστρέφοντας από την Αθήνα η Ν. μου είπε ότι άλλαξε απόφαση και ότι θα αποβάλει ξανά. Προσπάθησα να τη μεταπείσω, κυρίως για την επικινδυνότητα στην υγεία της καθώς θα ήταν η δεύτερη φορά σε τόσο μικρό διάστημα. Μα τελικά η απόφαση είχε παρθεί. Τη μέρα εκείνη υπέθεσα ότι προφανώς οι δικοί της με θεώρησαν πολύ ανισόρροπο άτομο, όπως και η ίδια, έτσι και θέλησαν τελικά να μη συμβεί το γεγονός. Η ίδια μου αποκάλυψε μετά από πολύ καιρό ότι πίστεψε πως θέλησα να ταξιδέψω για να συναντήσω κάποια άλλη κοπέλα για τη μέρα εκείνη.
Την ημέρα της αποβολής ξύπνησα πριν από τη Ν. και αμέσως με το που ξύπνησα άκουσα τη λέξη ‘Αλιλά’ στα αυτιά μου (σε μεταγενέστερη αναζήτηση στο internet έμαθα ότι πρόκειται για μια εναλλακτική ονομασία για τον Δαλάι Λάμα). Δεν κατάλαβα τι είχα ακούσει, και στράφηκα προς τη Ν. για να την ξυπνήσω. Στη συνέχεια ο αδερφός της ο οποίος είχε μείνει μαζί μας το βράδυ πήγε να πάρει το αυτοκίνητο και ειδοποιώντας μας κατεβήκαμε για να φύγουμε. Η ώρα ήταν περίπου 7:30. Λίγο πριν μπούμε στο αυτοκίνητο πέρασε από μπροστά μας η Χ., η κοπέλα που με είχε αντικαταστήσει σε ένα φωτογραφείο όπου δούλευα και την οποία εκπαίδευα για περίπου δύο εβδομάδες πριν φύγω, η οποία φορούσε μια μπλούζα του Ποπάυ, με την οποία είπα καλημέρα. Στη συνέχεια ανεβήκαμε στο αυτοκίνητο και πήγαμε στην κλινική στην Ηπείρου με Ασκληπιού, την ίδια με την πρώτη φορά και με τον ίδιο γιατρό. Λίγο καιρό πριν, δίχως να θυμάμαι αν η απόφαση για το συμβάν είχε ήδη παρθεί, πιθανώς δύο εβδομάδες είτε πριν την αποβολή είτε πριν την έλευση στο χωριό, είχα ανοίξει ένα μικρό βιβλίο μεγέθους τσέπης που υπήρχε στη βιβλιοθήκη της Ν., αν και σπάνια ως καθόλου δεν διάβαζα εδώ και καιρό, και πιθανώς από διάθεση για πραγμάτωση κάτι διαφορετικού από το παίξιμο κιθάρας και την παρακολούθηση τηλεόρασης και ίσως εξαιτίας κατάληψης του Η/Υ για την ώρα εκείνη από τη Ν., ένα βιβλίο με τίτλο Τα απόκρυφα του Ενώχ, ή Τα μυστικά του Ενώχ. Για πρώτη φορά διάβαζα για το μυθικό άτομο, έχοντας ήδη διαβάσει πολλή ελληνική μυθολογία όπως και λογοτεχνία κατά τα παιδικά χρόνια μου. Στο βιβλίο, το οποίο άφησα στη μέση και έκτοτε δεν κατάφερα να το ολοκληρώσω καθώς μια μέρα πολύ αργότερα το αναζήτησα και το είχε δανείσει, ανέφερε κάπου για τη διπλή πτώση ή θάνατο του Ηλία, κατά τα μελλοντικά χρόνια – μια προφητική αναφορά. Δεν πήγε ο νους μου στο βιβλίο κατά την απόφαση, αλλά μέσα στις επόμενες ημέρες (μου συνέβη αν και ήμουν κάπως αφηρημένος τον καιρό εκείνο) μου πέρασε από το μυαλό μια ταύτιση του επερχόμενου γεγονότος, ως ενός διπλού, κάτι που δεν το πολυ-μελέτησα αλλά και που δεν με έκανε να αποστραφώ ώστε με ένταση και επιμονή να δοκιμάσω να αντιστρέψω την απόφαση – καθώς δεν νοούσα να παρέμβαινα τόσο δυναμικά στις αποφάσεις του απέναντι για τη δική του ζωή και την κυριότητα αυτής, αλλά μου έλειπε και η δυναμική για κάτι τέτοιο. Κατά τα μεταγενέστερα χρόνια και έπειτα από λοιπές παρατηρήσεις και συνειδητοποιήσεις έβγαλα κάποιο συμπέρασμα για τη λέξη που είχα ακούσει το πρωί που ξύπνησα, η οποία αν με διέγειρε σε επίπεδο δράσης θα αποτελούσε ένα πιθανώς συγκινητικό και δραματικό για τους καταγράφοντες ταινιάκι. Κατά τη συνέχεια αποφασίσαμε να παραμείνουμε ζευγάρι, αν και είχα την αίσθηση ότι η φίλη μου θα ήταν εκείνη που δεν θα ήθελε να με έχει κοντά της. Έμεινα σπίτι της και στη σχέση αυτή για περίπου 5 έτη, με δύο αν θυμάμαι καλά ενδιάμεσες σχετικά μικρές παύσεις.
Κάποια στιγμή ίσως κατά τον επόμενο ή μεθεπόμενο χρόνο αποφάσισα να βάλω τραγούδια τα οποία είχα ηχογραφήσει σε Η/Υ σε ένα αυτοσχέδιο html website, αν θυμάμαι καλά με το όνομα cuteredhat, το οποίο προερχόταν από ένα σχετικό τραγούδι το οποίο έδινε ένα μικρό στίγμα για την κατάσταση (περί μαφίας), με ένα μικρό κείμενο σχετικά με το ότι σε περίπτωση που κάποιος ενδιαφερόταν να αποκτήσει τα τραγούδια αυτά και αρκετά άλλα, τότε τα αντάλλαζα για μια ευκαιρία στο εξωτερικό ύψους δύο εισητηρίων, φιλοξενίας για δύο για έναν ή δύο μήνες και μια θέση εργασίας σε ένα μπαρ. Αφού έφτιαξα περί τους δέκα περίπου λογαριασμούς Google mail (δεν θυμάμαι τα ονόματά, αλλά τα password είχαν μέσα τη λέξη spiderman) έστειλα σε περίπου 700 σχετικούς λογαριασμούς email σε όλο τον κόσμο, αναζητώντας τα περισσότερα ένα-ένα μπαίνοντας στα sites με keywords όπως music producer, music studio, music records, κτλ. Θυμάμαι έστειλα σε πολλες γνωστές φίρμες όπως και σε ορισμένους εκδότες μουσικής του εσωτερικού. Στο email είχα την υποσημείωση να μου απαντήσουν στον λογαριασμό email που χρησιμοποιούσα και όχι σε εκείνους από τους οποίους έστελνα, έχοντας γράψει τον λογαριασμό email που επιθυμούσα να λάβω τις εκδηλώσεις ενδιαφέροντος ή τις ερωτήσεις. Επίσης το τηλέφωνό μου υπήρχε στο site. Δεν έλαβα απάντηση από κανέναν. Κάποια στιγμή σε ένα internet cafe ίσως μέσα στον επόμενο μήνα έκανα είσοδο για να στείλω ορισμένα συμπληρωματικά email από έναν από τους λογαριασμούς και διαπίστωσα ότι ένας κύριος από Βρετανία μου απάντησε λέγοντας ότι θα του ήταν προτιμότερο να έστελνα μια πιο προσωπική επιστολή, καθώς τα έστελνα περίπου δέκα – δέκα, και ότι θα ρίξει μια ματιά. Και εγώ του απάντησα ότι πραγματικά δεν είχα χρόνο να συντάξω κάτι σε πιο προσωπικό ύφος γιατί η ζωή μου τη στιγμή αυτή βάλλεται από μαφία και ότι προσπαθούσα να ξεφύγω – με την ελπίδα να το πει κάπου και κάποιος να επικοινωνήσει μαζί μου. Έχω την εντύπωση ότι κοίταξα σε όλους τους λογαριασμούς για να δω αν έχει έρθει κάποια απάντηση ενώ δεν βρήκα.
Ένα πρωινό γνώρισα την Α.Ν. η οποία ήρθε για έναν καφέ με τη μητέρα της στο παραθαλάσσιο μαγαζί που δούλευα, και οι οποίες ήταν οι μόνοι πελάτες στο μαγαζί. Αφού συνεννοηθήκαμε βρεθήκαμε το βράδυ για μια βόλτα. Κατά τη βόλτα στη θάλασσα βρεθήκαμε ως το κάμπινγκ που διέμενα όπου εξελίχθηκε μια μικρή ερωτοτροπία μα δίχως να βγάλουμε τα ρούχα μας. Τον καιρό εκείνο αν θυμάμαι καλά είχε παύσει (προσωρινά) η σχέση μου με τη Ν., καθώς είχαμε ανά τους καιρούς δυνατές διαφωνίες και παύαμε τις επαφές μας – δύο ή τρεις φορές συνέβη κάτι τέτοιο κατά την πεντάχρονη σχέση μας. Κατά τις επόμενες μέρες και ως που να φύγει βρεθήκαμε στο μπαρ με τη Α. ακόμη μια ή δύο φορές, και ίσως να κάναμε μπάνιο στη θάλασσα. Η ίδια εργαζόταν Κ. στο δημαρχείο ενός χωριού. Έκτοτε βρισκόμασταν κατά τις επισκέψεις της στη Λάρισα, συνήθως πίνοντας καφέ και αραιότερα με ερωτική επαφή σε ξενοδοχείο – ορισμένες φορές ως κρυφή σχέση, μα όχι αμιγώς ερωτικής υπόστασης. Αυτό ίσως έγινε για δύο ή τρεις φορές που έτυχε να έρθει το διάστημα εκείνο ως το 2012, ενώ διατηρούσαμε αραιή τηλεφωνική φιλική επικοινωνία. Κάποια στιγμή και ενώ είχαμε να βρεθούμε πολύ καιρό, κατά τα μέσα με τέλη του 2012, βρεθήκαμε για καφέ. Κατά τον καφέ ανοίξαμε για πρώτη φορά (δίχως να έχω συγκρατήσει αν υπήρχαν οποίες αναφορές στο παρελθόν σχετικά) τη συζήτηση περί πνεύματος του ανθρώπου. Κατά τη συζήτηση μου είπε για την άποψη περί εφτά πνευματικών ή αστρικών σωμάτων, τα οποία αυτά συντελούν την τεχνικής όψης δομή της ανθρώπινης πνευματικής υπόστασης. Κατά τη συζήτηση μου είπε ότι αυτά τα διάβασε στο βιβλίο της αγγελικής, όπου έφυγα από τη συνάντηση μας έχοντας υποθέσει ότι έτσι ονομάζεται η θεοσόφιση, ενώ χρόνια αργότερα και με σχετική ερώτηση μου, πιθανώς σε δίκη μου εκκίνηση συζήτησης, αν και δίχως μεγάλη έκταση αν θυμάμαι καλά, ότι πρόκειται για το βιβλίο κάποιας γυναίκας ονόματι Αγγελικής.
* 2013
Την περίοδο αυτή γνώρισα τη Μ., την επόμενη φίλη μου, ενώ ήδη είχα χωρίσει πλέον με διάθεση για μόνιμα με τη Ν. Με τη Μ. εκκινήσαμε να κοιμόμαστε ήδη από τις αρχές στο πατρικό της σπίτι στα σχεδόν (στα τυπικά) κρυφά. Ένα πρωινό από τις πρώτες φορές που διέμεινα εκεί, λίγο καιρό αφού είχε γίνει η συζήτηση με τη Α., κάπου στους δύο μήνες, εκκίνησα να επιστρέψω σπίτι μου από τον Ιπποκράτη όπου ήταν το πατρικό σπίτι της φίλης μου. Αυτή τη φορά δεν πήρα τον συνηθισμένο δρόμο της επιστροφής από τη γέφυρα του Αλκαζάρ, αλλά πήγα από πίσω από τη γέφυρα στην Αθηνάς. Στη νότια γωνία της γέφυρας απέναντι από το σούπερ μάρκετ είδα κάτι σαν όραμα. Είδα τον εαυτό μου κάπως ψηλότερο, να υπάρχει μέσα μου αλλά να βγαίνει καί από επάνω μου, σε χρώμα κάπως πορτοκάλι και με κέρατα σαν να είχε ένα καπέλο δερμάτινο ινδιάνικο τετραγωνισμένο κάπως, τον οποίο τον έβλεπα καί σαν να ήταν κανονικά από τη μεριά μου καί επίσης κάπως μπορούσα να τον κοιτάω, με πρόσωπο όπως το δικό μου. Κατά τη συνέχεια των ημερών, (έμαθα μέσα μου ότι) ο εαυτός αυτός αποτελούσε το τέταρτο αστρικό σώμα. Και πως αυτός αποτελούσε το δυνατότερο από τα υπόλοιπα, και το πιο κοντά μας και αντιπροσώπευε (ή ήταν η έκφανση αυτού που θεωρούμε) το κακό. Τα υπόλοιπα ήταν :
Το πέμπτο το οποίο ήταν ένα επίσης δυνατό και συμπαγές σώμα κάπως στο ύψος μου και με μαλλιά μαύρα, στο δικό μου πρόσωπο, και ένδυση άσπρη (αν και δεν θυμάμαι να έχω δει πόδια, αλλά δεν γινόταν να έχω ηρεμία ώστε να διακρίνω παρά μια αγωνία μήπως συμβεί κάτι κακό, την οποία εξηγώ στη συνέχεια).
Το έκτο το οποίο ήταν σαν το πέμπτο μόνο που ήταν κάπως πιο αέρινο (δείτε την παρακάτω αναφορά περί μιας πρόσφατης παρατήρησης στο σούπερ μάρκετ περί ζουμ της εστίασης, όπου ο 5 ήταν κάπως σαν ενδιάμεσα του ζουμ ενώ ο 6 κάπως αέρινος και δυσδιάκριτος, σαν την αρχή του ζουμ, ο οποίος χανόταν εύκολα και τον έψαχνες).
Το έβδομο, το οποίο το έβλεπα σε περιβάλλον σκούρο γκρι σαν σε ένα βουνό μέσα σε βουνό (ή μέσα σε ορυχείο με κάτι σκούρα ανθρωπάκια, τα κακά δαιμόνια, και καροτσάκια τα οποία μετέφεραν διαμάντια, όπως τα καροτσάκια στο Ιντιάνα Τζόουνς τα οποία μετέφεραν κάρβουνα, τα οποία ανθρωπάκια και καροτσάκια εμφανίστηκαν σε μεταγενέστερο χρονικά σημείο των ημερών της παρατήρησης αυτής της ιστορίας μετά το δωμάτιο με τα διαμάντια στο όνειρο που περιγράφω παρακάτω) και να ειναι δεμένος πισθάγκωνα και στα γόνατα, ενώ ενίοτε το βουνό έχανε το έδαφος του από ορισμένα σημεία. Η ‘αποστολή’ σου ήταν να τον φτάσεις και να τον λύσεις, ενώ υπήρχε πάνω στο βουνό και κάποιος που προσπαθούσε να σου τον κλέψει. Κάποιες στιγμές γινόταν να βρεθείς εκεί μέσω της χρήσης του 5 έχω την εντύπωση, και ενώ μερικές φορές ήσουν πολύ μικρός για να φτάσεις εκεί άλλες μεγάλωνες και ήταν εφικτό (φανταστείτε την αγωνία για κάποιον να θεωρεί ότι πλέον ως οντότητα έχει ‘ανοίξει’ πνευματικά και κάποιος προσπαθεί να του κλέψει το έβδομο αστρικό σώμα ενώ εκείνος δεν γίνεται να το διακρίνει).
Το τρίτο σώμα αποτελούνταν από ορισμένα μπλε ανθρωπάκια σαν στρουμφάκια τα οποία ήταν δυνατό να τα βάλεις ευθεία μπροστά σου σε σειρά ή να τα έχεις κάπου στον ώμο στο πλάι, δεν θυμάμαι από ποιά μεριά μα πιθανώς αριστερά. (Μεταγενέστερα το αστρικό αυτό σώμα γινόταν από πολύ μικρό σε μεγάλο όσο ένας γορίλας, με τρεις χαρακτήρες να συνθέτουν το σύνολο, τους οποίους έβλεπες στον τοίχο απέναντι σου και με τη μορφή σαν τους χαρακτήρες στο Νάρνια με δόντια μυτερά, σαν ψάρια, όπου σε καλούσαν να ανέβεις μαζί τους πάνω σε ένα ξύλινο επίπεδο με ένα κατάρτι ώστε και να πλεύσετε μαζί, με την προϋπόθεση ότι θα τους χάριζες την ψυχή σου).
Το δεύτερο σώμα ήταν κάτι χρυσά αγγελάκια αμφότερα μας τα οποία έπαιρναν μορφή και ανθρώπου κάπως καθισμένου στα γόνατα του, περίπου σαν τον χαρακτήρα του ηλεκτρονικού coin up παιχνιδιού με τα σπαθιά στυλ street fighter, αναφερόμενος στον μακρυμάλλη μαυρομάλλη Ιάπωνα με τα δύο σπαθιά.
Το αστρικό σώμα ένα δεν θυμάμαι να το έχω δει.
Κατά τη διάρκεια αυτών των παρατηρήσεων στον νου προέκυψε ένα όνειρο το οποίο θυμάμαι ότι το είδα μεσημέρι. Βρισκόμουν σε έναν χώρο κάπως μπλε σκούρο και εκεί μιλούσα με ένα πνεύμα μπλε ηλεκτρίκ, σαν το τζίνι στον Αλαντίν, του οποίου το όνομα ήταν Μποντζάμπι και ήταν ο θεός. Θυμάμαι ότι το όνομα μου το είπε κάπως παραπλήσια στην αρχή ενώ με κατέληξε σε αυτό ώστε να το θυμάμαι και μου είπε ότι δεν έπρεπε να πω αυτό το όνομα σε κανέναν, κάτι που το έπραξα στη μετέπειτα ζωή μου, ως κάποια μέρα μετά από πολύ καιρό όπου κάτι ανέφερα στον αέρα (στο πιθανό μικρόφωνο που ίσως να είχε καταφτάσει εξαιτίας των συνεχών ειδοποιήσεων μου) με δυνατή φωνή επεξηγώντας την πλάνη. Κατά το όνειρο εγώ ήμουν παιδί του μα σε πιο χαμηλή υπόσταση και βρισκόμουν στο παλάτι του ή το δικό μου, δεν κατάλαβα. Και κάπου υπήρχε μια αίθουσα η οποία βρισκόταν σε κάποιον πιο πλάγιο διάδρομο (θα το περιέγραφα ως τις διόδους του εισοφάγου και του λάρυγγα, ή ίσως κάτι με τον κόκυγγα) όπου εκεί βρισκόταν το σύνολο των διαμαντιών που κατέχει ο καθένας κατά την αιώνια ύπαρξη του (εξηγώ στη συνέχεια τι είναι τα διαμάντια). Στο δωμάτιο κάτι συνέβη, ίσως δεν ήμουν αέρινος αρκετά ενώ η συγκυρία της πνευματικής διάνοιξης τα έφερε έτσι ώστε να βρίσκομαι εκεί, ή κάπως μετακινούμουν ασύγχρονα με το εκείνο πνευματικό επίπεδο, έτσι και εκκίνησαν να σπάνε τα λογής διαμάντια σαν κοχύλια και σε μεγάλη χρωματική και μεγέθους και σχεδίου ποικιλία. Πλέον αυτού, το οποίο χαρακτηρίστηκε ‘θανατηφόρο’, κάποιοι κατάφεραν και εισέβαλαν μπαίνοντας από την αντίθετη μεριά στο δωμάτιο και έκλεψαν τα διαμάντια. Όλο αυτό με τρόμαξε, καθώς αποτελούσαν τα διαμάντια της αιώνιας ζωής μου. Έτσι μου είπε να μην πω το όνομα του και ότι θα διορθωνόταν κάπως. Κατά το ξύπνημα ακόμα υπήρχε στην οπτική αντίληψη μου κινούμενος και χάθηκε στο βάθος του ορίζοντα όταν πλέον κάθησα στη βεράντα για ένα τσιγάρο σκεφτόμενος το όνειρο. Την επόμενη ή μεθεπόμενη ημέρα πήγα με μια φίλη και έναν φίλο στο πάρκο του Αλκαζάρ και καθήσαμε στη δυτική μεριά της λίμνης και προς τον νότο, ενώ είχα μαζί το κουταβάκι που μόλις είχα πάρει, και τον είδα ξανά, ενώ θυμάμαι πως είχα βγάλει και τα παπούτσια κατά την αρχή, καθώς χρειαζόταν να έχω άμεση σωματική σύνδεση με το έδαφος.
Σε σχέση με τα διαμάντια, αυτά αποτελούσαν το τρίτο μάτι μας, μέσω των οποίων ήταν δυνατό να προκληθούν συγκεκριμένες δυνατότητες σε κάποιον. Υπήρχαν το κίτρινο, το οποίο προσέφερε μια αναλαφρότητα στον εαυτό, το πράσινο μέσω του οποίου μπορούσε ο άνθρωπος να στέκεται μεστά και συγκρατημένα ως εαυτός, το κόκκινο το οποίο θα προκαλούσε δυναμική επιθετικότητας και το μπλε το οποίο θα προσέφερε ενόραση και (ίσως μεταγενέστερα, δεν θυμάμαι καλά) μαντική ικανότητα. Αυτά σε πνευματικό επίπεδο και όχι στην ένυλη υπόσταση μας, δεν κατάλαβα τι θα σήμαινε αυτό αλλά δεν το συνέδεσα με την ανά τη στιγμή καθημερινή δυνατότητα στη συμπεριφορά. Τα διαμάντια μπορούσες να τα άλλαζες, καλώντας κάτι σαν σεντούκι το οποίο εμφανιζόταν σαν λευκό πανί και εκεί φαίνονταν τα συλλεγμένα κομμάτια, τα οποία περιλάμβαναν και δίχρωμα όπως και παρδαλά διαμάντια με βούλες ή γραμμές και σχήματα, μάλιστα ένα δεν έπρεπε να το φορέσω καθώς ήταν θανατηφόρο. Την πρώτη φορά που έτυχε να μπορώ να συλλέξω διαμάντια ήταν ένα βράδυ όπου έφευγα από το σπίτι της Μ. και διέσχισα τη νησίδα προς το πάρκο, παραδόξως καθώς συνήθως έφευγα προς τα δεξιά για τη γέφυρα, όπου έπειτα από ακολουθία συλλογισμού άκουσα ότι η Μαίρη, εννοώντας την Αγία, μου κάνει τη χάρη και μου ρίχνει διαμάντια, όπου έβλεπα μπροστά μου να πέφτουν σε διάφορα σημεία διαμάντια μεγέθους σαν μια μπάλα βόλεϋ ή χάντμπολ, τα περισσότερα σε χρώμα ροζ κάπως σκούρο ενώ ορισμένα εμφανίζονταν σε άλλα χρώματα ιδίως στη συνέχεια, και ενώ έπρεπε να πηγαίνω αριστερά και δεξιά στη νησίδα για να πέσουν πάνω μου, ορισμένα δεν έπρεπε να τα πάρω παρά να τα αποφύγω. Η κατάσταση με τα διαμάντια δεν κράτησε για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς αλλά προγράμματα ήρθαν να αντικαταστήσουν, ως την εξέλιξη των πραγμάτων και κάτω από το πρίσμα της υπερπολύπλευρης πραγμάτωσης του Θείου, καθώς οι δικές μου αναζητήσεις εμβάθυναν (ή απόσχιζαν, όπως παρατήρησα αργότερα) τη δυνατότητα μου για την παρατήρηση της ζωής του πνεύματος και τη δική μου έμπρακτη συμμετοχή καθώς αυτό προέκυψε να μου συμβαίνει.
Θα περιγράψω τις ιστορίες του προγράμματος, τις περισσότερες περιληπτικά, οφείλοντας να πω ότι ο πρώτιστος λόγος ύπαρξης της αναφοράς αυτής, πλέον της πιθανής παράπλευρης απώθησης των δραστών, είναι η ενημέρωση και ίσως η ταύτιση εμπειριών από μαρτυρίες άλλων παθόντων κατά το μέλλον.
Κατά τη συνέχεια, μα όχι απαραίτητα με αυτή τη χρονική σειρά καθώς δεν θυμάμαι, αν και μάλλον ορθά τα τοποθετώ, παρουσιάστηκαν τα εξής :
α) Η παρουσία κάποιου σαν μαύρος δράκος στην πλάτη, ο οποίος εννοούσε την ύπαρξη του αιώνιου μέλλοντος πίσω μας και ο οποίος εμφανίστηκε κατά την περίοδο όπου είχα σοκαριστεί και με έπιανε δέος καθώς συχνά άναβα κεράκι σε εξωκλήσια εκκλησιών, ειδικά στον Άγιο Χαράλαμπο, όπου γονάτιζα συχνά στο έδαφος, ενώ προσπαθούσα να απαλλαγώ από τον μαύρο δράκο ο οποίος είχε το όνομα Αινείας. Αυτό συνέβη έπειτα από μια άλλη σχετικά μικρή περίοδο όπου παγιδεύτηκα νοητικά και μου συνέβησαν δύο γενικά γεγονότα. Το πρώτο ήταν μια παρότρυνση που ακολούθησα, η οποία μάλλον κατέστησε άκυρη την κατάσταση με τα διαμάντια, η οποία δεν επανήλθε παρεμβατικά σε κάποιο μέρος της γενικής αυτής κατάστασης. Στην κατάσταση αυτή έκανα μια βόλτα στην Ανθούπολη κάπου στο κέντρο της και μετά παράλληλα με τις γραμμές, όπου είχε προκληθεί μια έκκληση για βοήθεια η οποία σχετιζόταν με το στοιχείο της ελληνικής μυθολογίας και όπου έπρεπε να προχωράω ορισμένες φορές και προς τα πίσω, και στη συνέχεια να τιμήσω το θείο (τους δώδεκα θεούς έναν έναν) ώστε να μη συμβεί κάποιο κακό. Στην ιστορία περιλαμβανόταν κάποιος σαν τον μινώταυρο, άσχετο όμως με τον χαρακτήρα της αρχικής ιστορίας. Από τις οραματώσεις θα θεωρήσω ότι μάλλον εγώ πιάστηκα σε μια ιστορία την οποία οι δράστες ακολούθησαν, κάτι με τον λαβύρινθο που μάλλον το άκουσα στα αυτιά μου και έδωσα την πρέπουσα ώστε οι προγραμματιστές να ασχοληθούν σημασία – και καθώς διαφαινόταν ότι δημιούργησα τη δική μου ψύχωση, έτσι και η αρχική με τα διαμάντια δεν παρεμβλήθηκε σε κάποια από τις περιπλέξεις. Όσο για τις οραματώσεις, αυτές περιλάμβαναν κάτι άσπρες μικρές ευθείες στο δρόμο τις οποίες δεν έπρεπε να πατήσω και κάτι κόκκινα τριγωνάκια και ίσως πράσινα, τα οποία ήταν ο εδώ και ο κάτω κόσμος ο οποίος έπρεπε να αποφύγω, καθώς και μορφές οι οποίες αναπαριστούσαν τον κάθε θεό.
β) Στη συνέχεια και έπειτα από δύο ξεχωριστά ερεθίσματα συνέβη η ιστορία των φυλάκων. Αυτό συνέβη μέσω της συγκυρίας να μου δώσει μια φίλη κατά την επίσκεψη στο σπίτι της ένα βιβλίο του Καστανέντα το οποίο διάβασα, και μιας κάπως κοντινής στιγμής όπου η μητέρα μου μού είπε ένα βράδυ στο σπίτι μόλις γύρισε ότι βρέθηκε σε μια ομιλία όπου ένας κύριος τους περιέγραφε ότι δύναται με πνευματική προσπάθεια να δεις τον εαυτό σου να γυρνάει γύρω από εσένα, φεύγοντας κάπως σαν από το στήθος και γυρνώντας με κύκλο ως την πλάτη. Ενώ μου το είπε μού είπε ότι δεν είναι εύκολο. Δίχως να το σκεφτώ πολύ το έφερα στο μυαλό μου και προσπάθησα να φανταστώ τι ίσως εννοούνταν, και σχεδόν αμέσως το είδα με τη μορφή των δύο χρυσών σωμάτων που περιέγραψα πιο πάνω ως τις εκφαίνουσες μορφές του δεύτερου αστρικού σωματικού επιπέδου. Αυτό το γεγονός με έκανε να υποθέσω διάφορα πράγματα για μένα και για την πιθανή υπόσταση μου, ή καλύτερα να κατασταλάξω στο ότι πιθανώς ο υποφαινόμενος να αποτελεί ‘πυκνότερο τύπο γιαουρτιού’. Και τότε άκουσα ότι μόλις ελευθέρωσα μια δυνατότητα σε μένα και ότι έπρεπε αμέσως να βγω έξω. Η φωνή με οδήγησε στην Ιουστινιανού όπου με έβαλε να τρέξω γρήγορα, κάτι που έκανα σχεδόν μέχρι το κτίριο του λυκείου. Στη συνέχεια έπρεπε να περιμένω κάτι, ενώ ήδη είχα ακούσει κάποια καμπανάκια, που σήμαινε ότι το πέτυχα, και όταν ειδοποιήθηκα ότι αυτό συνέβη τότε βγήκα στον δρόμο και άρχισα πάλι το δυνατό τρέξιμο ως τα μέσα της Σεφέρη, όπου έβλεπα ένα άρμα με άλογα και χειριστή ο οποίος ποτέ ποτέ γύριζε και να κοιτούσε ενώ βιαζόμουν να το προφτάσω. Στην Αεροδρομίου συνέβη επίσης κάτι με μια γυάλα σαν φωτοστέφανο κιτρινοπορτοκαλί που έπρεπε να φτάσω μα με τον αρχικό τρόπο της περιστροφής, το οποίο συνδεόταν με την αρχική ιστορία του τέταρτου αστρικού σώματος όπου θα τον βοηθούσε να βγει από την κατάσταση του ή κάτι τέτοιο. Και κάπως το άρμα χάθηκε στον ουρανό πιο πριν στην Αγιάς.
Κάποια άλλη στιγμή ή την ίδια μέρα έφτασα ως τη Βόλου παράλληλα με τις γραμμές, όπου εκεί εξελίχθηκε η ιστορία του Περσέα, κάτι με κάποια άτομα τα οποία ήταν κρυμμένα μέσα μου και εγώ με τη βοήθεια ενός κατόπτρου και ενός δίστομου τσεκουριού χρυσού αρχαίου έπρεπε, αν ήθελα, να τους πετύχω μια τσεκουριά. Αυτή η εμφάνιση των ατόμων μέσα μου, όπου ήμουν σαν σπηλιά ο ίδιος, αποτέλεσε τη βάση για μια επόμενη ιστορία, εκείνη των δύο πατωμάτων και του ασανσέρ. Στο ενδοδιάστημα, αν θυμάμαι καλά τη χρονική στιγμή, έτυχε μια μέρα να κουρευτώ στο σπίτι της Μ., η οποία με κούρεψε με την ξυριστική μηχανή γουλί. Καθώς είχαν μπει ψύλλοι στα αυτιά μου περί πιθανότητας για μαγεία, ειδικά επειδή υπήρχε ένα άτομο στην τότε παρέα ο οποίος ανοιχτά δήλωνε έμπειρος στον ‘σκουρωπό’ πνευματισμό, δεν θέλησα να αφήσω τα μακρυά μαλλιά μου εκεί αλλά τα μάζεψα σε μια σακούλα. Τα μαλλιά τα πήρα και δεν γνωρίζω γιατί δεν τα πέταξα στον κάδο φεύγοντας, αλλά τα πήγα ως τη βόρεια γέφυρα της ανατολικής μεριάς στο ποτάμι, στα Ταμπάκικα, και τα έριξα από τη γέφυρα στο ποτάμι. Σχεδόν αμέσως μετά ένιωσα μια πολύ δυνατή κιτρινωπή ενέργεια να έρχεται ευθεία από τον ουρανό και να με καταβάλλει. Με τη σημερινή εμπειρία μου θα υποθέσω ότι ίσως να μου έβαλαν ένα σχετικό sound ή visual drug, το οποίο ίσως να είχε κελαρύσματα και άλλα πολύ ευχάριστα μέσα. Η ενέργεια μού είπε ότι είμαι τυχερός, και ότι θα έπρεπε να κάνω ορισμένα τρεξίματα πάνω κάτω στη γέφυρα ώστε να σταθεί ή να μην πάει χαμένη. Κατά τις επόμενες ημέρες, ίσως μετά από μια εβδομάδα ή λίγο περισσότερο, περνούσα ένα βράδυ από το πάρκο του Αλκαζάρ και στο σημείο μπροστά από το σουβλατζίδικο μέσα στο πάρκο ένιωσα πάλι την ίδια ενέργεια μα χαρακτηριστικά δυνατότερη. Καθώς δεν γινόταν να σταθώ όρθιος ξάπλωσα στο πλακάκι ως που να επέλθει η αίσθηση. Δυστυχώς πίσω μου βρισκόταν ο φύλακας των τραπεζοκαθισμάτων του καταστήματος, ο οποίος προσποιήθηκε ότι δεν με είδε. Δεν παρατήρησα άλλους ανθρώπους γύρω μου όταν σηκώθηκα, αν και ήταν καλός ο καιρός αν και αργά μέσα στη νύχτα. Η ενέργεια με οδήγησε στη βρύση του πάρκου, όπου εκεί μου είπε ότι προερχόταν από τον Άτλαντα και θα συμμετείχα στον κόπο του να σηκώνει τη Γη. Και ότι στη συνέχεια θα μάθαινα τι έπρεπε να συμβεί και πως του χρωστούσα ήδη καθώς μου προσέφερε αυτή την ενέργεια, πιθανώς να εννοούσε κάτι με τα μήλα των Εσπερίδων, αλλά δεν θυμάμαι να τέθηκε καθαρά κάτι τέτοιο. Παρόλα αυτά, έφυγα από το πάρκο με κάτι στο πνευματικό επίπεδο το οποίο προσέφερε ευθύνη. Μια από τις επόμενες ημέρες αποφάσισα να πω κάτι, έτσι και όδευσα προς τη γέφυρα. Εκεί δεν συνέβη τίποτα, παρά ότι ενώ δεν συνέβαινε τίποτα, έτυχε επίσης να εμφανιστεί ένας γνωστός μου, τον οποίο ντράπηκα κάπως αλλά και ενοχλήθηκα που με διέκοπτε. Τελικά απευθύνθηκα μια άλλη μέρα, κοντινή στα γεγονότα μου φαίνεται, στη βρύση όπου εξέφρασα την αγωνία μου για την ευθύνη και ότι πιθανώς να με κλέβουν ενεργειακά, δίχως να θυμάμαι το πώς και είχα αυτή την εντύπωση. Η βρύση μου είπε διάφορα πράγματα, τα οποία υποθέτω πως κατά μεγάλο μέρος να αποτελούν στοιχεία της εξέλιξης της δικής μου ψύχωσης μα από δική μου συνεισφορά. Παρόλα αυτά κατόρθωνα και άκουγα φράσεις από το κυλιόμενο νερό, κάτι που αρκετά πρόσφατα το ερμήνευσα (ο χειριστής του μικροφώνου αναμένει έναν συγκεκριμένο ήχο και τον εκφέρει ενώ ο εξωτερικός ήχος επίσης αναπαράγεται, και αυτό συμβαίνει με τη μέθοδο των αξιών, δηλαδή με αντίστοιχες φράσεις με τις προσδοκώμενες του ήχου, λ.χ. με φράση δύο λέξεων για μια πόρτα που κλείνει ενώ η πόρτα κάνει κλινκ κλατς ενώ κλείνει – πλέον της πιθανότητας για τοποθέτηση μικροηχείου στην έσω μεριά της βρύσης). Σε αργότερη στιγμή των ιστοριών, κατά τη σπηλιά,υπήρχε βάθος σε ένα σημείο ενώ ένα άλλο ήταν ρηχό, όπου ο έσω εαυτός μου ζούσε εκεί. Θα πιθανολογήσω ότι πρόκειτω για το στόμα και κάτι με τα δόντια, γιατί εμφανίζονταν πλάκες περιμετρικά όπου η κάθε μία είχε μια εικόνα και όπου στην άκρη στεκόταν ένας αλυσοδεμένος κιτρινωπός σαν πουλί και σαν δεινόσαυρος με μουσούδα να εξέχει και το πάνω μέρος να μοιάζει ενός γνωστού μου συγκεκριμένου ατόμου. Στο βάθος υπήρχε η μορφή μιας κοπέλας την οποία δεν έφτανα, επίσης αλυσοδεμένη, η οποία κατά το πέρασμα των ημερών χανόταν μέσα στο βάθος το οποίο μεγάλωνε. Κάτι υπήρχε ως τροφή, που κάπως συνέβαινε να δώσω και της κοπέλας, μα με τρόπο που δεν καταλάβαινα, σαν αυτόματα. Μια μέρα συνέβη να γυρίσω και να δω από την άλλη μεριά, όπου φαινόταν ένα άσπρο του μπλε φως το οποίο ήταν η είσοδος για το παράδεισο και που όταν θα ερχόταν η στιγμή θα έφευγα από εκεί. Αυτή η τελευταία ψύχωση διήρκεσε για μεγάλο διάστημα, συγκρίνοντας τη με τις αρχικές και περιλαμβάνοντας την εξέλιξη της με το ασανσέρ. Στο ασανσέρ δεν θέλησα να μπω, καθώς ρωτήθηκα σχετικά και αντιπροσώπευε μια εν λευκώ παράδοση του εαυτού στο ‘θείο’ μα με τη χροιά του κακού, κάτι που θα μου έκανε καλό. Θυμάμαι ότι περιηγήθηκα εκεί, όπου συνάντησα κάτι σαν πόρτες με δωμάτια μα δεν είδα και πολλά. Κατά τη συνέχεια η σπηλιά μεγάλωσε και βρέθηκα να υπάρχω μαζί με πολλούς άλλους ανθρώπους από τους οποίους ορισμένους τους ήξερα μα μόνο φυσιογνωμικά αν και δεν θυμάμαι κάποιον, και μάλιστα μια φορά συνέβη κάτι σαν πάρτυ, όπου τότε ήταν που εκκίνησα να έχω υποψίες για το τί ακριβώς συμβαίνει και πως και όλοι αυτοί μαζεύτηκαν στο μυαλό και τον ψυχικό χώρο μου. Δεν είναι αυτές μόνο οι πεπλάσεις της πνευμάτωσης οι οποίες παρουσιάστηκαν, μα ίσως κάποια στιγμή να προσπαθήσω να τις περιγράψω όλες όσες θυμάμαι. Πάντως οι περισσότερες βασίστηκαν στην αρχική, μέσω αποδοχών για την ύπαρξη αυτών των μορφών και χρωμάτων αλλά ιδίως της καθιστής στα γόνατα μορφής αν και σε άλλα χρώματα, στη δεύτερη με τις μαύρες φιγούρες (Όπου μια ανάλογη στιγμή παρουσιάστηκε και στο παρελθόν κατά τις διακοπές μου με τη Ν.β σε ένα παραθαλάσσιο μέρος της Μαγνησίας, όπου η ίδια κατέχει οικόπεδο, και όπου ένας μαύρος δράκος πάνω σε ένα δέντρο σε προτομή μου ανήγγειλε χαμογελαστός ότι είναι πολύ σημαντικό για τον Θεό να κάνω ένα παιδί, ενώ παρουσιάστηκε ως η καλή μεριά του θείου και ενώ αμέσως μετά η εμφάνιση μορφών σαν μεσαιωνικού έχω την εντύπωση τύπου αγιογραφίες με μεγάλα στρογγυλά μάτια και στόμα κάπως ανοιχτό, μα με εκφάνσεις σεξουαλικότητας, οι οποίες αναπαριστούσαν την κακή πλευρά, γεγονότα που τότε στιγμιαία εμφανίστηκαν μπροστά μου το ένα μετά από το άλλο και που τα εξέλαβα ως Θεία παρέμβαση στον νου μου.),
*2011
Κατά το έτος αυτό εκκίνησαν να συμβαίνουν μαζικές μετακινήσεις στην πολυκατοικία και στα τριγύρω καταστήματα. Ξαφνικά δημιουργήθηκαν δύο νέα καταστήματα απέναντι από το σπίτι από τα οποία το ένα έκλεισε και ήρθαν στην πολυκατοικία 4 νέοι ιδιοκτήτες. Στον τρίτο κατά την αρχή μια οικογένεια διέμενε πρώτα σε βόρειο διαμέρισμα και έπειτα στο τωρινό δυτικό. Στον πέμπτο εμφανίστηκε, ίσως λίγο πιο νωρίς από τους υπόλοιπους, ένας απόστρατος κύριος ο οποίος έχοντας μια μεγάλη κονσόλα, την οποία έτυχε να δω καθώς στις αρχές με προσκάλεσε σπίτι του, χειρίζεται μερικές κεραίες στην οροφή, ίσως περί τις 8, ο οποίος πλέον δεν επιτρέπει την πρόσβαση στην ταράτσα ενώ αυτό δεν επιτρέπεται για κοινόχρηστους χώρους. Μια κοπέλα στον πέμπτο, η οποία κατέφτασε καταλαμβάνοντας τον χώρο μιας άλλης κυρίας δασκάλας δημοτικού η οποία διέμενε χρόνια πριν και η οποία μετακόμισε σε παρα-διπλανή πολυκατοικία. Και οι από πάνω μας οι οποίοι έβαλαν πλακάκι με το που ήρθαν και στους οποίους ανά το παρελθόν έχω κατά τη νύχτα ακούσει να σέρνεται κάτι μεταλλικό σαν μια μπουκάλα υγραερίου και στον οποίο χώρο υποθέτω την εγκατάσταση του ασύρματου ηλεκτρισμού.
Καθώς το αναφέρω, με το που ξαπλώνω πάντα η ένταση του hum αυξάνεται στο διπλάσιο ή και πολύ περισσότερο, ως τιμωρία αρκετά συχνά (ή ίσως από επαγγελματικό ή ενοχικό των επιπτώσεων σαδισμό καθώς έχω ήδη διαμαρτυρηθεί πολύ, δίχως να ενοχοποιώ τους από επάνω για το πάτημα ενός κουμπιού από κάποιον άλλο ή με πάτημα από τους ίδιους μέσω εντολής). Το αναφέρω για την τιμωρία καθώς δεν έχω υπάρξει και το πειθηνιέστερο θύμα ever. Και επίσης πάντα υπάρχει ένταση και τσιμπήματα σε σημεία όπως το κεφάλι ή η πλάτη και τα πόδια, και όσες φορές έτυχε να ξυπνήσω κατά το βράδυ αναπάντεχα (δεν ξυπνάω συχνά ενδιάμεσα του ύπνου, εκτός αν πρόκειται για τις πρωινές ώρες όπου κατά το παρελθόν αρκετές φορές ξυπνούσα και έπειτα του καφέ με έπιανε ύπνος πάλι) το κρεβάτι έτριζε. Κατά το παρελθόν το κρεβάτι έτριζε και στον ξύπνιο, και θα το υποθέσω ως μια ένδειξη επιβολής. Ένα βράδυ ίσως κατά το 2014 με 2017 μόλις ξάπλωσα έτυχε να χρειαστώ αμέσως να πεταχτώ επάνω φωνάζοντας, από την ένταση του καψίματος από το ρεύμα. Επειδή φώναξα έντονα έτσι και σταμάτησε.
Λίγο πιο πριν, ως μερικά έτη, ίσως λίγο πριν το άτομο στον πέμπτο στο δυτικό διαμέρισμα, εμφανίστηκε ο Κ. ο αδερφός του κυρίου που είχε το μαγαζί με τις τέντες στο ισόγειο, ένας παχουλός κύριος με πλατιά πλάτη, ο οποίος στην αρχή έλεγε ότι είναι Αλβανός. Επίσης την εποχή όπου εμφανίστηκαν όλοι, ήρθε ένα νιόπαντρο ζευγάρι στο κεντρικό διαμέρισμα του πέμπτου ορόφου. Και ήρθε και ένα ζευγάρι στον ημιόροφο.
Ήταν η περίοδος που εκκίνησαν οι οπτικές παρατηρήσεις, όχι όμως στο επίπεδο της αμιγώς οπτικής παρατήρησης αλλά ως εικόνες στον νου. Η θεματολογία ήταν οι δράκοι που αποτελούν το σύμπαν και οι άγγελοι που αόρατα κινούνται γύρω μας. Φαινομενικά θα έλεγε κάποιος πως τα εφέ στον οργανισμό ανταποκρίνονται σε εφέ μιας ψυχικής ασθένειας. Την οποία, όπως λέγεται, συνήθως ένας πάσχοντας δεν είναι σε θέση να την αντιληφθεί ή να παραδεχτεί ότι όντως αυτό είναι που συμβαίνει. Παρόλα αυτά, και βάση άλλων στοιχείων (λεπτομερειών) τα οποία έχουν συμμετάσχει/παρουσιαστεί εγείρω αμφιβολία για το γεγονός της ύπαρξης ασθένειας, και ισχυρίζομαι ότι πρόκειται για τη μεθόδευση από κάποιους για την προσομοίωση μιας ανάλογης πάθησης, από κάποια μεγάλη οργάνωση ή κάποιον οργανισμό ή κάποιον φορέα. Αυτά περιλαμβάνουν :
α) τα print screens όπου διαφαίνεται ότι ί7σως ορισμένοι διασκέδαζαν ενοχλώντας με στα ψηφιακά δρώμενα ή αμελούσαν να μην εμφανιστεί η ατέλεια (όπως διαφαίνεται από το zoom στην οθόνη σε ορισμένα print screens).
β) Από το γεγονός ότι τα πολιτικά γραφεία που αναφέρω πιο πάνω ότι επικοινώνησαν δεν επικοινώνησαν ή δεν ήρθε η αστυνομία ώστε να διαπιστώσει τι συμβαίνει.
γ) Από την άρνηση του κ. εισαγγελέα να μου χορηγήσει ιατροδικαστική εξέταση καθώς πρόκειτο για ένα αυτεπάγγελτο πιθανό αδίκημα, ή την μεταγενέστερη άρνηση αφού παρουσιάστηκε η άποψη της στοματολόγου σχετικά με το ότι εξωγενείς παράγοντες είναι εκείνοι που δημιούργησαν τις τρύπες στον ουρανίσκο (όπως το περιγράφω στην αναφορά στα αγγλικά) και όχι κάποια ασθένεια, αλλά και το ότι του ανέφερα πως βρήκα στο σπίτι ορισμένα χάπια – περί τα 20-30 αν και δεν θυμάμαι τον αριθμό και έχοντας κρατήσει ενα, τα οποία αναγκάστηκα να πετάξω καθώς την επόμενη ημέρα ταξίδευα για εργασία σεζόν στη Ρόδο δύο καλοκαίρια πιο πίσω, και για τα οποία αναφέρθηκα καί προσωπικά καί στέλνοντας ένα email επισήμανσης. Για το γεγονός της εύρεσης περιγράφω παρακάτω.
δ) Από το γεγονός ότι χαίρω καλού επιπέδου υγείας, τόσο στο σωματικό επίπεδο όσο και στο ψυχολογικό, έχοντας κατορθώσει να διατηρώ το χιούμορ μου και να κάνω διαλογικές συζητήσεις σε μεγάλο επίπεδο, παρόλη τη σχετική (κατά τη δική μου αντίληψη) προσπάθεια να μου υπονομεύσουν τόσο την εξωτερική εμφάνιση όσο και τη διάθεση και την ένταση και στρες ώστε να δείχνω κάπως μη συμβατός με τα στάνταρντ του καθημερινού συμπολίτη – περιλαμβανομένων διαφόρων αναιτιολόγητων οσμών στην ένδυση όπως ούρων.
ε) Από την απουσία ή την ελαχιστοποίηση συμπτωμάτων όπως το hum κατά την έξοδο μου από το δωμάτιο μου και περισσότερο από το σπίτι μου, ως την σχεδόν εξαφάνιση τους με την έλευση μου για διανυκτέρευση σε άλλα μέρη όπως στον Βόλο ή την παραλία της Κουτσουπιάς στην οποία εξορμώ με την πρώτη ευκαιρία τα καλοκαίρια για ελεύθερο κάμπινγκ.
ζ) Από την απουσία έλευσης μου στο νοσοκομείο κατά το γεγονός της διαμάχης με τον πατέρα μου, όπως το αναφέρω στην αναφορά στα αγγλικά, αλλά και από άλλη στιγμή όπου βρέθηκα στο αστυνομικό τμήμα ένα πρωινό έχοντας ξυπνήσει με πόνο στο αριστερό χέρι και τα εμφανές σημάδι από πολύ μικρή τρύπα στο εσωτερικό του χεριού σαν από σημάδι από πολύ λεπτή βελόνα και που παρόλο που περιέγραψα την πιθανή κατάσταση, ο αστυνομικός μου ζήτησε να κάνω εξέταση στο αγγειολογικό, κάτι που με την έλευση στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο έμαθα ότι θα έπρεπε να περιμένω ως Δεκέμβριο, αν θυμάμαι καλά, ενώ ήταν Σεπτέμβριος ή Οκτώβριος.
η) Από το γεγονός ότι έχω παρατηρήσει την ύπαρξη ουσιών μετά από βρώση ή πόση, διαμέσου της παλιάς σχετικής εμπειρίας μου στο εξωτερικό, που την αναφέρω πιο πάνω.
θ) Από το γεγονός ότι έχω ενημερώσει τόσους φορείς όπως Αρχές και με email τα πέντε γραφεία του ΟΗΕ, ζητώντας ένα τηλεφώνημα, μα κανείς ποτέ δεν πήρε. Με αυτούς τους άνω λόγους αλλά και από άλλους συμπεραίνω ότι το πιθανότερο είναι να παύσει η όχληση μου με τη διακοπή των ενεργειών του προγράμματος ή των πράξεων των δραστών, παρά ότι πρόκειται για μια δική μου ψυχολογική πάθηση – δεν αρνούμαι ότι θα γινόταν να νιώθω καλύτερα αν και νωθρός με τη χρήση αγωγής, αλλά δεν επιθυμώ να δώσω άλλοθι διακοπής στο πρόγραμμα με την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων.
*Αποστροφή τραπεζών
Κατά το τέλος του 2012 εκκίνησα μια επιχείρηση υπηρεσιών marketing μέσω μιας επιδότησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (προγράμματα ΕΣΠΑ) για τη δημιουργία επιχείρησης από ανέργους. Για την εκταμίευση των χρημάτων της επιδότησης χρειαζόταν πρώτα να πραγματοποιηθούν οι σχετικές εγγεκριμένες δαπάνες ύψους περίπου 21 χιλιάδων ευρώ. Καθώς άνεργος δεν είχα το κεφάλαιο για να πραγματοποιήσω τις δαπάνες οπότε στράφηκα προς τις τράπεζες για να ζητήσω έγκριση δανείου, καθώς με τη δημιουργία των δαπανών η εκταμίευση ήταν εξασφαλισμένη. Παρόλο που πολύ αργότερα έμαθα ότι οι τράπεζες θα δέχονταν να χορηγήσουν ένα δάνειο σε περίπτωση επιδότησης μέσω της εμφάνισης προτιμολογίων (τη βεβαίωση από τον προμηθευτή ότι το τιμολόγιο θα είναι αυτού του ποσού γι’ αυτό το αγαθό) δεν ενημερώθηκα από κάποια τράπεζα σχετικά. Μια μόνο ζήτησε μέσω email να παρουσιάσω τι τιμολόγια είχα μέχρι εκείνη τη στιγμή, αλλά κάπως από λάθος δεν έστειλε στον λογαριασμό email όπου είχα δηλώσει για επικοινωνία αλλά χρησιμοποίησε εκείνο που φαινόταν στο έγγραφο της έγκρισης της επιδότησης, το οποίο αποτελούσε τον λογαριασμό email που είχα δημιουργήσει ειδικά και μόνο για χρήση επικοινωνίας με τον φορέα της επιδότησης, και που δεν είχα σκεφτεί να κάνω forward τα email, αν και η ειδοποίηση έφτασε επίσης μετά από αρκετό καιρό αναζήτησης χρηματοδότησης, που χρηματοδότηση όμως τελικά κατάφερα να αποκτήσω μέσω ιδιωτικού δανεισμού αλλά με μεγάλη καθυστέρηση, ακριβώς στα όρια της ίδιας ημέρας λήξης της προθεσμίας.
*Συμβάν γάμου και ψυχιατρείο
Κατά τον γάμο του αδερφού μου είχα μια διαφωνία με τον πατέρα μου όταν επέστρεψα σπίτι ενώ εκείνος ήδη είχε επιστρέψει. Τη διαφωνία την περιγράφω στην αναφορά στα αγγλικά. Την ημέρα εκείνη βρέθηκα στο αστυνομικό τμήμα όπου δεν με πήγε κάποιος στο νοσοκομείο παρόλο που η μύτη μου είχε ματώσει. Έπειτα από δύο έτη, με άλλοθι αυτό το γεγονός, βρέθηκα στο ψυχιατρείο του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου έπειτα από καταγγελία του πατέρα μου στον εισαγγελέα και ακόλουθη εισαγγελική εντολή. Οι λόγοι οι πραγματικοί που έκαναν τον πατέρα μου να ζητήσει την εντολή ήταν ότι επέμενα πως κάτι περίεργο συμβαίνει στη ζωή μου και πως επιθυμούσα να το διερευνήσω με σκοπό την παύση και μέσω των Αρχών (με εξετάσεις, διαπιστώσεις, κτλ).
*Δηλώσεις ανάληψης ευθύνης
Ανά το παρελθόν έχω ακούσει στα αυτιά μου ότι οι δράστες προέρχονται από ποικίλους φορείς. Πιθανώς οι δηλώσεις να πηγάζουν από την ανάγνωση της δικής μου επιστολής κατά την περασμένη δεκαετία, ή από άλλες πηγές αναφοράς λεκτικής ή γραπτής.
NATO
NASA
CIA
Interpol
The red cross
The greek arm forces
[2026 - Εχω ηδη αναφερει με email σε ολους τους ανω οργανισμούς οπως και σε εφημεριδες, εκπαιδευτικους οργανισμούς και αλλους ιδιωτικου ή κρατικού τυπου. Δεν εχω σχετικά λαβει καποια επικοινωνια ποτε παρα 1 πολιτική, η οποια ισως λανθανωδως με ενθαρυνε να λαβω εναν επισημο δρομο περι μη διαχειρισης μου απο Αρχές ή Υπηρεσίες αμελως, οπου ζητηθηκε να αναφερω εαν θεωρουσα οτι κατα τις ενεργειες μου προεκυπτε καποιο τετοιο θεμα. Και 1 απο τις Αρχές για καποια διευκρινιση σε σχεση με μια προσφατη επικοινωνια μας. Συγκεκριμενη, οπως με μια ερωτηση ή προταση για τηλεδιασκεψη επειτα αποστολης μου σε εκεινους της διασυνδεσης με την αναφορα βραχεων σημειωσεων και συμπερασματικων κειμενων που διαβαζετε τωρα.]
*Γεγονότα – δεν αναφέρω πολλά γεγονότα, καθώς είναι χιλιάδες, παρά θα πω ορισμένα
Πιθανολογώ ότι ορισμένα από τα όσα έχω ακούσει να προέρχονται από την τάση ορισμένων να κάνουν πλάκα σε άλλους που συμμετέχουν, είτε για να διακρίνουν το πως οι άλλοι θα συμπεριφερθούν, λ.χ. ένας που ακούει το όνομα του παππού του από τη δική μου φωνή ενώ με παρακολουθεί, είτε για λόγους υστερόβουλους. Εν γένει έχω ακούσει στα αυτιά μου διάφορα πράγματα, όπως λέξεις άγνωστες σε εμένα, όπως κάζους μίραμι – την πρώτη ξενική φράση που ποτέ παρατήρησα, πιθανώς μετά το 2011. Ή άτομα να μιλάνε ή να φωνασκούν έχοντας πιθανώς ξεχάσει τα μικρόφωνα στο on ή ίσως μαζευόμενα όλα της βάρδιας μαζί για πάρτυ σε κάποιο σπίτι, και εν γένει έχω διαπιστώσει την τάση μιας ‘παιδικής χαράς’. Περεταίρω, μου έχει ψυθυρίσει άτομο με το παιδάκι από το χέρι στον δρόμο τη λέξη thank you, χωρίς ήχο μόνο με τα χείλη και με χαμόγελο. Κατά το παρελθόν και όταν πρώτοέβγαινα με τη Μ. πολλοί ήταν αυτοί που χαιρετούσαν, σαν να λέγανε καλησπέρα, με το χέρι να τσιμπάει το γόνατο (γω)εγώ ΝΑΤΟ), και ορισμένους να κοιτάνε με κρυφή έκπληξη και σχετική χαρά. Και κάτι που μόλις τώρα συνέβη (10/4/20 – 00:25 περίπου), και το αναφέρω για να χαρακτηρίσω τη συμπεριφορά ελεύθερης παιδικής χαράς, όπου άνοιξα τη λίστα με τις εφαρμογές για να ανοίξω το notepad που γράφω τώρα, και άκουσα από μια γυναικεία φωνή να λέει με κάμποση τσαχπινιά στη φωνή «Safe Notes..!». Με έκφραση προσώπου και ok αντίχειρα ή κάτι συναφές εννόησα ότι ‘ωραία, ευχαριστώ για την πρόταση, καλά μου ακούγεται’, και η ίδια φωνή πλέον με μια ξιπασιά και σαν να είχε θιχτεί είπε «I didn’t suggested» (αντί suggest), και έκανα μια υπόθεση για την εθνικότητα, όπου μου φάνηκε ότι μάλλον ισπανική αλλά μπορεί και ελληνική ή κάποια σλαβική, ενώ αμέσως μόλις το άκουσα γέλασα και με δυνατή φωνή το χλεύασα – να πω ότι εδώ και μισή ή περισσότερη ώρα ξάπλωσα να κοιμηθώ, και καθώς πλέον έχοντας συνειδητοποιήσει ότι πρόκειται μόνο για προβολή σε φακούς ή κάποιο ανάλογο τεχνικό εύρημα, μου φαίνεται ευκολότερο το να μη δίνω σημασία και σχεδόν με διαλογισμική ηρεμία να μη στέκομαι παρατηρώντας, έτσι και το hum αυξανόταν αλλά και η αίσθηση τόσο έντονου ηλεκτροσόκ (στο σημείο της καρδιάς στο στήθος) με έκανε να φοβηθώ για το σφίξιμο που μου προκάλεσε ώστε και να σηκωθώ από το κρεβάτι.
*Παρατηρήσεις επί των πιθανών τεχνικών χαρακτηριστικών
Μια μέρα κατά την εβδομάδα που πέρασε πήγα στο σούπερ μάρκετ της Παναγούλη με Τσιμισκή και ενώ περίμενα τη σειρά μου στο ταμείο μού συνέβη η ακόλουθη διαπίστωση. Κοιτούσα με το κεφάλι εντελώς στραμμένο προς τα αριστερά το τέρμα βάθος ράφι. Τότε διαπίστωσα ότι εμφανίστηκε ένας κύκλος σε χρώμα κίτρινο απαλό και πολύ διάφανος, σχεδόν σε όλο το φάσμα του πεδίου της όρασης, μαζί με ένα στεφάνι κάπως πιο σκούρο κίτρινο και ίσως με μια λεπτή γραμμή πορτοκάλι κυκλική (αν υποθέταμε ότι όλος ο κύκλος ήταν φαινομενικά ενάμιση μέτρο, το στεφάνι θα ήταν το πολύ δέκα εκατοστά ή λιγότερο). Στη συνέχεια το κιτρινωπό χρώμα στην όραση παράμεινε και εμφανίστηκε ένα σωματάκι σαν ένα μικρό ποντίκι το οποίο ήταν σαν σε ανθρώπινο σώμα στα γόνατα, το οποίο κοιτούσε προς τα εκεί και ήταν δυνατό να δω μόνο την πλάτη του και το κεφάλι του και λίγο τα αυτιά του. Ήταν η πρώτη φορά που παρατήρησα τον κύκλο και μου φάνηκε όπως ο κύκλος που εμφανίζεται σε μια φωτογραφία αν φωτογραφίζεις τον ήλιο ο οποίος έχει ανατείλει, και η ώρα είναι εφτά με οχτώ και το διάφραγμα κάπου στο δεκαπέντε με είκοσι. Στη συνέχεια και με πολύ ήρεμη διάθεση πήρα αργά το μάτι μου από το σημείο που κοιτούσα, και κοίταξα ακόμα λίγο πιο μακρυά. Το ποντικάκι μίκρυνε σαν να του έγινε μακρυνό ζουμ με αντίστροφο εφέ του μεγέθους με το τι θα συνέβαινε αν ήταν φακός κάμερας, ενώ ένιωθα μια διάθεση απλανούς κοιτάγματος. Κάποια στιγμή εστίασα στην ταμπέλα του μακρύτερου ραφιού, και τότε σκούρηνε το ακριβές σημείο όπου πραγματικά κοιτούσα ενώ το ποντικάκι ήταν λίγο πιο δίπλα, σαν να μη βρισκόταν πάνω στο ακριβές σημείο που είχα εστιάσει. Μόλις το σημείο σκούρηνε το ποντικάκι εξαφανίστηκε και άκουσα στα αυτιά μου ‘α, την ταμπέλα ε;’ από μια κάπως χαρωπή ευχάριστη γυναικεία φωνή. Η κίτρινη εντύπωση παρέμεινε στην όραση, αλλά τα φώτα στο κατάστημα ήταν δυνατά και ήδη προς το ασπροκίτρινο, ίσως εξαιτίας του χρώματος δαπέδου και τοίχων, αν και δεν τα θυμάμαι. Κατά την αρχή, να πω, το ποντικάκι εμφανίστηκε σε μια κυρία η οποία είχε πλάτη σε εμένα και βρισκόταν στο διπλανό ταμείο, με τις αποστάσεις ανάμεσα στους πελάτες που περίμεναν στην ουρά να είναι δύο μέτρα, λόγω μέτρων προφύλαξης, ενώ αμέσως πήγε πιο κάτω στο οπτικό πεδίο μου και μίκρυνε ίσως σε λιγότερο από το μισό. Σχημάτισα την εντύπωση το ότι αρχικά αναζητούνταν το κατά πόσο κοιτούσα την κυρία, μάλλον στους γοφούς. Αυτό το περιστατικό το ανέφερα με δυνατή φωνή με το που επέστρεψα σπίτι, ίσως και κατά τη διάρκεια που βρισκόμουν στο δρόμο της επιστροφής. Ήταν απόγευμα και σήμερα είναι 9 Απριλίου 2020. Περεταίρω, σήμερα πάλι συνέβη το να παρατηρήσω το εφέ με τον κίτρινο κύκλο και το ανθρωπάκι-ποντικάκι στο ΙΚΑ όπου βρέθηκα για μια διαπίστωση, αυτή του επιπλέον εργοδότη στην online φόρμα της αίτησης για το τρέχων επίδομα των 800€ (όπου ενώ εργαζόμουν σε 2 εργοδότες part time, το σύστημα εμφάνισε 3). Ενώ περίμενα στο γκισέ για την πληροφορία, κοίταξα με το κεφάλι στραμμένο τέρμα δεξιά το φυτό στο βάθος και τα γραφεία εκεί. Επέμεινα τη ματιά μου για ορισμένα δευτερόλεπτα, απολαμβάνοντας την απαλή θέα (ως αίσθηση στον οφθαλμό), και τότε εμφανίστηκε πάλι ο κίτρινος κύκλος, τον οποίο παρατήρησα με μεγαλύτερη άνεση από την πρώτη φορά, όπου διαπίστωσα ότι το εξωτερικό στεφάνι αποτελεί το χρώμα που αργότερα συνθέτει (σηματοδοτεί) τη σημείωση του επιτυχούς αποτελέσματος της διάκρισης του ακριβούς σημείου της εστίασης. Με το που παρατήρησα τον κύκλο μετατόπισα ελαφρά και αβίαστα το πού ακριβώς κοιτούσα, μεταφέροντας την εστίαση στο κενό στο πάτωμα πιο δίπλα. Το ανθρωπάκι-ποντικάκι εμφανίστηκε πρώτα πάνω στο γραφείο και έπειτα μετατοπιζόταν ελαφρά προς τα δίπλα μα με πολλή αργή ταχύτητα, ως που εξαφανίστηκε τάχιστα δίνοντας τη θέση του σε μια εικόνα κόκκινη σκούρα με ίσως άσπρο περίγραμμα σαν τη Μόνα Λίζα, σαν φωτογραφία κόμικ, δίχως να δύναται να διακρίνω το περιεχόμενο (μα από παρελθοντική ψύχωση κατά την ιστορία με τη σπηλιά θα υποθέσω ότι εννοούνταν η Αγία Μαρία, την οποία θα έπρεπε να επιλέγω έναντι της αντίπερα εικόνας του διαβόλου), η οποία εικόνα αντικατέστησε το ποντικάκι δίχως scroll του γραφικού μα από εδώ εκεί, σε μια απόσταση ενάμιση με δύο μέτρα από το σημείο πραγματικής εστίασης μέχρι το ποντικάκι. Αυτή η δεύτερη παρατήρηση με έκανε να υιοθετήσω μια άλλη από την αρχική εντύπωση, δηλαδή ότι κάποιος κοιτούσε το πού πιθανώς να είχα εστιάσει και με το joystic ανίχνευε το πραγματικό σε σχέση με το εκκινητήριο υποθετικό σημείο εστίασης.
*Παρατηρήσεις σωματικές
Έχω παρατηρήσει ότι ένας πόνος που ορισμένες φορές είναι ιδιαίτερα έκδηλος, το ‘νύχι’ όπως έχω ακούσει να το αποκαλούν (μάλλον στα αυτιά μου, ή συνειδησιακά) αποτελεί το σύστημα του ‘καρότου’. Όταν ο πόνος εμφανίζεται τότε το άτομο θα πρέπει να βρει σε ποιά θέση θα πρέπει να κοιτάξει ώστε η όχληση να σταματήσει. Μάλλον αυτό αποτελεί ένα σύστημα στροφής του ενδιαφέροντος προς μια κατεύθυνση, λ.χ. ένα αυτοκίνητο που μόλις πέρασε ή τα κλειδιά που ετοιμάζεται να φύγει από το σπίτι και τα ξέχασε. Συνεπώς, πάντα υπάρχει κάποιο σημείο ‘μηδέν’ όπου όταν η τεχνητή όχληση εκκινά εκείνο να την παύει, με την υιοθέτηση της νέας θέσης για το σώμα ή το κεφάλι, ίσως και την εστίαση της όρασης. Το σύστημα αυτό παρατήρησα ότι σε εμένα εφαρμόζεται ως και τιμωρία (κατά κύριο λόγο μόνο ως τιμωρία καθώς ούτε συμφώνησα εν γένει να δέχομαι τη συμβουλή / την καθοδήγηση ώστε και να ξέρω τι θα πρέπει να συμβεί, μα ούτε και συνειδητά θα έστρεφα το ενδιαφέρον αν το αντιλαμβανόμουν και καθώς έχω πλέον διαπιστώσει το τι γίνεται. Η τιμωρία συμβαίνει με τη μορφή του συνεχούς κυλιόμενου σημείου μηδέν (rotation), δηλαδή δίχως σταματημό παρά για τρία με τέσσερα δευτερόλεπτα ανά αλλαγή θέσης, κάτι που παύει να συμβαίνει αν βγω έξω από το σπίτι ενώ επανέρχεται στην αρχική ένταση του με την επιστροφή στο δωμάτιο.
Ανά τους καιρούς έχω διαπιστώσει σε εμένα αλλά και στον πατέρα μου όπως και στον σκύλο μια ενέργεια σαν ηλεκτρικό πεδίο. Στον πατέρα μου την εντόπισα στον βραχίονα πάνω από το ύψος του καρπού, ενώ στον σκύλο στο κέντρο της πλάτης. Σε εμένα έχω διαπιστώσει διάφορα σημεία που νιώθω μια ένταση όπως ελιές και σημεία δέρματος στην πλάτη, στα πτερύγια της μύτης (όπου φορές κατά τις οποίες περιγράφω κάτι ή καταγράφω κάποιο κείμενο διαπιστώνω μια ελαφριά φαγούρα, όπως εκείνη που υποτίθεται πως νιώθει κάποιος όταν λέει ψέματα, η οποία διαπλώνεται αν δεν βάλω το χέρι να ξύσω αλλά μετακινήσω το κεφάλι για ελάχιστα εκατοστά), στα ακροδάχτυλα όπου ίσως να έχω σένσορες στο δέρμα ή υλικό ή ειδικό χρώμα υποδόρια για τον εντοπισμό από εκπομπό σήματος, τρίχες όπου ορισμένες ίσως να είναι συνθετικές (έβγαλα μια η οποία ήταν περίπου 20 εκατοστά και έβγαινε για ώρα, δηλαδή την πέτυχα κατά τύχη και τραβούσα και τραβούσα και δίχως πόνο, ενώ το μάκρος του μαλλιού δεν ξεπερνούσε τα 8-10, την οποία παρέδωσα στην αστυνομία στην είσοδο), τρίχες στη γάμπα οι οποίες εξαφανίστηκαν ξαφνικά ένα πρωινό και σε ομοιόμορφο σχηματισμό (οριζόντια γραμμή του άτριχου μέρους με το τριχωτό), ένα σημάδι στη μύτη στο αριστερό πτερύγιο το οποίο με το πέρασμα του χρόνου ανεβαίνει προς τα επάνω και το οποίο ανά τους καιρούς ματώνει (το οποίο διαπιστώνω το πρωί που ξυπνάω), σημάδια στη μύτη και γενικά στο πρόσωπο τα οποία εξαφανίζονται επιμελώς αν και ίχνη παραμένουν, δύο μεγάλα σημάδια στο εσωτερικό του κάθε μάγουλου σε σχήμα μεγάλου Χ τα οποία ακόμα φαίνονται και είναι εκεί για πάνω από 7-8 έτη, καθώς και ακούγονται κρακ από πολλές αρθρώσεις του σώματος με την πίεση ή την άσκηση μα δίχως να προκαλούν πόνο.
Ένα άλλο σημάδι στο σώμα βρίσκεται στα δόντια, όπου παλιότερα και για μεγάλο χρονικό διάστημα τα κάτω δόντια συνέπεφταν στο μέσο των άνω, το οποίο έκανε το σαγόνι να στέκεται κάπως στραβά, εξαιτίας ενός δοντιού κάπως πιο μεγάλου το οποίο εμπόδιζε τη φυσιολογική θέση κλεισίματος για τα δόντια. Αυτό το είχα από έφηβος ως περίπου το 2013 ή μετά. Σήμερα το σαγόνι βρίσκεται ευθεία και τα δόντια στην ευθεία θέση. Έχω παρατηρήσει ότι αν βάζω το σαγόνι στην παλιά θέση, κάτι που με κόπο (με ενθύμηση) το κατορθώνω για ώρα, τότε κάτι στο τεχνικό σύστημα αλλάζει και παύει η φαντασμάτωση και η αίσθηση ηλεκτρικού φορτίου (η οποία ίσως να προκλείεται από την εκπομπή φωτός ίσως υπεριώδους μέσα στο στόμα). Επίσης, όταν ήμουν νεαρός είχα ελαφριά αλληθώρηση από το ένα μάτι από παιδί, ενώ τώρα οι οφθαλμοί φαίνονται να είναι κανονικά.
* Άλλες πληροφορίες
Για την κάνναβη έχω να πω ότι εκκίνησα να καπνίζω το 1996 στην Αγγλία. Η νομοθεσία τότε ήταν ήπια για τους χρήστες της κάνναβης, ή έτεινε να γίνει. Κατά την εκκίνηση έκανα μεγάλου βαθμού καθημερινή χρήση.
Καθώς τον καιρό εκείνο έτυχε να συναναστραφώ με μια παρέα Ελλήνων ήδη εντρυφισμένη στη διασκέδαση σε night club με τη χρήση ουσιών έτυχε για ένα διάστημα ενός και μισού έτους να κάνω χρήση ουσιών κατά τα βράδυα της διασκέδασης και στα πάρτυ. Δυστυχώς το οικονομικό περιθώριο της φοιτητικής υπερανάληψης επέτρεψε την άνεση στην χρήση ανά τη βραδιά, οπότε έτυχαν και ορισμένες βραδιές με χρήση κάπως πέρα του τυπικού για έναν χρήστη σε ανάλογα μέρη τον καιρό εκείνο – να σημειώσω ότι οι ουσίες αυτές χαρακτηρίστηκαν ως class B (είχα ακούσει ότι επίπεπταν στο επίπεδο ουσιών όπως τα Βάλιουμ τα οποία αποκτούνταν και μετακινούνταν δίχως ουσιαστική επίπτωση για τον χρήστη, αν και δεν έτυχε να δοκιμάσω κατευναστικές ουσίες καθώς χρησιμοποιούσα κάνναβη) περίπου τον καιρό εκείνο αντί class A, καθώς υπήρχε μια τάση κοινωνικής αποδοχής με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ύπαρξη φυλλαδίου ενημέρωσης για ένα πάρτυ το οποίο διαμοιραζόταν στον δρόμο και το οποίο εμπεριείχε λογής μικρά αντικεμενάκια στο σχήμα χαπιών και φαρμάκων με την πλαστική επένδυση.
Παρόλο που η χρήση των ουσιών ήταν για το διάστημα του ενάμιση έτους, σύντομα διαπίστωσα τις επιπτώσεις από την ανά τη συγκυρία άλογη χρήση, οπότε τρομοκρατημένος απομακρύνθηκα από την παρέα και με την έλευση του επόμενου έτους (του τρίτου) ήδη είχα αποσχιστεί και νιώσει απέχθεια για το κοντινό παρελθόν και τις συναισθήσεις. Παράλληλα τον καιρό εκείνο εκκίνησα να διαβάζω τόσο γενικές αρχές ψυχολογίας όσο και συγκεκριμένα κεφάλαιά της περί της συμπεριφοράς καταναλωτών, γνώσεις οι οποίες εκδίωξαν ποικίλες ανησυχίες και φοβίες τις οποίες προέκυψε από πριν να έχω αναπτύξει. Το ερέθισμα προέκυψε από το μάθημα της έρευνας αγοράς, κατά τις σπουδές marketing τις οποίες ακολουθούσα. Παράλληλα εκκίνησα να καταναλώνω αλκοόλ, κρασί συγκεκριμένα και κατά τα βράδια με την παύση είτε των σπουδών είτε της περιστασιακής εργασίας, το οποίο με βοήθησε στην πλήρη απόσχιση της χρήσης ουσιών αλλά και κάνναβης, την οποία είχα επίσης πάρει από φόβο.
Κατά το υπόλοιπο ενάμιση έτος ως και τη λήξη των σπουδών κάπνισα κάνναβη πολύ αραιά, και μέσω της εκκίνησης της συναίσθησης ότι έχω απομακρυνθεί ουσιαστικά από την χρήση άλλων ουσιών. Παράλληλα εκκίνησα να μαθαίνω κιθάρα αυτοδίδακτα, να διαβάζω ανελειπώς κυρίως ψυχολογία και ως χόμπι και πλέον της μελέτης των μαθημάτων, να συγγραφω πεζά και ποιήματα ορισμένα από τα οποία μελοποιούσα, και να βγαίνω σε παμπ και για μπιλιάρδο με Βρετανούς συμφοιτητές.
Με την επιστροφή στην Ελλάδα διέκοψα εντελώς τη χρήση κάνναβης για περίπου δύο έτη, μην έχοντας πρόθεση να δοκιμάσω ξανά και καθώς το νομοθετικό και κοινωνικο περιβάλλον ήταν πολύ διαφορετικό, πλέον του φόβου για επανενασχόληση σε τακτική χρήση (όπως εύρεση με ρίσκο, κάπνισμα στα κρυφά και με φόβο, και διατήρηση σε κρυφό μέρος στο σπίτι με φόβο και ενοχές). Μια μέρα περίπου το 2002 ένας πολύ καλός παιδικός φίλος μου μού ζήτησε να βρούμε ένα τσιγάρο καθώς ο ίδιος είχε ανά το παρελθόν καπνίσει μετρημένες φορές, και καθώς γνώριζε την παρελθοντική επαφή μου. Δεν του αρνήθηκα, αλλά με τη βεβαιότητα ότι θα του έκανα τη χάρη για τη φορά εκείνη αλλά εγώ δεν θα συμμετείχα απλά θα του έκανα παρέα στον δρόμο όπου θα είμασταν. Παρόλα αυτά και μέσω επιμονής μεγάλης του φίλου για συμμετοχή (για το διαμοίρασμα της στιγμής, που λένε) κάπνισα λίγο και εγώ. Τη φορά εκείνη διαπίστωσα ότι τελικά είμαι ένας εντελώς διαφορετικός άνθρωπος από εκείνον που ήμουν κατά την αποχώρηση από την Αγγλία, πλέον κατά πάρα πολύ σταθερός και δυνατός, ιδιαίτερα εξωστρεφής και πλήρως άφοβος, εν γένει με έναν πολύ καλύτερο εσωτερικό ψυχισμό. Αυτό με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι τελικά δεν μου κάνει κακό η κάνναβη, όπως δηλαδή τη θυμόμουν κατά την περίοδο στην Αγγλία, οπότε εκκίνησα να κάνω περιστασιακή χρήση περίπου μία δύο φορές το μήνα. Θυμάμαι ότι η ελάχιστη ποσότητα των 5000 δραχμών για τότε διαρκούσε για περισσότερο από δύο μήνες, ίσως και για τρεις, υπολογίζοντας την ποσότητα οπτικά ίση με εκείνη που αποκτούνταν το 2008 με 50€.
Ένα τέτοιο ‘τάληρο’ (5000 δραχμές) έτυχε μια μέρα να βρω για έναν αρκετά γνωστό, ο οποίος ήρθε από το σπίτι μου και το πήρε, όπου οι γονείς μου έλειπαν και θα έμενα εκεί με την κοπέλα μου.
Κατά το 2004 ή 2005 βρέθηκα σε έναν γάμο όπου με επέστρεψε σπίτι μετά το κέντρο ένας ξάδερφος του γαμπρού. Κατά την επιστροφή τον ρώτησα αν θα ήθελε να καπνίζαμε ένα τσιγάρο κάνναβης, κάτι που δέχτηκε με χαρά και ως ήδη αρκετά έμπειρος με την κάνναβη. Στη συνέχεια φτάσαμε σπίτι μου όπου διέμενα με τους γονείς μου και ανέβηκα επάνω να πάρω ένα τσιγάρο κάνναβης. Καθώς η μητέρα μου ήταν ακόμα πολύ νεαρή αλλά και εύστροφη, δεν κατάφερα να βγάλω το μεταλλικό κουτάκι-ταμπακιέρα από την κρυψώνα και επίσης να προλάβω να το ανοίξω και να βγάλω την ποσότητα για ένα τσιγάρο αλλά πήρα την ταμπακιέρα όπως ήταν. Κατά τη διαδρομή σταματήσαμε στο σπίτι ενός φίλου μας όπου είχα το απόγευμα ξεχάσει το τηλέφωνο μου, και έπειτα οδεύσαμε με το αυτοκίνητο ως το πάρκο σχεδόν απέναντι. Μέσα στο αυτοκίνητο ο φίλος μου έστριψε εκείνος ένα τσιγάρο, ένα κάπως μεγάλο η αλήθεια είναι, το οποίο το άναψε και κάπνισε τρεις με τέσσερις ρουφηξιές, όπου μου το εδωσε. Μόλις κάπνισα μια ρουφηξιά ένιωσα μια αναγούλα από το κρασί που πριν είχα πιεί και επειδή ήταν ένα αρκετά περιεκτικό τσιγάρο, οπότε έδωσα το τσιγάρο στον φίλο μου και κατέβηκα ως το πάρκο όπου αφού ηρέμησα σκυφτός πήγα ως τη βρύση να πλυθώ. Τη στιγμή εκείνη έφτασαν με ταχύτητα δίπλα από το αυτοκίνητο δύο πολιτικά αυτοκίνητα της αστυνομίας τα οποία σταμάτησαν απότομα και αμέσως κατέβηκαν ορισμένοι αστυνομικοί με πολιτικά, όπου μας συνέλαβαν με ηρεμία. Τη συνέχεια την περιγράφω στην αναφορά στα αγγλικά.
Έπειτα από το συμβάν ήμουν πολύ επιφυλακτικός με το θέμα. Κάπνισα ξανά περίπου κατά το τέλος του 2005, αν θυμάμαι καλά, στο σπίτι δύο φοιτητριών φίλων μου από την Κρητη όπου από τότε κάπνισα με τη μία περίπου δύο με τρεις φορές κατά τις πολλές που είχα τον καιρό εκείνο βρεθεί σπίτι τους. Στη συνέχεια γνώρισα από την κοπέλα κάποιον με τον οποίο βρεθήκαμε μια φορά και μου βρήκε την ποσότητα των 50€. Έκτοτε τον συναντούσα πολύ περιστασιακά, ίσως ακόμα μια φορά ως περίπου τις αρχές ή αργότερα του 2006.
Τον καιρό εκείνο έκανα παρέα με έναν Κύπριο φοιτητή όπου δεν είχαμε να βρίσκαμε για 50€, οπότε βρίσκαμε από άλλους φοιτητές για 15€, το οποίο αποτελούσε την φοιτητική ελάχιστη ταρίφα, και καπνίζαμε ένα με δύο ως τρία τσιγάρα τρία άτομα το Σαββατοκύριακο και ίσως ένα με δύο σε διαφορετικές ημέρες ενδιάμεσα της εβδομάδας αλλά όχι κάθε εβδομάδα, αποκλειστικά λόγω χρημάτων (τον καιρό εκείνο δεν είχα ακόμα βρει εργασία εδώ και έναν περίπου χρόνο, εξαιτίας μιας αδυναμίας να σταθώ στα πόδια μου και να εμφανίζομαι κοινωνικά στον καθένα και με άνεση εξαιτίας του σοκ από την τριήμερη παραμονή στο κρατητήριο κατά τη σύλληψη και της ντροπής από τη μετάβαση μεσημέρι στο δικαστήριο με χειροπέδες). Κατά το 2006 συναντηθήκαμε με το άτομο που αναφέρω πως μου είχε βρει τα 50€ και κάναμε λίγη παρέα στο σπίτι ενός άλλου φοιτητή φίλου μου, με τον οποίο οι τρεις μας μαζί με τον Κύπριο κάναμε καθημερινή παρέα. Έκτοτε τον θεωρούσα φίλο μου, και όταν μετακόμισα σε δικό μου ενοικιαζόμενο σπίτι για πρώτη φορά στην 23ης Οκτωβρίου 76 τον συναντούσα κάπως τακτικά, τουλάχιστον μία φορά το δεκαήμερο, όπου καπνίζαμε από κοινή αποκτούμενη κάνναβη.
Με την αλλαγή της οικίας στην 28ης Οκτωβρίου κάπνιζα κάπως τακτικά, ενώ με την εκκίνηση της εργασίας στο εργαστήρι ψηφιακών άλμπουμ κάπνιζα πλέον καθημερινά και ως που έφυγα για την Αθήνα. Έπειτα διέκοψα το κάπνισμα μέχρι και πιθανώς τα τέλη του πρώτου ή τις αρχές του δευτέρου έτους όπου εμένα με τη Ν. Ως και το 2011 κάπνιζα πότε περιστασιακά ανά την εβδομάδα και πότε καθόλου για περιόδους όπως έναν ή δύο μήνες. Εν γένει όμως δεν θα το περιφρονούσα ένα τσιγάρο σε κάποια παρέα, όμως με τη Ν. πίναμε περισσότερο κρασί ενώ η ίδια καθόλου κάνναβη. Αργότερα με τη Μ. κάπνιζα περιστασιακά στον δρόμο, καθώς δεν υπήρχε χώρος όπως ένα σπίτι ώστε να δύναται να είμαστε άνετοι και όχι βιαστικά να καπνίζουμε στον δρόμο ή το πάρκο. Κυρίως καπνίζαμε στο πάρκο, από τρία με τέσσερα έως και εφτά με δεκαπέντε τσιγάρα την εβδομάδα. Μια περίοδο όπου υπήρχε ένας χώρος τιμήσαμε το κάπνισμα δεόντως, ενώ μια άλλη όπου ήταν μόνη της στο σπίτι, πάλι το προτιμήσαμε από αλκοόλ.
Μετά το 2015, όπου ήμουν με την Α. και ως το 2019 κάπνιζα κάπως περιστασιακά, καθώς η ίδια δεν ήθελε στο σπίτι της να το πράττω. Κατά την ενοικίαση ενός σπιτιού όπου μέναμε μαζί στην αρχή του 2015 έτυχε για περίπου έναν μήνα να καπνίζω καθημερινά ένα τσιγάρο μέσω ενός φίλου όπου ερχόταν στο σπίτι και έφερνε το δικό του, καθώς τον είχα και εγώ με τη σειρά μου κεράσει πολύ κατά το 2008 στο δικό μου σπίτι και καθώς κάναμε ανά τα χρόνια καλή παρέα ανά τις στιγμές. Με την Α. κάπνιζα πάντα τα καλοκαίρια κατά τις διακοπές, και συνέβη να υπάρξουν διαστήματα άνω του τριμήνου ή τετραμήνου όπου κάπνιζα σε εβδομαδιαία ή διευδομαδιαία βάση.
Από το 2016 περίπου όπου έχω εκκινήσει να παίζω ποδόσφαιρο σε μια ομάδα έχω περιορίσει την κατανάλωση αλκοόλ σε 5-10 το πολύ μπύρες ανά έτος, κατά τις περιόδους των γιορτών κατά κύριο λόγο, δηλαδή σχεδόν στο μηδέν, ενώ κάτι ανάλογο ή και λιγότερο ισχύει και με το δυνατό αλκοόλ και το κρασί. Με την κάνναβη έχω καταλάβει ότι πιθανώς να ενισχύεται η δράση της όταν την καπνίζω στο σπίτι, πιθανώς μέσω της ευκαιρίας για ανάπτυξη πίεσης από τους δράστες, οπότε πολύ πρόσφατα έλαβα την απόφαση να μην καπνίσω ξανά. Επίσης την ίδια απόφαση πήρα και για το παίξιμο της κιθάρας και την ενασχόληση με τη μουσική.
20 Ιανουαρίου 2022
Χωρίς κατηγορία
REPORT part2 – POSSIBLE TECHNICAL CHARACTERISTICS – in english language
I come from Greece and I would like to inform you of a biomedical project that is run in Larisa, where I am a citizen.
The project consists of two major poles, as far as I have realised.
The second involves the induction and spread of the use of the so called “third eye” and “bad tongue/mora” within the society, and by the use of animals (mind-reading voodoo; by the emotional/mental connection of individuals or teams with animals). The first involves the technical part, which also operates as the cover to the subconscious of the second pole (the metaphysical side). I must say that the existence of the second pole is only an assumption of the so speaking. I will describe the first pole, which might actually be the only one. Though, the realizations I have experienced the ten for definite or perhaps the twenty years I have been in this situation (of an experiment to be running in my life), being a victim and participating without my consent – a situation that is forbid by the greek Constitution at article 5 paragraph 5, does allow me to produce this assumption. As I mention in the beginning, two reports on the issue, one in english and one in greek language and along to relevant images, can be found at the mentioned above website.
The technical pole consists of equipment placed on body, to my case during night sleep. The system employs four major catalysts, a) the hearing system, b) the visual system, c) various sensors on skin and body, d) intuition on the perspective, similar to hypnotism and along to ethical persuasions through violence towards familiar or beloved people. If we assume a connection between the two parts (the two poles), then the sexual magic might be involved – which metaphysic phenomenon is induced to common citizens that indeed are aware of the existence of tech on them, and the cognitive intelligence system that detects body actions prevents them in developing doubts.
a) The hearing system
The sound system was the one I have realized first. This happened in 2008, where I was renting an apartment and one late evening I was playing with my cat and I heard, pretty clearly, the phrase “look what he is doing!”. * Speaking of the system, there should be speakers at each ear, as individual sound sources. Despite of what is being heard, which I will speak at the hypnosis paragraph, I am convinced that there is a tech organ within the stomach, and as something that produced verbal (not purely tech noise) sounds reminding sentences heard as within the stomach gas blows (burp). Also I have the impression that I have either a signal receiver or an actual nanospeaker at the left leg or foot, and also at the back near the waist – which might be a buzz chip similar to the one animals are put on in order not to leave too away from the home. In the past I have heard unknown words in my ears, which many I kept in notes on a phone and others I searched about on the internet translation. At years that passed I have had realized drum crashes, and something that must have been relative to what is called a “sound drug”. On one ear I was hearing an electronic type of single sound, which I was hearing by the other ear after some milliseconds, which was torturing, whilst these sounds the criminals were beginning to play just before night sleep when I was lying in bed. In addition, much of brutal vocals of black or other similar type metal music has been played at bedtime.
b) The visual system
The visual equipment makes use of a network, perhaps the normal telephone one or one that is based on radio frequencies. I also have the suspicion that it also has the ability to operate disconnected, having had a new/fresh network input of information/data at some place around the town, as the person moves, or when the person is getting close to a “certified to use” other person, and before the disconnecting.
I will present a very rare incident. Since I have so far informed various organizations of the issue, as I mention in the online reports, I must assume that conflict might have risen. Thus, very recently I saw, for the first time, in my eyes something. It consisted of six or seven spots, over the normal vision of the daylight’s light. The spots reminded of the air that appears trembling when the weather is extremely hot, easily seen over the sand at a beach at a very hot day of the summer. Before I speak of the actual image, I need to say how it came and this appeared to me. I am doing food delivery by motorbike as occupation. After a delivery I rode the motorbike and I raised the helmet above the head to wear it. Spontaneously I did not wear it and having put the hands back down I locked the leash and placed the helmet on my right elbow. Seconds after that, I passed under the vehicles’ subway by getting to the main road that leads to the subway. When I got to the road I began seeing those spots. At the traffic lights I focused on the sort of middleish and biggest spot. To my surprise, after two or three seconds the spot began obtaining a shape, from a cloudy milky shaking bubble to the one speaking about as follows.
The visual object began its shaping from left to right, and when it was shaped, it also got colours. The object consisted of a round dish and of eight or nine or ten cone sea vessels, with a circle at the top of each which was fitting to the top of the vessel, as the top of the vessel to have been missing and the circle was fitted there. The vessels were placed roundly to the dish, reminding the hours of a clock. The edges of the vessels were aiming to the centre of the dish and the top circle of each vessel was about one third of its size out of the perimeter of the dish. The vessels were of a ceramic brown colour, the circles above were white blue and being lighter of the colour of the dish, and the dish was milky light blue – I heard by inner voice, the actual time I was writing about and similarly to the intrusion as dictation I sometimes face when I read a text, that the colour of the cones is somehow orange, so you may imagine the filter of a lense. The dish had some lines within at the colour of yellow gold, and each line was a circle of the same centre and of different size. All circles had a black dot within, reminding the eye pupil. The size of the whole image was the same as the bubble image, similarly to the size of a back bag one metre in front, even if the whole shape seemed as it was further away than one metre. When this appeared I looked at it for around five seconds. Then the traffic lights got green so I left and I lost the vision. The image got lost similarly to the spots that look like water within the eye, that they make a slight move and when you try to focus at they get away rapidly. I tried to observe the image with no anxiety, or eye movement, which might disturb it, and since I had the suspicion that the phenomenon was an error of the system. I managed to make a pale thought in counting the vessels, in a manner that I wouldn’t notify it of further action by my attention. I saw the shapes and the colours clearly, and by the assistance of a painter I could reproduce it.
I name this an error and I guess the reasons. Mainly I assume it happened because I was not wearing the helmet. The helmet, I have noticed from past impressions and realisation of tense, might be having a digital object placed within, that is producing something to the system on me that at that time it was missing – perhaps we can imagine it as different levels of a Photoshop image. This in conjunction to the geographical spot of the instance, where the food delivery was made at a vertical road just after the exit of the vehicles’ subway, meaning that I got on the main road and straightly into the subway. The third reason must have been that the traffic light’s spot is one of the most central ones in town, assuming all the weight this spot is having networkwise – the first digital lines of the netword underroad were placed on this road/area, where my parents’ apartment happens to be on the third building by the corner. The actual and major reason must be my recent complaints to Authorities including some primary ones of the globe, which I assume it has caused some disfunctions to the apply of the system, relating to the unbothered and easy going similar to a game play use of years that passed.
This shape should have functions to perform through. I imagine that if I focused at any of the vessels, then I would be brought into another graph (I would actually zoom in, I believe) where actions could be possible. This I guess would occur as a magnification/zoom to the image, perhaps similar to a Flash programming object – which if I am correct then it would be rather easy to prevent by saying to the whole ordinary internet network to “disallow flash”, which is a nowadays internet depreciated feature after all. And in the case that the system does rely to any local network facilities, I predict that this is not an actual defense system at all, which assumption then gives me hope to continue on, and since mafia benefits and hypnosis seem the actual objects at core, and perhaps along to uses by specialised teams for operating reasons, referring the nowadays environments and not a future vast possibility.
In the past I have heard or “sensed” (since perhaps astrical metaphysical phenomena might be being used at the same time digital ones are used – which I have only realized by sense and which might only be a fake, being a cover for a so elegant digital achievement by the use of digital cognition system and teams of operator psychologists being always on each human “subject”) that individuals were able to select from various group categories or type the text, which was appearing within the eye movement or the holding of the thumb or the raise of the toe finger and so forth, they could send the text as message to others that also have the tech on them. A possible reason I am aware of such information might be that the whole environment was a sort of playground one, hiding no possible threats for the operation, and they were letting their microphones always on (apart from any possible laziness hidden in such behaviour and for some cases of conversating between them, I also think that they do so for general noise purpose and due to the system raising and lowering each various humen/house sound sources automatically and sequentially (obtaining the victim’s appeared interest in hearing when detected and by trickish manner to hold the interest and predict the thoughts by stimuli shown by the system and by detecting body behaviour – a reason that they do not leave me yet despite the actions I have taken against such as to inform Authorities, I guess it is that they have had made much progress on me and have studied me too well so far to leave me and since it is easy to produce these predictions, on top of simulating a psyche disease perhaps as a core objective), in addition to any possible feedback of the so speaking either consciously, by expressing thoughts or by complaining about, or by the subconscious system.
To my belief, at least at the beginning, the citizen individuals that were announced of the system were told that they were entered into a never seen before spiritual system, which was also induced by the use of the speaker within the ear, that was producing a tone which was settling them to a spiritual or a brain area, overcoming the normal capabilities of a human, similar to the mind states of people in high meditation or spiritual states, with the difference that the new situation was not of short duration, or relied in any effort and much of procedures, but it was a stable situation. I also have the impression that they had overcome the parasympathetic aspect parameter of the spiritual issue that would be necessary in normal situations, yet they were trying to provoke it whenever possible to any individual, perhaps in order to report any bypass/overcome of the natural to humen limit. To stay a bit on this, I will say that there must have been similar instances such as of Abraham and his son on the mountain. In parallel, two other things must have come along to this “god is asking” and “I also hear god along you”. The first is the binding commitment that was induced to individuals, referring to the guilt of a possible social shame of having participated to rituals of black or any other kind of magic. The second should have been cheap illegal substances induction, and along to any hidden other substances in food or drink such as muchrooms and for added impression of deity realisation.
To my assumption, the visual system depends on three sensor sets. The one is over the eyebrows, the second is below the eye at the top of the chicks, and the third, which to my realisation the projection to the digital film or lense or perhaps at a some other mean and body spot is made from, is the place where the tears come from, next to the top of the nose. The projection is stopped if I press the side of the nose, having my finger on the inner edge of the eyes (and continues on if I remove the hand). Since I do assume the existence of lenses, which to my belief it was clearly revealed when an incident occurred which made me visit the hospital (and which I speak about on a separate new report, in greek), I assume at least three levelwise and separate in handling lenses. The outcome is similar to the phenomenon where a person is having the sun or a tree in her opened palm, seen in photographies. Thus two major things I have noticed that they happen, not including the use of any individual lense separately.
The first is the disappearance of a theme and the replacement with something else, whilst part of the initial theme still remains. This I have concluded that indeed is what had happened only after I had realised that at least two separate handling lenses exist. The second is the bridging of a prism that has many images within that someone can look /observe by a magnifying glass – or similar to a photo that if you change the angle then the theme changes. If such vision occurs and someone, being stable looking at this miracular illustrated vision, and then she does a slight though conscious move of the head and set it immediately back to the initial position, by utilising the natural and expected breath in order to make the move being unnoticed (either by the system automatically or by the manual user – I assume though that it must have always been a user’s misattendance), which means that since the realisation that this is not an issue of deity revealed to you then any observation is capable to be achieved since levels of anxiety are lower and the eager to participate/attend to the illustrated story and general stimuli is minimal if not absent, relating to the effort to follow and eye (along to body position) focus to the presented subject – lets assume that when I sometimes were able to sort of look at the corners and the lines, then the lense levels were obvious to a point. An attribute of the lenses or of one lense is that they observe the attention of the person eyesight (where someone has just focused at). One day I went to the General Hospital of Larisa with a painful itch in my left eye, which I have wrote a separate report about. At the hospital I went on the Vaia day of Easter 2020.
Continuing about the lenses, and reffering to the new era of having realised, the operators have been trying to convince me to participate, by the so speaker to be looking to various insidential spots in order to see words that conclude or fit to the sound stimuli, of logical sentences (as I mention before, this might be a Flash programming object). The seeking of the words seems too annoying, reffering to the ethical part but mainly to the fuzz and the sense of harrasement and pain that has always been following any of the so speaker’s attempt to view something – the eye always felt tired and heavy and a sense of sudden overload was always appearing. Perhaps this denial, which I admit might be causing some tendency for exceeded effort by the operators, is an outcome out of lack of faith for the operators, since things (mass and constant harrasement) has levelled down only after my reports were sent to Authorities recently. To end, I have the impression that some operators are system priviledged to view only specific levels of the lenses of the so speaking, whilst them looking at what I see, which means that they see only a part of the “story” at each instance.
c) The sensors
I include in the sensors all the equipment on body that is tech. I present what I have realised it exists and also I state my assumptions on the functions each might be serving.
As I mentioned in the chapter of the lenses, there are three spots on body where I have noticed something exists there. These are: a) The just above the eyebrows spot, b) The just below the eye high chick, c) The inside of the top of the nose next to where the tears come from.
1) The above the eyebrows spot
At the above the eyebrows two spots I feel electricity often, which is temporally paused/stopped when I raise my glasses over the eyes to cover the eyebrows and also swift body orientation. In such cases, the recapturing of the signal occurs to as it was within few seconds, such as within 4 seconds. I have the impression that these sensors are either responsible for the focusing of the eyesight, or for the connection to the (c) “inside the nose” sensor which does the focusing of the eyesight. These days, that I am writing this report in the mornings when I wake up and along to the morning coffee, the focusing from the clean copy to the raw written sheets seems tiring and by covering the eyebrows it stops. Referring to the focus itself, I also have experienced getting my short-sight glasses of just 1 degree at each eye off, and a fast focus adjustment occurs, whilst getting them back on also produces a rapid adjustment (i.e. within half or less of the second for both cases) from flue/blur to the normal expected (this effect is usually being identified on streets outside home.
2) The below the eyebrows spot
A similar pause I describe above for the above the eyebrows spot I have noticed that it also occurs when I cover the below the eye area by hand. At the past (I say with uncertainty at around 2017) it was argued, by “inner voice” that magic is responsible for my sense of tense, and that I carry relevant tattoos at that spot at the colour near the one of the body. One day I woke up and at my right eye the dark area of the eye was stopping at the middle instead of exceeding to the right of the eye area as normal, which had stopped there having a smooth vertical curve as its stop. I cannot guess the reason for this incompletion, perhaps it happened by incidental rush for any reason. This cover/makeup I assume that it prevents surgery or early years’ violent behaviour during night sleep scars from being visible by the so speaking or from the social eye.
3) The inside the nose spot
The inside of the nose sensor should be including few different types of functions. These include the identifying and the control of the nostril that is being used at each time. The nostril humen breath from I have learned by knowledge that science defines that it plays a role in whether we tend to our logical thinking or to our emotional one [1].
[1] One afternoon I went to a yoga seminar at Metaxochori Agia Larisa, on 2009 or 2010. At that time I had decided to follow classes, at there for the first time in my life, in order to achieve some calamity since I had the impression that I was very tensed – nowadays the so speaking realises that it had been the effects of the tech system on him and the constant induce of the wireless electricity. I quit classes at the fifth session and I had never followed any ever. At the second or third bi-weekly session I was invited to the seminar held by a woman master who run a yoga manor in the wide area of Athens or Attica. At the seminar women and men were separated and we followed an Indian man into a room, where we sat on chairs in rows, such as in a class room. The only thing I remember is an axiom, which said that our thoughts do not actually occur in our heads but somewhere above that, thus they can be communicated. The rest of the lecturing included advice on calamity and perhaps or realisational judgement. When we finished we went out in the yard where the head woman sat in a chair looking at the chairs we were sitting, which they were in rows. There should have been around 30 or 40 invited people. I was sitting at the front row. In the end of the discussions a man of around 50 years old approached the head woman, who had stood up already, and asked her a question in greek – the woman was a much blond one, seeming to originate from another place of the Earth, and the man was thin and shorter than me with gray short hair without boldness. The man said that he has a son who does kickboxing. And then he leaned to her ear to whisper something and just before that he asked which is the most appropriate nostril to be in use in order to be the most successful during a match. The woman replied, I think but in doubt that she said the right one. Nearby that moment I saluted by a social salutation and I left. Near 2011, where the shop across the house changed ownership, a couple appeared living on the west apartment of the houses above the shop – I had the impression that it was the first time someone was renting or occupying the flat, and that a family had been living in the east apartment for ages, since they were living there at the previous building there. About the couple, they were a big tall man and a thin blond woman, who woman was looking to be very similar to the head woman of the seminar. To my impression, both the two persons but especially the woman were seeming rather cold expressionwise, and perhaps somehow stiff. And, in the case that there had been some commands or even directives to these two people, they were humiliating the woman. One midday in the summer, when I was having a coffee at my balcony, the woman got out in a white stripped sleeve top and white bottom pants underwear, in order to wash the empty balcony with a watering tube cable. To my perception, and before the incident, I thought that those people were enforced which incident certified it to my consciousness. I did not have the chance to get introduced to those people, but I have heard that the man’s name was Stavros or Lefteris [/1].
Continuing with the sensors, I will begin by the foot one. I have realised that there is a sort of calibration of the foot with the vision phenomena. At the foot there might be tech elements placed over the toe nails, covered by material that is nail, keratin perhaps. In 2018 my toes had big thick nails, which nowadays they have reduced in thickness – perhaps due to the vast complaining I have made to Authorities and especially recently, and by possible protecting adjustments by the criminals. These weeks ago I was delivering some food, at late evening and by night light environment. During the shift I was receiving much harassment felt at teeth, the eyes area, and at the nose, felt as tense such as electricity caused by a 9V battery in tongue (something I had tried few times whilst a kid and found it amusing) but mellower and sometimes more intense (perhaps since I cannot avoid or stop it), and such as from mellow but incisive heat. I must say that I always tend to ignore the phenomena I realise, which is a capability having been gotten since I first had realised that no deity phenomena are involved, as I describe in bioexperimentreport.wordpress.com in report part 3 in greek language, and which is getting improved as time passes. Most possibly this involves the focus of the eye and the mind attendance to the phenomenon – two or three days before (today it is the 06 Sep 2020) I happened to see an advertisement on the TV, of Vodafone Generation X, where at a point some text rows fade in the middle left of the frame, which rows scroll very fast towards down and when eye attention is attracted, since another subject of the frame was bright enough to have had the attention of the eye, then the fast scroll reduces speed to nil, thus the information (the words) are now available to read. And at the past I was hearing invitations to do things such as to crawl or to stand on one foot in order for things to change – perhaps refer to the “diamonds” at the greek report in bioexperimentreport.wordpress.com. At that day I went to the building entrance and stood over the entrance floor mat. My left foot was stepping half on the mat and half on the ground, meaning that the left side of the shoe was on the ground. The mat was a clothe one and with metal spires rounding it. I hit the bell and waited. Then I put my body weight to the left, reaching my nose over the side of the foot that was half on the ground, and noticed that some images were appearing. Since I am for a long time into this, for perhaps around ten years now, I maintained my previous calm state. Then I swung back to the normal position and the images got disappeared, and within two or three seconds I returned into the slight inclined position at left, where the images appeared again, and smoothly I returned back and they disappeared again, and for a third time I did so and the same effect occurred. It seemed like an on/off situation. Then the door was opened, I had a look down rapidly and got in the building. I assumed that the metal offered some earth ground to the signal but later I made the hypothesis that it would have been the combination of the mat’s material, which was a felt, and of the metal spires around the mat. This perhaps to two parameters, of the lack of the fuel depth of handling/control due to my intense complaints to Authorities and for the safety reason of theirs, in addition to any incidental lack of attendance or lower level of the user operating personnel at the time of the incident.
Continuing with the sensors, I must be having olives, which might be connectivity assistors or body spot locators [2]. To my realisation, those elements also act as mind attendance receivers, for behaviour similar to yoga teachings relating the imagining of the flow of the consciousness to parts of the body, such as to the toes and so forth. Only that, in the case of voise/noise attenuator, the actual detection by the mind, thus the attendance to it, I guess it is more intensive and easy to maintain effortless, and also to achieve initially. Testicles are a part of my body that is frequently or continuously being harassed, with a feeling of being touched or burned to tiny area width, which when I place my palm to cover them the feeling stops and when I remove my hand the feeling disappears. Those olives, perhaps along to bodial hair, must also play a role in the hypnosis intuition, relating to any persuasion caused by discomfort, pain, and by the calls/suggestions in combination to the predefined stimuli, such as short specific sound triggers [3].
[2] At around 2016 a big olive I had since birth between my eyebrows, just over the nose, got disappeared. I was very surprised of the phenomenon which I remember having shown it to my mother, who did not get as much surprised as myself but sid something like “cool/fine, some things leave us as time passes”. This olive got back to place suddenly, perhaps after half a years’ time or more, and in the beginning it seemed thicker and wider from the original one and perhaps of what there is now. At these times or somehow before, a birthmark I had on my left rump got disappeared, perhaps by the use of a special type of skin makeup. I do not know the duration of this disappearance since I rarely look my back side of body on the mirror [/2].
[3] In the past, and during a delivery of a food package at late night, I got urinated slightly and with effort I held. Specifically, at my previous job, the past winter, I was on a shift until 05:00. At around half past four or earlier I had to deliver five packages. The first was at Sarimvei avenue. It was an order by the internet and the sheet had a note by the customer that was saying that the person could not find the actual spot in the system and that it should be delivered at the Echecratidos spot. I understand that there is nothing bad to that, and that it only includes a minor mistake. I am not complaining for this since I should have had realised, though I have never done a delivery at this spot, thus I got confused by this data. The sheet was also mentioning the flat number of the militia flats of residence within the camp. I must mention that, despite the name of this flats’ spot, the Echecratida st. ends at the traffic lights at the corner and the continue of the road that passes out of the gate the customer meant is called differently, Latsiou a taxi driver said although the Google map does not show it. I went to Sarimvei avenue and got to the side gate, which was wide open, and some buildings were at the back. The opened gate assured me that this was the gate for the civilians of the camp. At the gate there was no one, so I tried to call the customer. The sound message was that the subscriber does not exist. I typed again, but the same message arrived. I had a thought of entering the facilities but I hesitated since I knew that it might be arrested, so I did not do so. Then I called the shop to get the order to continue with the other deliveries. I went to a house at Neapoli and then the colleague called me saying that the customer called and he will be waiting at the gate. I went back at the gate and I saw no one. I called the shop saying that I saw no one and the colleague said that I should continue on. I then went to deliver to a close street named Mitilini, where after that I received a call from the shop and I was told to go by the other gate, by the park. I reached the spot and found the customer. He apologised for the lack of information and I apologised for the much of the delay, saying that the phone did not exist and something like “what could I do”? The customer thanked me and he also gave a tip. The moment I said the “what can I do” sentence, with a somehow irritated voice which I tried to hide but I assume it was still obvious, for having had done the avenue up and down for three times, I heard a human short roar in my ears and immediately I got the sense of fast urinating, which I held with much effort [/3].
(2/)
Relating to the sensor that might be producing the sense of fast urination, I have realised that it might be something similar to a buzz chip or a micro speaker at the lower part of my back near the waist. When I place my hands behind my back in a fashion that I am preventing a wave or a signal reaching the spot, by a combination of a feet position alter, then the urgent urinating sense withdraws.
Continuing with the sensors, I am having equipment which is sensed at the palate of the mouth, being just over the palate. One day I woke up without showing any signs that I had woken up. And I was feeling my palate vibrating. The feeling was similar to a hair shaving machine touching muscle. As soon as I appeared that I had woken up, perhaps by an unintentional foot toe move, the vibration immediately stopped totally.
Last, I must be having equipment in the stomach which produces sounds and which also had expressed brief sentences in the past, especially at a time I was receiving food by the local Church due to incompetence if income at that time. In the beginning of hearing obvious words, especially after having had lunch and heard as a form of gas in the stomach (burp), I thought that metaphysical phenomena were occurring, perhaps due to the fact that I was having food that was blessed. At a later time of having been hearing sentences from in the stomach every now and then, a notice of something made me understand that the true phenomenon must have been the existence of micro-nano speakers within the stomach, a sense that also must have been enhanced by the same sound being played in parallel at the ear. For this phenomenon I have made the hypothesis that beat values (how many expected sounds there should happen in the stomach) with the sound to only come from the ear speakers. But I am very confident that what actually happens is that they have placed mini speakers on body, which they use for peer to peer communication and I am something like an antenna. I still do not understand how the microphone for the speaker is placed, and an hypothesis is that perhaps the sound is being heard either by very sensitive microphones or by any other tech, or by the use of others close to the so speaking or animals and a later amplification of the sound.
Despite of my suspicion of a micro-nano speaker within the stomach, I also have the impression that no actual speakers might be needed for the performing of the sending of a sound beam/wave/signal to any source and under the appropriate calibration. This assumption, to my belief, does not set the previous one, of the nanospeakers existing, as co-existing not.
(3/)
I cannot express now how I am having the impression that follows. I think that the system’s info (data, programming, tracing and “locking”, etc.) is carried or is relied to other people that are being connected, and who might be having different type of tech system on body or they are at a different operating level. What I mean is that to my assumption there must be a user that is producing triggers to another user (let’s assume it as a switch on) and another user who does not carry on her the ability of switching on others, perhaps due to mass load of energy needed to perform such operation, to be the actual one that does the actual handling of the succeeded connection. I also have the impression that some people are being notified, perhaps by a sound or other stimuli (such as a tiny sense of burn or itch at a body spot) when another person is watching them. I assume that the other person should be also having tech on her (assuming that there might also be an on body camera assistance (or the ones of the surround environment, to my perception with abilities similar to the ones shown at sports’ replays, where the camera can be swifter around) for recognising similar behaviour for everybody), and that the look is more persisting than an ordinary browse of the other person. The amount of time that defines the “ordinary” is an element that clearly characterises the “aura” of this project and of its mechanism at a whole, which is the adoption/selection of various aspects’ data of life, referring to what the builders have considered as proper for one to be having or showing in social life, along to the fact that many of the appearance of the possibilities to simulate both a hyperhuman abilities and a metaphysical channel or environment that holds and carries on the functions and actions. To me it seems as an attempt to convince user people of a hyperconscious natural mechanism also actively participating to this, by combining any subconscious tendencies and by the use of an always present cognitive system, in order for the users (perhaps referring to the constantly connected and being used ones, or for everybody for the introductional beginning) to bypass a possible rise of personal feel of robot/borg and in order to avoid any ethical breakdown avoidance. Many social elements should participate to this, such as the relatively recent induce of the term “reiki” in the vast society, along to trends that show that the nowadays persons are appearing tendencies to personal psychological issues comparing to other decades. I cannot point to any direction relating the builders of the system, since I have realised from past experiences that they tend to adopt and use anything that might fit and suit. Perhaps the actual builders are professionals of the psyche sector, having used the nowadays nano abilities in making tech. The tracing of the actual source of fund seems rather irrelevant to my eyes, since I do understand of the difference of requiring something since I can, and of performing actions that I have decided they apply, in order to achieve it. Giving an example which rises from the greek history, it is far different to need to be having toilets built in houses and of forcing to be having toilets in every room, and in some cases for every single person and then in cars and on bicycles, only to see what will happen, fast and furiously in attitude. This example, which rose by a project of the past century’s most recent dictatorship in Greece, includes my exaggeration in order to make the point of view. What I mean to say is that it must have been that much (more) to have been done for the shake of presenting progress, perhaps in the most convenient fashion. One day I heard a person saying in greek, who man seemed to me that he had just arrived there, that he would not be able to know/predict how I was feeling without knowing my psychological “esther” (“pos na xero pos neeothe choris na xero to pseechologico too estẻr?”). I thought that ester might mean essence, the general conclusion of how one is feeling and being, but an internet search showed that it refers to the mixture of substances a patient is having. Furthermore, the sessions of them and/or the communication between them for their internal use I sometimes were able to be hearing, few words from it every now and then. And I assume that the inner self, who might always realise things and details, that our conscious does not receive, has heard much of conversating, also during night sleep.
Another issue I will briefly refer to is the possibility of the facial appearance, which perhaps relies on magnets that pull or push the jaw, along to the pull and push and the raise and lower of the chicks. This along to the self image someone has for her or himself, which assists you in feeling towards this look. If we assume that the process is somehow tiring for the one to have it performed on her, should we imagine how one might feel when the operators constantly alter these elements, not for the sake of observing the outcome but to have enjoyment through sadism, despite for the reasons that have led them in such a behaviour towards persons (subjects) such as the so speaking and during the long past.
And, without the need to have settled these last paragraphs into a previous sector, since it has been too tiring to me to compose and also to have typed this report, perhaps due to much of attempting to tire and harass me, I will end with an observation, and before I mention few of the hypnosis elements. I believe that any tiny alter to the person that is on the network, which might be serving the calibrated image for the person to the other (the so speaking, referring to abilities such as the whole magnification sense, in order to feel week/small and vice versa, or the beutification and vice versa), might cause a decrease of volume/value/strength of the network. Such an alter can be the change of the end of the shoe lash length. Speaking to the harassment, since I mentioned it, it might include sound drugs along to the constant focus in and out of the lense system, which apart to other issues it causes lack of concentration and tendency to forget.
(4/)
d) The hypnosis
In the past I had realised that, in order to accept the triggered deity appearing phenomenon, I must have been hearing relative tuitions, perhaps of the Hinduistic religions, along to relevant constant psalms.
I have assumed that pressure by images and previous sound recordings of having caused pain to familiar people has been induced, which recordings might not be actual but constructed; though I do not deny the possibility that indeed the recordings were real, even by true incidents or by pretending acting. The pressure must have been announced during sleep, in a constant type of learning what and why (of the objectives and of the incidents). In addition, I must have had pain pressure during sleep and at narcosis, referring to body pain and of deprivation of normal and continuous breathing. Along to that, I must have had spiritual acts on me, during sleep, such as the hold of the thumb and of any other finger together, which was accompanying the relevant intuition – many times in the past and during around 2018 I was waking up and for the whole day I was tending to place the thumb to a finger with effort to need to be made in order to avoid it.
footer
Athanasios Argyroulis lives in Larisa Greece.
He is a victim of a biomedical-implants project that were applied illegally in secrecy during night sleep and without any concent.
Please contact at phone +30 six nine nine four eleven nine four nine four (10 digits).
Or email at phone6994119494[at]gmail[dot]com - please bare that communication might be held or stolen (various phenomena of breach of communication or digital assets' harassment - read in texts).